Get a grip!

Het is om gek van te worden!! Ik had deze ochtend gereserveerd om lekker uit te kunnen slapen. Niet om samen met een hond een vreugdedansje te doen om de zonsopgang te vieren. Het is maar goed dat ik niet weet waar dat rotbeest woont, anders had ik allang zijn schriele nekje omgedraaid.

Ik heb van die ideale rolgordijnen. Je weet wel, heel handig als je je kamer zo donker als de nacht wilt maken. Ik heb ‘s nachts altijd mijn raam open staan, dus één van de rolgordijnen staat altijd open. Ik houd nu eenmaal van frisse lucht tijdens mijn nachtrust. Het idee om in je eigen slaaplucht te stikken vind ik bijzonder beangstigend en ook wel enigszins onhygiënisch. Dat kleine beftekkeltje wist me zo tot waanzin te drijven dat het me op een gegeven moment niet meer kon schelen of ik in mijn eigen slaaplucht om zou komen. Ik zou en moest nog even een paar uurtjes slaap mee pakken. Ik was desperate!! In een poging om mijn dekens woedend van me af te slaan raakte ik juist verstrikt in mijn dekens. Proestend en struikelend lukte het me dan toch om mijn bed ongeschonden uit te komen. Het leek wel een survivaltocht naar het raam, dat op nog geen twee meter van mijn bed af was. Want vervolgens struikelde ik over een kudde schoenen die over de vloer lag verspreid. Voor mij een signaal dat het weer tijd was de boel op te ruimen hier, maar in eerste instantie werd ik er nog pissiger door.

Toen ik bij het raam aan was gekomen was ik in de eerste instantie dermate gefrustreerd dat ik het raam als een bezetene dicht wilde gooien en het rolgordijn met een rotgang naar beneden wilde laten storten. Maar toen ik oog in oog met het rolgordijn stond, herinnerde deze mij er aan dat als ik even flink mijn strotje open zou zetten, niemand dit zou zien en dus zou weten dat ik het was. Gelukkig kent de buurt mij niet tot nauwelijks, dus die inschatting en de link naar mij kunnen zij dan ook niet maken. Na deze ingeving begon ik te gniffelen en had ik mezelf niet meer in de hand. Als een idioot deed ik dat klote keffertje na! Mijn keffertjes imitatie galmde door de woonwijk. Na deze actie gooide ik het raam alsnog met een klap dicht en liet ik het rolgordijn met een dreun naar beneden storten. Een beetje dom wel, want op deze manier kunnen de buurtbewoners alsnog een link naar mij leggen.

Nu was het echt donker in mijn slaapkamer, en het zicht van deze dame is niet op zijn best in het donker. Sterker nog, ik zie werkelijk geen snars in het donker! Met mijn armen vooruit en mijn voeten over de vloer schuivend probeerde ik mijn weg terug naar bed te vinden. Na het zelfde ritueel te hebben doorgemaakt als op de heen weg, lag ik eindelijk weer op één oor.
Mijn woeste imitatie van dat vreselijk irritante, moordneiging oproepende hondje, bleek weinig indruk op het beestje te hebben gemaakt. Hij ging vrolijk door met zijn serenade. Maar ik was mijn frustratie kwijt en vond het allang best. Ik kon het nu loslaten, en doordat het rolgordijn dicht zat hoorde ik het harige monstertje alleen nog maar heel ver weg.

Ik deed mijn ogen dicht en was weer lekker aan het indommelen. Dit feest duurde niet lang! De buurman vond het nodig om, om 09.00 een enorme boor in de muur te steken. Althans het klonk als een immense boor. Ik dacht dat ik gek werd!! Ik zat me al weer helemaal op te vreten en kwaad te maken. Dit was eigenlijk overbodig, want al met al duurde het maar een paar minuten. Opgelucht probeerde ik mijn draai wederom te vinden. En het lukte, ik viel nu dan eindelijk als een blok in slaap. Wat kon er nu nog gebeuren?!

Ja hoor, 09.30 ging de deurbel. En als je wakker wordt door een wekker of een deurbel, dan werkt dit op je reflexen. Als een idioot sprong ik uit mijn bed, dit ging overigens in één keer goed! Ik trok mijn schattige, maar wel blote Snoopy pyjama aan en rende naar beneden. Ik draaide de voordeur van het slot en moest nog wennen aan het licht. Wat schetst mijn verbazing?? Het is ongelooflijk!! Jawel, op deze mooie zonnige en een aan slaap te korte ochtend wil een fijne meneer mij tot Jezus Christus bekeren. Ik had het niet meer, ik begon nu echt te borrelen!! Maakt die man me wakker voor een flyer die toch linea recta naar de prullenbak gaat?! Rot op! Ik kon wel springen en schreeuwen, dit kon toch niet waar zijn?! Ik kon mijn been wel breken tijdens de rit naar het rennen van de voordeur.. en al die risico’s voor dit?? Ik kon wel door de grond zakken. Ik vond deze goedgelovige man eigenlijk wel een perfect projectiel om al mijn frustraties van deze ochtend op te botvieren.

Op zo’n moment gaat er van alles door mijn hoofd. Toch kan ik dit dan niet uiten. Ik blijf rustig en kalm, en zo oog ik dan ook. Over zulke dingen kan ik mij heel kwaad maken. Maar anderzijds heb ik ook respect voor de religie van een ander. Wat mij zo kwaad maakt is dat een ander mij hiermee lastig kan vallen! Ik maak mijn eigen keuzes wel, die hoeft een ander mij niet door de strot de duwen! Ik heb respect voor de religie van een ander, heb die dan ook voor de mijne. Is dat teveel gevraagd?!

Blijkbaar straalde ik toch enige irritatie uit, want de man duwde mij zijn flyer in mijn handen en wist vervolgens niet hoe snel hij weer weg moest komen! Ik denk echter niet dat dit irritatie was dat ik uitstraalde. Ik denk eerder dat hij schrok van mijn snotogen en mijn ietwat blote pyjama en mijn rechtertiet die half uit mijn hemdje hing. Zit hier dan niet juist nog meer uitdaging in om mij te bekeren? Bij mij zit het geloof in mijn hart, niet in de manier waarop ik mij kleed, hoe vaak ik bid, of ik wel of geen seks voor het huwelijk heb enz. Als ik God was, dan zou ik me rotlachen om al die mensen die de meest rare rituelen opvolgen om maar in een goed boekje te komen. Geniet van je leven, maak stomme fouten en leer er van! Zuip je een breuk en seks je vooral helemaal suf (maar wel veilig en met mate natuurlijk!)!! Enjoy.. je leeft maar 1 keer!