Intelligent Design

Unlocking The Mysteries Of Life
{dienst bestaat niet meer: googlevideo}
http://video.google.nl/videoplay?docid=-5585125669588896670&ei=HMEUSevDLor82wLAlvAu&q=unlocking+the+mystery+of+life

Negen misverstanden over evolutie


Omdat het volgend jaar de 150e verjaardag is van On the Origin of Species, het boek waarin Charles Darwin zijn fameuze evolutietheorie ontvouwt, en omdat het dan tweehonderd jaar geleden is dat de meester zelf werd geboren, pakt tijdschrift New Scientist flink uit met een evolutiespecial. Volgens het blad bestaan er nog steeds veel misverstanden over de theorie. Reden om een aantal daarvan op een rij te zetten.

Al onze eigenschappen zijn het gevolg van natuurlijke selectie
Wie houdt er niet van om af en toe ’s avonds met een magnetronmaaltijd voor de tv onderuit te zakken? Maar betekent dat ook dat die voorliefde het gevolg is van honderdduizenden jaren van aanpassingen aan onze omgeving? Nee, dat betekent het niet. Weliswaar kunnen we voor elk aspect van ons gedrag wel een plausibele evolutionaire verklaring bedenken, dat wil nog niet zeggen dat alles ook daadwerkelijk een functie heeft.

Neem de mannelijke tepel. Volkomen overbodig. Nergens goed voor. Waarom mannen dan toch gezegend zijn met tepels? Omdat vrouwen ze wél nodig hebben en er eigenlijk nooit druk op de seksen heeft gelegen om ook een tepelloze variant te ontwikkelen. Want wat is het voordeel van een mannelijke soort zonder tepels? Mannen hebben er namelijk geen last van. Kwestie van een simpele kosten-/batenanalyse. Overigens wordt hetzelfde beweerd over het vrouwelijke orgasme, maar daar is wel het nodige op af te dingen.

Natuurlijke selectie kan homoseksualiteit niet verklaren
Dat kan het wel. Tenminste, er zijn meerdere scenario’s te bedenken waarom homoseksualiteit voorkomt onder honderden soorten, van bizons tot pinguïns, waarom het nooit is uitgestorven. Ten eerste is het niet zo dat homo’s of soorten met homoseksuele neigingen zich niet voortplanten. Neem mensen: voordat het in Westerse landen gebruikelijk werd dat ook mensen van hetzelfde geslacht samenleven, hadden veel homoseksuelen gewoon partners van het andere geslacht. Partners met wie ze ook kinderen kregen. Onder dieren is dat nog steeds zo.

Ook zijn er aanwijzigen dat homoseksualiteit de kansen op voortplanting zelfs vergroot. Zo zijn er tekenen dat bij vrouwen homoseksualiteit de vruchtbaarheid verhoogt. En in sommige meeuwenpopulaties met een tekort aan mannen, voeden vrouwtjesmeeuwen samen kinderen op, wat de overlevingskansen van die kinderen doet toenemen. Bij bepaalde populaties mensapen bleek homoseksualiteit juist de hele groep ten goede komen. Uit studies bleek dat homoseksuele apen meer tijd en aandacht aan hun neefjes en nichtjes besteden.

Natuurlijke selectie is het enige evolutionaire mechanisme
Veel, heel veel van onze huidige eigenschappen en uiterlijkheden zijn géén gevolg van natuurlijke selectie, maar van puur toeval. Het DNA van elk nieuw embryo heeft ten minste honderd willekeurige mutaties ondergaan ten opzichte van dat van de ouders. Erg bepalend is dat niet, ons DNA bestaat toch maar voor het grootste gedeelte uit nutteloze troep. Maar omdat er nu eenmaal zo verschrikkelijk veel mutaties plaatsvinden, vinden sommige daarvan toch hun weg naar grote groepen mensen. Vergelijk het met een loterij: de kansen op een winnend lot zijn miniem, maar omdat miljoenen mensen er een kopen is er meestal wel een winnaar.

Toeval heeft ook een grote rol gespeeld omdat de menselijke populatie tot tienduizend jaar geleden relatief klein was. Een toevallige verandering in de omgeving had daardoor al snel grote gevolgen. Stel bijvoorbeeld dat er twee groepen mensen op een bepaald eiland leefden: op de ene helft van het eiland een groep waarvan iedereen blauwe ogen had en aan de andere kant van het eiland een groep waarvan iedereen met groene ogen had. Door een vulkaanuitbarsting sterft de hele groep met groene ogen in één keer uit. Het feit dat er daarna alleen nog maar mensen met blauwe ogen leven op het eiland is dus geen gevolg van natuurlijk selectie, maar van stom toeval.

