Waar zouden we zijn zonder het internet?

Vroeger gingen we allemaal buitenspelen. Vroeger. Toen alles beter was. Buskruiten, stoeprandje spelen of doelloos boompje klimmen. Skippyballen, lolo-ballen, voetballen. Als je wat ouder was om te ‘spelen’ ging je rondhangen met elkaar op de vaste hangplek in het dorp of anders wat muziek luisteren. Micheal Jackson, Take That….in de tijd dat house nog niet bestond. De tijd dat er geen playstations waren en een mobiele telefoon nog drie kilo woog. Dat je 's avonds een boek pakte of naar Medisch Centrum West keek, omdat dát een van de betere programma’s van die tijd was. Maar toen… toen was er het internet.

Internet, een medium dat de vaart der volkeren alleen maar heeft versneld. Informatie is voor iedereen toegankelijk. Nah iedereen, behalve dan misschien als je in China woont. We communiceren door het internet met iedereen, overal. MSN-en, Hyven, priveberichten op Flock, mailen. Je kan internet eigenlijk niet meer wegdenken. Flock ook helemaal niet, getuige veel desperate mensen hier die andere fora gingen lastigvallen omdat Flock uit hun leven was gevallen.

Maar dat kan ook erger, het ondenkbare gebeurt: internet gaat ‘kapot’. Waargebeurt, bij mij in huis. De huisgenoot die de modem beheert is op vakantie, dus resetten kon niet meer. Paniek. Geen internet. Meer dan twee weken zonder internet. Ontmand, eenzaam, alleen… Meer dan twéé weken zonder internet! Kan je het je voorstellen?

Talloze onderzoeken rond de milleniumwisseling spraken van de negatieve invloed van internet op jongeren van tegenwoordig; ze zouden niet meer buiten komen, ze zouden minder sporten, ze zoeken alleen maar naar sex, zE kUnNEn nIEt eEns MeeR NederLAnds scHRiJvEn, en ga zo maar door. Maar ik hoor niemand over de positieve dingen! Ik heb in die twee weken gewoon afkickverschijnselen gekregen. Mijn vriendin heeft het zwaar te verduren gehad. Ik was geirriteerd, kortaf. Want hoe moet je dan kijken hoelaat de film draait? Hoe weet je dan waar en wanneer er weer goede feesten zijn? Hoe hou je dan al je contacten een beetje bij (zonder dat je telefoonrekening torenhoog wordt)?

Eigenlijk zijn we gewoon veel te afhankelijk van het internet. Waar IS die tijd eigenlijk gebleven dat we gingen buskruiten, boompje klimmen en voetballen op straat? Oke, de meesten van ons zijn daar te oud voor, ik ook, maar toch. Vroeger. Vroeger was alles beter is een gevleugelde uitspraak. Maar is dat dan wel zo? Romantiseren we het niet veel te veel? Wat was er nou precies beter dan? Het feit dat je een pleuriseind moest fietsen om naar de platenzaak te gaan om te kijken of er nog nieuwe flyers en dus nieuwe feesten waren? Het feit dat je zwarte vingers kreeg van de krant, omdat alleen daar de filmagenda was te lezen? Het feit dat je, om vrienden en kennissen te spreken, je alleen gebruik kon maken van de huistelefoon en je hele familie mee kon luisteren?

Nee. Vroeger was het niet beter. Vroeger was het anders. Internet is here and here to stay. En dat is maar goed ook, anders zouden we allemaal gillend gek worden (en mijn vriendin helemaal). Internet als drugs , uitlaatklep en podium voor de wereld. Lang leve het internet!