De mobiele filmer

Niets geeft mij het ultieme gevoel van vrijheid als dansen op een goed feest dat doet. Nergens aan denken, alles loslaten; alleen maar dansen. Ik word meegesleept, meegetrokken, opgezogen, volgestopt met gevoel en leeggemaakt van gedachten op hetzelfde moment. Ik heb mijn hele leven al een absoluut onbedwingbare behoefte om te dansen. Dus doe ik dat wanneer ik daar zin in heb. En zeker op een feest.

Ik ben geen moeilijk mens. Ik raak niet snel geïrriteerd. Leven en laten leven. Maar toch hè? Niets op een feest stoort mij meer dan mensen die stilstaan op de dansvloer. Ga weg! Zuip je bier of whatever bij de bar of in de lounge en rot op. Maak ruimte voor mij. Opsouten met je mobieltje waarmee je alleen maar – vaak hele slechte - filmpjes maakt van een dj die op dat moment zijn ding staat te doen; die mij met zijn muziek in extase kan brengen, vrolijk kan maken en alles kan doen vergeten. En jij, de stilstaande mobiele filmer, stoort mij daarin. Dat is wederzijds trouwens, want ik irriteer jou ook. Ik dans. Ik ga los. Ik beweeg en stoot je aan tijdens het filmen. Meerdere malen zelfs, ook al zoek ik de ruimte. En overigens, echt waar, dat aanstoten gaat altijd geheel onopzettelijk. Zwaar geïrriteerde blikken worden op mij gericht. Het duurt meestal even voordat ik het door heb. Ja? Wat nou? - Ik sta hier - denkt hij - (het is ook altijd een 'hij') een mogelijke megahit voor Youtube te filmen! – Ja, en? Ik sta te dansen! Wie heeft er nou meer recht om hier te staan? (Zegt dat duivelse stemmetje elke keer weer in mijn hoofd..) Wat is dat met die lui? Ze doen soms vreselijk veel moeite om een kaart te bemachtigen, betalen het volle pond daarvoor, staan uren in de rij om vervolgens met hun buik tegen de hekken te staan - of nog erger midden op de dansvloer stil te staan – en heel de avond door hun telefoon te kijken om zo te proberen de avond vast te leggen.

En waarom? Die filmpjes zijn zonder uitzondering van erbarmelijke (geluids)kwaliteit. De sfeer komt niet over en het lijkt niet eens op wat er echt gebeurt op dat moment. Dus kun je daar alsjeblieft mee stoppen?! Met dat filmen? Het gaat je nooit lukken met je mobiele telefoon. Stop dat ding in je broekzak en doe waarvoor je komt op een feest. Dansen, genieten van de muziek, van de sfeer, praten met je vrienden desnoods (al kun je daarvoor beter naar een kroeg gaan). Je mist alles door dat getuur door dat kleine verlichte schermpje. En het ergste.. ik heb last van jou.

Een vriendin zei eens tegen mij: 'Jij danst alsof niemand kijkt.' En ze heeft gelijk. Voor iedereen die dat niet doet: probeer het eens. Ik garandeer je het ultieme genot. En geloof me, dat gevoel vergeet je niet, daar kan geen filmpje tegenop.