Evolutie leidt tot perfect aangepaste soorten
Een soort hoeft niet perfect aan zijn omgeving te zijn aangepast om te kunnen overleven, een soort moet goed genoeg aan zijn omgeving zijn aangepast om te overleven. Dat zijn twee verschillende dingen. En goed genoeg betekent feitelijk net zo goed als je tegenstanders. Het gevolg is dan ook dat- in tegenstelling tot wat doorgaans wordt beweerd- de meeste dieren zich helemaal niet zo perfect aan hun omgeving hebben aangepast. Ook de meeste organen zijn verre van volmaakt. Ze werken ‘slechts’ goed genoeg, waardoor er niet op grote schaal nieuwe, betere varianten evolueren.

Trouwens, wij mensen zien onszelf graag als de hoogst ontwikkelde soort op aarde, maar gelet op de hoeveelheid mutaties en veranderingen die de menselijke soort heeft ondergaan, behoren we juist tot de minst ontwikkelde soort.



Evolutie komt het voortbestaan van een soort altijd ten goede
Niet elke evolutionaire verandering is een gunstige verandering. Evolutie leidt er soms toe dat individuen of groepen minder goed aangepast zijn aan hun omgeving. Dit komt in de eerste plaats doordat evolutie op meerdere niveaus plaatsvindt: op het niveau van genen, op dat van individuen en op dat van groepen. Een verandering die het voortbestaan van een bepaald gen vergroot, wil niet per definitie zeggen dat het individu waarvan dat gen onderdeel is, daardoor ook beter aangepast is aan zijn omgeving.

In de tweede plaats kan- zeker in kleine populaties- een schadelijke mutatie zich zo snel binnen de soort verspreiden, dat de natuurlijke selectie als het ware geen tijd meer heeft om deze mutatie weer ongedaan te maken. In het voor de soort meest ongunstige geval leidt dat tot uitsterving.

Ten slotte is het al heel lang bekend dat de drang tot voortplanting er soms toe leidt dat soorten hun kansen op voortplanting juist verkleinen. Zo krijgen de mannetjespauwen met de grootste en bontste staart weliswaar de meeste aandacht van de vrouwtjes, doordat ze die zware en onhandige staart achter zich aan moeten zeulen, hebben ze juist minder kans om te overleven.

Survival of the fittest leidt tot individualisme en een ieder-voor-zichmentaliteit
Even terzijde: de zinsnede survival of the fittest is niet door Darwin bedacht, maar door de filosoof Herbert Spencer. Hoe dan ook, fittest betekent best aangepast en de best aangepaste is niet altijd degene die het sterkst, meest agressief of meest egoïstisch is. Integendeel: alles van barmhartigheid tot schutkleuren, van samenwerking tot slimheid: het kan allemaal het voortbestaan ten goede komen. Met name samenwerking heeft een sleutelrol gespeeld in de meest bepalende momenten van de ontwikkeling van het leven op aarde.

De evolutietheorie is slechts een theorie
Dat klopt maar ten dele. Als wetenschappers het over een theorie hebben, bedoelen ze namelijk een verklaring die onderbouwd wordt door een substantiële hoeveelheid bewijs. Dat is wat anders dan een hypothese, dat is namelijk een aanname die nog met bewijs moet worden ondersteund. Doordat er al zo verschrikkelijk veel bewijs is waarmee de evolutietheorie onderbouwd wordt, is de evolutietheorie deels theorie, deels feit.

Darwin heeft op zijn sterbed de evolutietheorie afgedaan als onzin
Dat is inderdaad een hardnekkig gerucht, maar wat dan nog? Stel dat Einstein op zijn sterfbed had verklaard dat al zijn theorieën onzin zijn, had de aarde er dan anders uitgezien? Wetenschappelijke theorieën staan of vallen met het bewijs waarmee ze ondersteund worden, niet met de uitspraken van hun bedenkers. Maar voor wat het waard is: dat Darwin op zijn sterfbed afstand heeft gedaan van de evolutietheorie, is een broodje aap.

Er zijn nooit fossielen van tussenvormen gevonden
Dat is gewoon niet waar. Sterker nog: er zijn ontelbaar veel fossielen gevonden van soorten die zich in een tussenvorm bevonden. Echt, het gaat om biljoenen. Al deze fossielen bewijzen dat er soorten hebben geleefd die zich in een tussenvorm bevonden van huidige soorten. Dat gaat van soorten die half vis/ half amfibie waren, tot girafsoorten met een korte nek.

