Ik stap in een snelle huppel de treden af, loop de hal door, en via de keuken de frisgeverfde en met nieuwe laminaat belegde kamer binnen. Mijn ouders zitten beiden op de bank. Aan hun gezichten kun je aflezen dat ze verpletterd worden door moeheid. Mijn vader kennende gaat hij niet voor middernacht slapen. Ma neemt een laatste sigaret en kust pa welterusten.
Mijn 3,5 jaar jongere zusje zit achter de computer. Een chatroom flitst over het scherm. Ze merkt dat ik even meekeek. Ze is nu bijna negentien. En zo verslaafd aan internet als je maar kan zijn. Vanmiddag om 4 uur is ze achter de pc gekropen en zit er nu (om 1 uur ’s nachts) nog achter. Wat wil ze ermee bereiken? Zit haar gehele sociale netwerk verpakt in een LCD-scherm? Zijn al haar ‘vrienden en vriendinnen’ niet meer dan wat bontgekleurde letters op een zwarte achtergrond? Al zolang als ik me kan herinneren heeft ze niet veel vrienden en vriendinnen gehad, gaat ze nooit op stap of leuke dingen doen, heeft ze nog nooit een (noemenswaardige) relatie gehad. Wat maakt haar zo anders dan mij? Ik, die geniet van haar sociale netwerk, van al haar vrije tijd die ze het liefst spendeert aan haar vriendinnen, die het liefst iedere dag van het weekend haar nachten doorbrengt in discotheken en kroegen en van puber af aan altijd op zoek was naar avontuur.
Toen ik negentien was, was ik al verslaafd aan uitgaan, had ik al een behoorlijke relatie achter de rug en studeerde ik hard voor een HBO-opleiding. Maar studeren is er blijkbaar niet meer bij tegenwoordig. Ik zie mijn zusje zelden met haar neus in de boeken. Waarom niet? Wil ze dan geen diploma’s halen (ze studeert overigens voor dierenverzorgster, ook heel leuk, maar niet mijn ding)? Ik kan me goed voorstellen dat zij meer zal leren van haar praktijklessen dan van haar theorie. Maar dan nog! Internet behoort niet haar leven te beheersen. Haar vrienden en vriendinnen zouden tastbaar moeten zijn en niet een geïdealiseerd stukje tekst op een scherm. Ze gelooft heilig in haar cybervriendschappen. Maar als je het mij vraagt kan dat gewoonweg niet. Één of een paar vriendschappen oké, maar toch niet je complete sociale netwerk? Ik heb er al eens aan gedacht dat ze misschien een psychische aandoening heeft, zoals autisme, of iets autistiforms (lijkt erop maar voldoet niet aan alle ‘eisen’ van autisme). Aangezien ze leeft in haar cyberwereldje. Alleen maar praat, denkt, besteedt aan, enz. over paarden. Niet dat ik erg veel kennis heb van deze psychische aandoening, maar met de kennis die ik heb, kan ik wel mijn conclusies trekken. Maar hoe verder? Ik wil haar graag helpen om net als mij te kunnen genieten van haar jeugd, van haar vrijheid en ongebondenheid. Mijn ouders vertellen over mijn verdenkingen is een doodzonde. Haar zelf vertellen over mijn verdenking is nog erger. Ik breek haar hele wereldje. En dat is het ook: HAAR WERELDJE. Wellicht voelt zij zich er prettig in, omdat het toch wel enigszins anoniem is. Misschien is ze op het internet wel een stuk zelfstandiger, meer volwassen en vol zelfvertrouwen. Wie ben ik dan om dat wereldje, HAAR WERELDJE in te laten storten? Ik leg me erbij neer. Wellicht beleeft de huidige jeugd hun tijd anders dan ik en mijn leeftijdsgenoten drie tot vier jaar geleden. Wat internet al niet kan veranderen in je leven. Hopelijk voor haar is dat wel een positieve verandering. Het blijft immers een verslaving, waar nog geen afkickklinieken of medicijnen voor zijn opgericht en ontwikkeld.
Internetverslaving
anoniem gepubliceerd op
353 opmerkingen
Ik vind het maar een moeilijk onderwerp om een grens te trekken wat tegenwoordig ook 'verslaafd' is. De computer is niet meer weg te denken uit ons leven, en als ik eerlijk ben is het af en toe erg handig om contacten te leggen met nieuwe mensen op deze manier, het praat een stuk makkelijker op internet.
