Het moet niet veel gekker worden!

Mijn werk als performing artiest word mij de laatste jaren steeds lastiger gemaakt, niet omdat ik een gebrek heb aan aanvragen om op te treden, maar, omdat er steeds meer belachelijke eisen worden gesteld op het gebied van geluidseisen tijdens een festival of op een evenement dat word georganiseerd op een feestdag. De verschillende gemeenten geven aan de ene kant een vergunning af voor een feest in het centrum van de stad, omdat dat belangrijk is voor het imago van de stad, en, omdat er dan veel mensen op zo'n stad afkomen. Tegelijkertijd geven ze een dusdanig geluidseis af waaraan het festival moet voldoen dat er bijna niet meer mee valt te werken. Resultaat is dat het publiek staat te kijken naar eeen band welke zich in het zweet staat te spelen waarvan de boodschap niet overkomt omdat het geluid op het gebied voor het podium zo zacht staat dat ze er niets van begrijpen. De boodschap komt gewoon niet over.

Wanneer we dit aankaarten bij de organisatie van zo'n evenement dan krijgen we altijd te horen dat er een aantal bewoners afgelopen jaar hadden geklaagd en dat de gemeente daarom deze eis had af gegeven. Ik verbaas me hier nu al geruime tijd over enbegin juli was de spreekwoordelijke druppel bereikt. Het stond er toch echt in bijna alle kranten werd er melding gemaakt van het feit dat de nederlandse politie 'bekeringen' ( nee dat is geen spelfout ) zal gaan uitschrijven aan burgers der Nederlandse staat wanneer zij de autoradio hard hebben aan staan. Dit gaan zij doen naar aanleiding van klachten welke zij ontvangen hebben. Klachten over 'boomcars' welke zich zichtbaar en hoorbaar langzaam kruipend door het verkeer begeven. Het doel van deze auto’ s is dat ze gezien en gehoord worden, er zijn zelfs wereldkampioenschappen voor. Deze boomcars zorgen er dus schijnbaar voor dat er mensen zijn die hier van schrikken, zich eraan ergeren en dus de politie bellen.

Ik vraag me af hoe zo'n klacht in z'n werk gaat trouwens:
'Goedemiddag, politie.'
'Ja goedemiddag, met van puffelen, ik heb een ernstige klacht'
'Zo, dat is niet zo mooi, wat is er aan de hand'
'Er kwam net een auto voorbij, en, daar stond de muziek echt heel hard meneer de politieagent'
'Zo, we komen er direct aan, want dat kan natuurlijk niet'
'Dank u wel meneer agent, de auto is al doorgereden, maar ik schrok echt wakker toen ik voor het stoplicht stond.'

Nu leven we in nederland op een relatief klein stukje aarde met op sommige gebieden een grote concentratie bewoners bij elkaar. Daar willen we met z’ n allen graag blijven wonen, in die mooie stad, waar altijd wat te doen is. Waar zo’ n mooi museum staat, een fijn park is, waar winkels zijn, waar de voorzieningen zo prettig zijn en waar dus ook andere mensen wonen. Wordt het niet zo langzamerhand eens tijd dat we ook leren accepteren dat als je in een stad woont, daar kies je tenslotte zelf voor, dat je daar af en toe muziek zal horen? Muziek uit een auto, met daarin lachende mensen, muziek afkomstig van een festival dat een paar 100 meter verderop plaatsvindt, muziek uit een Ipod, muziek, gewoon muziek, muziek, muziek, in alle soorten en maten. Wordt het niet eens tijd dat die kant van het klachtenverhaal ook eens aan bod komt? Wanneer we bezig blijven met het uiten van deze kunstvorm aan banden te leggen omdat er een aantal mensen zich niet kunnen vinden in de soort muziek waarmee zij geconfronteerd worden, dan, dan, dan,...word het stil! Dan hebben er volgens mijn bescheiden mening veel meer mensen last en kunnen we iedere dag oneindig veel klachten indienen. Klachten dat het zo' n saaie boel is, dat er nooit eens iets is waar je naar toe kan gaan om lekker te dansen, om jezelf als mens heerlijk te verliezen in de ............MUZIEK!

Ronald Molendijk, dj / producer.