Uitspraak van Je bent ingelogd als: WJTN op donderdag 18 december 2008 om 22:47:

▶

Als je kansberekening loslaat op de evolutieleer

Moet die kansberekning wel ook nog eens kloppen. Waar gaan zij van uit? Dat alles compleet willekeurig is? Zoals een miljard letters achter elkaar zetten en hopen dat het de bijbel vormt? Die kans is inderdaad helemaal te verwaarlozen. Maar als blijkt dat er een speciale aantrekkingskracht tuissen letters is wanneer zij een 'bekend' woord vormen, of tussen woorden wanneer zij een betkenisvolle zin, dan is de kans opeens heel anders...

Uitspraak van verwijderd op woensdag 7 januari 2009 om 15:17:

▶

Neem de mannelijke tepel. Volkomen overbodig. Nergens goed voor.

daar bevinden zich klieren, zowel als in de oksels...

Darwin: gemakkelijk mis te verstaan


Door Bas Haring
gepubliceerd op 03 januari 2009 06:00, bijgewerkt op 2 januari 2009 21:04

Het allergrootste misverstand is dit: de evolutietheorie heeft in het zojuist aangebroken Darwinjaar de tegenstanders voor eens en voor altijd van zich afgeschud. Die veronderstelling is te hoog gegrepen. Al was het maar omdat Darwins theorie, hoe elegant ook en hoezeer ook omgeven met een wagonlading aan empirisch bewijs, gemakkelijk verkeerd kan worden begrepen.


Charles Darwin (1809-1882) op latere leeftijd. (ANP) Om teleurstellingen en verrassingen te voorkomen een overzicht van de zeven grootste misverstanden over Darwin (1809-1882) en zijn evolutietheorie (1959). En waarom het misverstanden zijn.

De evolutietheorie is toch maar een theorie?
Dit is een veelgehoorde misvatting. Alsof theorieën ‘slechts’ theorieën zijn: speculaties die wel eens onwaar zouden kunnen zijn. Nou is structurele twijfel een belangrijk uitgangspunt in de wetenschap, en iedere theorie zou wel eens onwaar kunnen zijn, maar er zijn theorieën die wel heel strak in het zadel zitten. En de evolutietheorie is er zo een. Bijna zo sterk in het zadel als de stelling van Pythagoras. Aan die stelling twijfelt niemand: A kwadraat is B kwadraat plus C kwadraat. Dat kunnen we bewijzen, en dus twijfelt niemand eraan.

De evolutietheorie is bijna even onbetwijfelbaar waar als de stelling van Pythagoras. Als er sprake is van variatie tussen organismen, als eigenschappen overerven van ouder op kind, en als er sprake is van een struggle for life (een harde wereld waarin slechts een deel van de organismen lang genoeg leeft om voor nageslacht te zorgen), dan is er ook sprake van een evolutieproces. Daar is geen speld tussen te krijgen.

Er gebeurt heus onderzoek naar hoe het proces van evolutie zich afgewikkeld heeft en zich nu nog steeds afwikkelt: hoe kan het dat de degenkrab de afgelopen miljoenen jaren zo weinig is veranderd ? En hoe zit het met de evolutie van de vijgenwesp? – om maar wat de noemen. Er zijn heus onduidelijkheden en onzekerheden. Maar de evolutietheorie zelf staat als een huis.

En het ontstaan van het leven dan? Dat verklaart de evolutietheorie niet.
Het ontstaan van het leven wordt inderdaad niet verklaard door de evolutietheorie. In zoverre is er geen sprake van een misverstand. Het misverstand is dat dit een hiaat van de evolutietheorie zou zijn. Dat is niet zo: de evolutietheorie vertelt volgens welk proces het leven zich in de loop van de tijd ontwikkelt. Het vertelt over de verandering van het leven, en niet zo over de totstandkoming ervan.

De wet van de zwaartekracht vertelt over de aantrekking tussen massa’s: vanwege de onderlinge aantrekking valt een appel naar de aarde toe in plaats van dat ie ervan weg zweeft. Maar de wet van de zwaartekracht vertelt niet hoe de zwaartekracht er gekomen is. Daar gaat die wet niet over. Maar dat doet niets af aan die wet. Op dezelfde manier doet het niets af aan de evolutietheorie dat deze niks zegt over het ontstaan van het leven.