Maar toch vind ik ook dat je veel tijd moet spenderen aan je 'real life' vrienden, het is een stuk persoonlijker, je leert veel lessen in het echte leven. Gelukkig ben ik zelf niet vast gekluisterd aan de pc en ga ik vaak leuke dingen doen met al mijn vrienden.
Goed column
Maar toch vind ik ook dat je veel tijd moet spenderen aan je 'real life' vrienden, het is een stuk persoonlijker, je leert veel lessen in het echte leven. Gelukkig ben ik zelf niet vast gekluisterd aan de pc en ga ik vaak leuke dingen doen met al mijn vrienden.
Goed column
Je zegt het heel goed: HAAR wereld. Iedereen creeert z'n eigen realiteit.
Toen ik 19 was studeerde ik ook al aan het HBO en had ook al een lange relatie achter mn rug. En nu ben ik 29 en zit hier achter mn schermpje, zonder dikke baan, huis of relatie. Met een hele berg vrienden, waarvan ik er veel via Inet heb leren kennen. Kansloos?
Zal ik je eens wat zeggen? Ik voel me eigenlijk best gelukkig.
En dat kon ik niet zeggen toen ik 19 was en nog hard bezig was met proberen aan het ideaalbeeld te voldoen. Yep, ik leef nu in MIJN wereld. Waarom zou ik ook niet, in godsnaam? Het is toch ook MIJN leven?
Vertonen mensen die er een SM-leefstijl op nahouden ook problematisch gedrag? Betekent ieder weekend wegduiken in het housewereldje dat je vlucht voor de realiteit? Als jij iedere avond met je treintjes speelt, betekent dat dan dat je niet gelukkig bent?
De wereld is niets meer dan wat je er zelf van maakt.
Tel daar nog eens bij op dat de wereld doordraait. Waar je vroeger in de kroeg zat ontmoet je mensen nu in een virtueel cafe. Je kunt niet in het verleden blijven hangen. Noch kun je je eigen realiteit als de enige juiste zien en die projecteren op anderen.
Ik kan ergens best de moraal van je verhaal begrijpen en er zal ook een hele kleine groep zijn die erin doorslaat. Maar dat zul je altijd en overal hebben. In welke wereld of realiteit je je ook bevindt. Mensen die verslavingsgevoelig zijn zullen daar toch wel tegen aanlopen. Weet je wat ik denk? Dat je je eigen oogkleppen ieeeeetsje losser moet zetten. En je niet zo druk moet maken.
Toen ik 19 was studeerde ik ook al aan het HBO en had ook al een lange relatie achter mn rug. En nu ben ik 29 en zit hier achter mn schermpje, zonder dikke baan, huis of relatie. Met een hele berg vrienden, waarvan ik er veel via Inet heb leren kennen. Kansloos?
Zal ik je eens wat zeggen? Ik voel me eigenlijk best gelukkig.
En dat kon ik niet zeggen toen ik 19 was en nog hard bezig was met proberen aan het ideaalbeeld te voldoen. Yep, ik leef nu in MIJN wereld. Waarom zou ik ook niet, in godsnaam? Het is toch ook MIJN leven? Vertonen mensen die er een SM-leefstijl op nahouden ook problematisch gedrag? Betekent ieder weekend wegduiken in het housewereldje dat je vlucht voor de realiteit? Als jij iedere avond met je treintjes speelt, betekent dat dan dat je niet gelukkig bent?
De wereld is niets meer dan wat je er zelf van maakt.
Tel daar nog eens bij op dat de wereld doordraait. Waar je vroeger in de kroeg zat ontmoet je mensen nu in een virtueel cafe. Je kunt niet in het verleden blijven hangen. Noch kun je je eigen realiteit als de enige juiste zien en die projecteren op anderen.
Ik kan ergens best de moraal van je verhaal begrijpen en er zal ook een hele kleine groep zijn die erin doorslaat. Maar dat zul je altijd en overal hebben. In welke wereld of realiteit je je ook bevindt. Mensen die verslavingsgevoelig zijn zullen daar toch wel tegen aanlopen. Weet je wat ik denk? Dat je je eigen oogkleppen ieeeeetsje losser moet zetten. En je niet zo druk moet maken.
