Uitspraak van verwijderd op donderdag 7 juni 2007 om 21:57:
Ik hou de financiën wel bij.
Wordt het partyflock monopolie

De bank beheer ik zelf wel..
Uitspraak van verwijderd op donderdag 7 juni 2007 om 21:36:
.
Zolang we haat en liefde als oppervlakkige verwoordingen gebruiken voor een indicatie van de staat van perfectie kan het best. Maar het duid in geen geval aan wanneer iets slecht of iets goed is, want iedere handeling is perfect. Zodoende is zorgen maken zinloos, maar toch ook doelbewust, want de perfectie wil niet dat je op je kont gaat zitten. Jij bent het voertuig van de perfectie
Ik zie achter haat angst schuilen.. maar goed,..
Okay ik kopier nu even iets uit een ander topic.. misschien dat je het al hebt gelezen maar goed.. ik had er nog geen reactie op gekregen.
Als iedereen vanuit zijn ziel zou gaan leven dan zou er rust en ruimte komen... Je persoonlijkheid is alles wat je jezelf hebt aangeleerd. Eerst was er alleen een soort universeel zijn.. En toen ben je gaan leren om daar beperkingen op los te laten. Bijvoorbeeld: leuk, mag, fout, gewenst, enz... Elke beperking die je jezelf op die manier aanleerde (al dan niet gestimuleerd door je omgeving) leidde tot een verdere vernauwing van je waarneming van je oorspronkelijke ervaring... Tot je haast alleen nog maar het totaal van jouw regels, normen en waarden ziet op alles wat je waarneemt.. En het resultaat noem je zoiets als "jij" en wereldbeeld. Het kost meestal erg veel moeite om zo’n "zelf" en "wereldbeeld" in stand te houden: je moet ervoor denken, erover praten, over lezen, tv kijken, beheersen, kijken of je op schema ligt, en op allerlei andere manieren mee bezig zijn.. De kern in deze opsomming is je denken.. daar gebeurt het allemaal.. daar creeer je die wereld. Als je niet denkt is er ook geen persoonlijkheid op dat moment... Alleen dat is natuurlijk verdraaid onbekend en je zal dat dan ook niet lang laten duren... je bent veel te veel gewend dat interpretatie, activiteit en input alleen daarvandaan kan ontstaan... Het is niet fout om een persoonlijkheid te hebben maar op een gegeven moment is het gewoon niet meer leuk om dit maar eindeloos te blijven herhalen... en merk je dat het je eigenlijk niks brengt wat je eigenlijk wil... Maar je kan leren om dat weer los te laten en je natuurlijke staat van zijn te herkennen... Dat voelt ook veel prettiger.. je voelt je daar veel meer thuis bij, je krijgt creatieve gedachtes en het voelt natuurlijk ook veel vrijer.
Mensen hechten zich graag aan dingen van buitenaf (materiele rijkdom, vrienden, relaties etc. Maar je kunt je ook innerlijk hechten aan je deskundigheid op een bepaald terrein, je kennis... je eigen waarheid die je hebt verworven door levens ervaringen.. Ze kunnen als veilig en vertouwd toevluchtsoord dienen.. een soort conceptuele reddingsdeken worden die zich tot concrete werkelijkheid ontwikkelt.. Wanneer je er vast van overtuigd bent dat jou wereldbeeld het juiste is.. dat de boel ook echt zo in elkaar zit geef je jezelf stilzwijgend toestemming de dingen niet meer te onderzoeken.. Je hebt dan geen behoefte meer om het leven met een frisse blik te bekijken want je hebt al die overtuigingen waar je op terug kunt vallen, je nieuwsgierigheid wordt gesmoord en je natuurlijke gevoel van ontzag en verwondering verdwijnt.. Wanneer je weet hoe de dingen in elkaar zitten hoef je je nooit onbevangen en open te stellen... In tegendeel je verstopt je achter je kennis.. je hebt het zelfvoldane idee dat je het beter weet dan anderen en verliest het zicht op je eigen onschuld en je openheid ten opzichte van het leven. En door al die dode gedachtes die maar in je hoofd blijven ronddwalen komt het niet in je op eens vraagtekens te zetten bij wat je als werkelijkheid hebt aangenomen... En dan worden je overtuigingen een gevangenis die je ervan weerhoudt de vrijheid en waarheid van het hier en nu te ervaren... Je gehechtheid aan je kennis kan je ervan weerhouden het leven ten volle te beleven... uiteindelijk ga je alles door filter van je eigen overtuigingen zien en gaat het wonderbaarlijke leven verder.. zichzelf altijd en opnieuw scheppend terwijl jij vast blijft zitten in het oude... En dat alles omdat je je goed onderbouwde overtuigingen niet op wilt geven.....
Je kunt ook wijdopen blijven en ruimte maken voor het spel van manifestatie zoals dat licht en luchtig door je open bewustzijn danst... Het is iets waarin je je kunt verheugen.. waaraan je plezier kunt beleven terwijl je je altijd bewust blijft van het grotere geheel.. En zo hecht je niet aan de materiele wereld om je heen en ga ke ook niet helemaal op in je innerlijke mentale patronen. Alles is vrij om zich moeiteloos door je bewustzijn te bewegen er is een enkele vorm van vastklampen, vereenzelviging... gehechtheid.. Alleen open vrijheid, verlichte tegenwoordigheid.