Feitelijk is nog onduidelijk hoe het leven is ontstaan, maar er wordt druk gespeculeerd. Misschien is het ontstaan als gevolg van chemische reacties in een levenloze oersoep. Wellicht is het aan komen waaien van een verre planeet waar al veel langer leven bestaat. Misschien is het wel door een wonder ontstaan. Maar voor al deze speculaties is de evolutietheorie immuun.

Evolutie zorgt ervoor dat planten en dieren steeds beter worden.
Dit is een hardnekkig misverstand. Het misverstand dat het proces van evolutie ervoor zorgt dat het allemaal steeds beter wordt. Een verleidelijk misverstand. De eerste oervogel kon nauwelijks een meter door de lucht fladderen, terwijl vogels nu duizenden kilometers kunnen vliegen – soms zelfs zonder onderweg te stoppen. En eerst was de mens een krom lopende, wat domme aapachtige, en is nu een fiere, intelligente, echte mens. Het is er een stuk beter op geworden. Dankzij evolutie.

Maar evolutie kent geen richting. Gaat niet vooruit, maar gaat gewoon. Als een blinde hobbelt ze wat rond. Er is continu sprake van verandering, en zij die het beste in die veranderende wereld passen, blijven er het langst. Evolutie gaat niet één bepaalde kant op. Toekomstige olifanten zijn niet per se nóg groter dan de huidige, en toekomstige mensen zijn niet per se slimmer dan wij – misschien juist wel dommer.

Mensen stammen af van apen.
Er is een bekend plaatje van Darwin met het lichaam van een aap. Alsof zijn evolutietheorie suggereert dat wij van apen afstammen. Dat is niet zo. In ieder geval stammen wij niet af van apen zoals wij die tegenwoordig kennen: onze voorouders zijn geen chimpansees of orang-oetans. Wel is het zo dat wij samen met apen een gemeenschappelijke voorouder hebben. Maar die hebben we ook met tijgers, slakken en varens.

Je kunt de geschiedenis van het leven illustreren met een boom: alle blaadjes in de boom komen uiteindelijk uit dezelfde tak: de stam. En zo heeft al het leven – ook wij – uiteindelijk een gemeenschappelijke voorouder. Men had in het plaatje Darwin ook het lichaam van een tijger kunnen geven, of van een konijn.

De gemeenschappelijke voorouder van de huidige mens en aap leefde wel een stuk recenter dan andere gemeenschappelijke voorouders. En dat betekent dat we nogal wat met apen gemeen hebben. Misschien wel meer dan we hadden gehoopt.

Evolutie is survival of the fittest.
De kreet survival of the fittest is van filosoof Herbert Spencer en niet van Darwin zelf. Spencer gebruikte hem zelfs voordat Darwins On the Origin of Species gepubliceerd werd. In de eerste drukken van Darwins boek komt de frase helemaal niet voor, maar in de vijfde druk uit 1869 heet hoofdstuk IV plots: Natural selection; or the survival of the fittest. Die ondertitel suggereert dat Darwin van mening was dat natuurlijké selectie hetzelfde is als survival of the fittest. En als we er voor het gemak even van uitgaan dat natuurlijke selectie de hoofdmoot is van de evolutietheorie, dan lijkt Darwin dus inderdaad te zeggen dat je de evolutietheorie kunt samenvatten met de kreet survival of the fittest.

Toch is er sprake van een misverstand. Of van een valkuil. Vanwege de betekenis van het woordje fit. Fit betekent zoiets als ‘in goede conditie’. Het doet denken aan een sterke vent die aan fitness doet. Alsof de sterkste overleeft. Maar dat is niet zo. Fit betekent vooral ‘passend’. De meest passende organismen overleven; zij die passen in hun leefomgeving.

Nog wat verder uitgekleed zou je het woordje fit kunnen interpreteren als ‘goed zijn in overleven’. Survival of the fittest leest dan als: zij die goed zijn in overleven, overleven. Nogal wiedes.

Zoiets complex als het oog kan nooit ontstaan zijn door iets eenvoudigs als evolutie.
Dit is een veelgehoord argument tegen de evolutietheorie. Evolutie is een simpel en blind proces, en zou dan toch in staat moeten zijn zoiets ingewikkelds als een oog in elkaar te sleutelen? Alsof een blinde en laag opgeleide lopendebandmedewerker in z’n eentje een Boeing 747 in elkaar gesleuteld heeft. Dat gelooft niemand.

De redenering is dat het oog uit een verzameling onderdelen bestaat die los van elkaar geen functie hebben: een netvlies, een lens, een iris. Wat heb je aan een oog met een lens maar zonder netvlies? Of aan een netvlies zonder lens? Zulke ogen hebben geen functie, en dus moeten netvlies, lens en iris in één keer tezamen tot stand gekomen zijn. En niet stapje voor stapje in een evolutieproces.