Oh en daarbij, laat het stellen van diagnoses aub over aan de mensen die daarvoor zijn opgeleid. Tegenwoordig kun je overal wel een etiketje opplakken. Maar zo werkt het dus niet. En weet je, eigenlijk zijn die etiketjes ook niet zo waardevol als je zou denken hoor. Ze geven slechts aan dat iemand afwijkt van het ideaalbeeld. Dat wil echter niet zeggen dat zo iemand zelf niet gelukkig kan zijn.
Je moet de eerste zinnen van je derde alinea nog eens teruglezen. En ga dan maar eens even bij jezelf ten rade, ipv je allerlei diagnoses in je hoofd te halen. je vergelijkt haar met jezelf. Maar wie ben jij? Snap je wat ik bedoel? Wie zegt dat hoe jij het gedaan hebt de juiste manier is? Er is gene juiste manier. Er is geen juiste realiteit. Er zijn duizenden wegen die naar Rome leiden en sommigen willen helemaal niet naar Rome maar naar Parijs. Houd dat gewoon in je achterhoofd.
Je moet de eerste zinnen van je derde alinea nog eens teruglezen. En ga dan maar eens even bij jezelf ten rade, ipv je allerlei diagnoses in je hoofd te halen.
je vergelijkt haar met jezelf. Maar wie ben jij? Snap je wat ik bedoel? Wie zegt dat hoe jij het gedaan hebt de juiste manier is? Er is gene juiste manier. Er is geen juiste realiteit. Er zijn duizenden wegen die naar Rome leiden en sommigen willen helemaal niet naar Rome maar naar Parijs. Houd dat gewoon in je achterhoofd.
donateur
misschien tog een idee: afkick klinieken voor internet verslaafden..
Die bestaat al in Amsterdam
Maar ik bedenk me net dat ik ze uiteindelijk ook allemaal in het echt ken.
Mij onder andere
Verslaafd volgens van Daele:
ver·slaafd (bn.)
1 lichamelijk of geestelijk afhankelijk van een bepaald middel door gewenning
1 lichamelijk of geestelijk afhankelijk van een bepaald middel door gewenning
Trek je plan
laatste aanpassing
donateur
Neem je zusje is mee naar een dikke raverij...
donateur
Je zegt het heel goed: HAAR wereld. Iedereen creeert z'n eigen realiteit.
Toen ik 19 was studeerde ik ook al aan het HBO en had ook al een lange relatie achter mn rug. En nu ben ik 29 en zit hier achter mn schermpje, zonder dikke baan, huis of relatie. Met een hele berg vrienden, waarvan ik er veel via Inet heb leren kennen. Kansloos?
Zal ik je eens wat zeggen? Ik voel me eigenlijk best gelukkig.
Vertonen mensen die er een SM-leefstijl op nahouden ook problematisch gedrag? Betekent ieder weekend wegduiken in het housewereldje dat je vlucht voor de realiteit? Als jij iedere avond met je treintjes speelt, betekent dat dan dat je niet gelukkig bent?
De wereld is niets meer dan wat je er zelf van maakt.
Tel daar nog eens bij op dat de wereld doordraait. Waar je vroeger in de kroeg zat ontmoet je mensen nu in een virtueel cafe. Je kunt niet in het verleden blijven hangen. Noch kun je je eigen realiteit als de enige juiste zien en die projecteren op anderen.
Ik kan ergens best de moraal van je verhaal begrijpen en er zal ook een hele kleine groep zijn die erin doorslaat. Maar dat zul je altijd en overal hebben. In welke wereld of realiteit je je ook bevindt. Mensen die verslavingsgevoelig zijn zullen daar toch wel tegen aanlopen. Weet je wat ik denk? Dat je je eigen oogkleppen ieeeeetsje losser moet zetten. En je niet zo druk moet maken.
Amen
Waar is die tijd van oorlogje spelen en hutten bouwen gebleven
t is tegenwoordig niet meer veilig op straat om oorlogje te voeren en hutten te bouwen. kijk maar na dat bericht over die vrouw die dat jongentje wou ontvoeren. ik denk dat ook daarom meeste ouders t wel best vinden als hun kroost achter de pc zit. lekker veilig thuis.
maar goed met 19 jaar mag je inderdaad wel wat vaker na buiten .
Inderdaad! Wackiejacky
laatste aanpassing
Oh en daarbij, laat het stellen van diagnoses aub over aan de mensen die daarvoor zijn opgeleid. Tegenwoordig kun je overal wel een etiketje opplakken. Maar zo werkt het dus niet. En weet je, eigenlijk zijn die etiketjes ook niet zo waardevol als je zou denken hoor. Ze geven slechts aan dat iemand afwijkt van het ideaalbeeld. Dat wil echter niet zeggen dat zo iemand zelf niet gelukkig kan zijn.
!!!
wie ben jij om je zusje een autist of iets in die trant te noemen...? heb jij daar voor gestudeerd? en denk je niet dat ze daar dan wel op vroege leeftijd achter gekomen waren als het zo zou zijn...?
je zusje is zo toch happy... laat haar dan lkkr met rust en get a life
je zusje is zo toch happy... laat haar dan lkkr met rust en get a life
Je zegt het heel goed: HAAR wereld. Iedereen creeert z'n eigen realiteit.
Toen ik 19 was studeerde ik ook al aan het HBO en had ook al een lange relatie achter mn rug. En nu ben ik 29 en zit hier achter mn schermpje, zonder dikke baan, huis of relatie. Met een hele berg vrienden, waarvan ik er veel via Inet heb leren kennen. Kansloos?
Zal ik je eens wat zeggen? Ik voel me eigenlijk best gelukkig. En dat kon ik niet zeggen toen ik 19 was en nog hard bezig was met proberen aan het ideaalbeeld te voldoen. Yep, ik leef nu in MIJN wereld. Waarom zou ik ook niet, in godsnaam? Het is toch ook MIJN leven?
Vertonen mensen die er een SM-leefstijl op nahouden ook problematisch gedrag? Betekent ieder weekend wegduiken in het housewereldje dat je vlucht voor de realiteit? Als jij iedere avond met je treintjes speelt, betekent dat dan dat je niet gelukkig bent?
De wereld is niets meer dan wat je er zelf van maakt.
Tel daar nog eens bij op dat de wereld doordraait. Waar je vroeger in de kroeg zat ontmoet je mensen nu in een virtueel cafe. Je kunt niet in het verleden blijven hangen. Noch kun je je eigen realiteit als de enige juiste zien en die projecteren op anderen.
Ik kan ergens best de moraal van je verhaal begrijpen en er zal ook een hele kleine groep zijn die erin doorslaat. Maar dat zul je altijd en overal hebben. In welke wereld of realiteit je je ook bevindt. Mensen die verslavingsgevoelig zijn zullen daar toch wel tegen aanlopen. Weet je wat ik denk? Dat je je eigen oogkleppen ieeeeetsje losser moet zetten. En je niet zo druk moet maken.
idd AMEN...
kansloze column overigens.
"ik vind dat ze een kut leventje heeft bla bla bla bla bla"
Who the fuck ben jij om iemand te oordelen over hoe diegene haar/zijn leven wilt beleven.
Tijden veranderen, mensen doen andere dingen so be it.
Je hebt gelijk dat internet niet voldoende is om iemand gelukkig te laten voelen. Uit onderzoek is gebleken dat mensen echt contact nodig hebben.
Wat ik niet met je eens ben is dat je sociaal leven hebt in clubs en discotheken. Sociaal contact doe je daar op, maar echt sociaal contact bouw je op daarbuiten...
Wat ik niet met je eens ben is dat je sociaal leven hebt in clubs en discotheken. Sociaal contact doe je daar op, maar echt sociaal contact bouw je op daarbuiten...
Tjah ieder zijn ding
Niet voor mij besteed iig
Niet voor mij besteed iig
Met Confuzer.. ik krijg geen hechte vrienschappen door met elkaar te stappen, hoe gezellig dat ook is. Ik heb echter wel vrienden die niet van stappen houden en met wie ik echt een hechte band heb.