Maar de redenering klopt niet. Hoewel een oog met lens maar zonder netvlies inderdaad nutteloos is, is andersom een oog met netvlies maar zonder lens dat helemaal niet. Sterker nog: er zijn talloze beestjes die dat soort ogen hebben. En als je eenmaal een netvlies hebt, dan is een soort van lensje reuze handig. Kortom; ook iets ingewikkelds als het oog kan stapje voor stapje door het blinde en onnadenkende evolutieproces tot stand komen.

Sterker nog. Als ons oog ontworpen zou zijn, dan was het een knullig ontwerp. De bloedvaten en zenuwbanen in ons oog lopen voor het netvlies langs. Zodat het licht eerst door een wirwar van draden moet voordat ’t het netvlies kan bereiken. Bovendien moeten die zenuwbanen ook het oog weer uit, de hersenen in. En omdat ze voor het netvlies liggen, moeten ze dan dwars door het netvlies heen. Daardoor hebben onze ogen een onhandige ‘blinde vlek’: een stukje netvlies waarmee we niet kunnen kijken. Een gevolg van het feit dat onze ogen door evolutie tot stand gekomen zijn en niet zijn ontworpen of bedacht.

We moeten de zwakkeren niet helpen; dat druist in tegen het proces van evolutie.
Dit is de bekende misvatting van het sociaal-darwinisme dat vooral in de eerste helft van de 20ste eeuw leefde. Het idee is als volgt: als evolutie goed is en als het helpen van zwakkeren indruist tegen evolutie, dan is het logisch dat het helpen van zwakkeren niet goed is. De redenering is correct, maar de conclusie is dat niet. Vooral omdat de eerste ‘als’ niet waar is. Evolutie is goed noch slecht. Evolutie gebeurt gewoon; daar is niks goeds of slechts aan.

De volgende redenering is feitelijk dezelfde: als de zwaartekracht iets goeds is en als een raket indruist tegen de zwaartekracht, dan zijn raketten niet goed. Het is duidelijk dat de conclusie niet klopt. Niet omdat raketten niet indruisen tegen de zwaartekracht – dat doen ze in feite wel: ze overwinnen hem – maar omdat de zwaartekracht goed noch slecht is. Hij is er gewoon. Net als het proces van evolutie.

Bovendien is die tweede ‘als’ uit de redenering ook niet waar. Het helpen van zwakkeren druist helemaal niet in tegen het proces van evolutie. Het stikt in de natuur van de hulp aan zwakkeren. Juist dankzij evolutie.

---------------

alleen dat laatste ben ik het niet zo mee eens. Hij zegt wel dat het niet indruist tegen evolutie, en dat doet het ook niet... maar wij mensen hebben wel een concept dat 'nuttig' heet. Sommigen mensen zijn nuttiger dan anderen. Neem bijvoorbeeld de verslaafden waar ik mee werk. Die kosten onze maatschappij 1 miljoen euro per jaar. Het klinkt hard: maar onze maatschappij zou rijker zijn als zij er niet waren. Nu vind ik het meestal best aardige mensen en wil ik ze helemaal niet dood hebben (en geloof ik in rechten die belangrijk zijn om een maatschappij te laten functioneren) Maar ja we moeten toch constateren dat de mensheid het fijner zou hebben als we sommigen opruimden. Ik ben er niet voor omdat ik niet weet wie of wat die selectie zou moeten doen en omdat mensen rechten hebben..

Uitspraak van verwijderd op woensdag 7 januari 2009 om 15:29:

▶

toekomstige mensen zijn niet per se slimmer dan wij – misschien juist wel dommer

Ik zag laatst ergens dat we wat betreft schedelgrootte (bijna?) het maximum aan intelligentie bereikt hebben. Als het brein nog groter zou worden zou de afstand tussen verschillende hersendelen dermate groot worden dat het uiteindelijk langzamer gaat werken.

Waarom zijn mijn berichten verwijderd? Ze waren toch ingaand op het onderwerp? Censuur?

Uitspraak van Dreadmanneke op maandag 12 januari 2009 om 20:13:

▶

Censuur?

... verplaatst>>https://partyflock.nl/flocktopic/93698:Wat_is_de_intelligentie_die_de_ontwikkeling_van_het_bestaan_stuurt

Ik dacht dat het wel duidelijk zou zijn aangezien je alle nieuwe topics ziet als je op Flocks klikt. Excuses voor mijn in gebreke blijven bij het verduidelijken.