Ik zit zelf ook veel achter mijn pc, en heb zowel vrienden op internet leren kennen (die ik ook in het echt zie) als in het echt, op school, via via.. en ik vind eigelijk dat het niet echt heel veel uitmaakt. Je kunt iemand ook wel redelijk leren kennen op internet, maar écht iemand kennen doe je pas daarbuiten. Ik heb meer vrienden dan het gemiddelde persoon. Sinds ik op kamers zit is mijn internetgebruik wel enorm afgenomen, maar ik heb ook heel vaak nog wel zin om even lekker weg te duiken achter mijn pc hoor!
Ik vind dat je niet zo mag oordelen over je zusje.. misschien vlucht ze er in weg, maar als je haar ermee confronteerd schaamt ze zich ervoor omdat het niet 'normaal' is. Ik heb dat zelf ook wel gehad, op het moment dat mensen op me begonnen te bitchen dook ik er nog veel meer achter. Het komt allemaal wel weer goed
Ik zit zelf ook veel achter mijn pc, en heb zowel vrienden op internet leren kennen (die ik ook in het echt zie) als in het echt, op school, via via.. en ik vind eigelijk dat het niet echt heel veel uitmaakt. Je kunt iemand ook wel redelijk leren kennen op internet, maar écht iemand kennen doe je pas daarbuiten. Ik heb meer vrienden dan het gemiddelde persoon. Sinds ik op kamers zit is mijn internetgebruik wel enorm afgenomen, maar ik heb ook heel vaak nog wel zin om even lekker weg te duiken achter mijn pc hoor!
Ik vind dat je niet zo mag oordelen over je zusje.. misschien vlucht ze er in weg, maar als je haar ermee confronteerd schaamt ze zich ervoor omdat het niet 'normaal' is. Ik heb dat zelf ook wel gehad, op het moment dat mensen op me begonnen te bitchen dook ik er nog veel meer achter. Het komt allemaal wel weer goed
ga niet zeiken over iemand zn verslaving want ieder1 is ergens verslaavd aan dus
donateur
jij zit op pf dat is pas kansloos 
iedereen die op pf zit is kansloos
iedereen die op pf zit is kansloos
En als jouw zusje nou gelukkig is zo?
Tuurlijk is het (in mijn ogen) gezonder om een tastbaar sociaal leven te hebben en uit te gaan etc. Maar hoeveel leeftijdsgenootjes ik toen ik 16 was (19 is nog niet zo héél lang geleden, toen was iedereen al volop aan het internetten) wel niet had die ook niet buiten kwamen en helemáál geen vrienden hadden, ook niet op internet, omdat ze het wel prima vonden zoals het was of omdat ze moeilijk contact leggen. Dan vind ik internet juist een prachtig iets, zo heeft ze tóch contact met anderen, over onderwerpen die ZIJ boeiend vindt. En misschien ziet ze die mensen ook wel eens in het echt. Niet iedere tiener vindt het leuk om naar feesten te gaan/uit te gaan. Niet iedere tiener heeft behoefte aan een (grote) vriendengroep. En niet iedere tiener vindt de levenswijze die jij hebt, een goede. Net zoals jij het hare nu afkraakt.
Wat ik zou doen is er eens met haar over proberen te praten, ze is 19, dus geen kind meer. Vraag haar of ze gelukkig is zo en of ze geen persoonlijke vrienden mist in haar leven. Of ze niet eigenlijk graag eens uit zou gaan (stel desnoods voor dat jij een keer met haar gaat stappen). Ik heb zo’n vermoeden dat je als antwoord krijgt dat ze het prima vindt zo en blij is met hoe ze leeft… En dan is de vraag; wie ben jij dan om daar iets op aan te merken?
Helemaal mee eens!
Ik wilde ook zoiets gaan typen, maar nu hoef ik het niet meer te doen, hehe..
ik denk niet ik zonder mijn pc zou kunnen, ik spreek m'n vriendinnen elke dag op pf! zo spreek ik af wat ik 's avonds ga doen enzo...
maar heb ook tijden gehad dat ik elke avond 3 uur lang achter dat ding zat...en dat is echt niet goed voor je...
ik snap wat je hiermee bedoelt en dat je je zusje wilt helpen.
ze creeert hiermee haar eigen wereldje op internet en kan zich voordoen zoals ze WIL zijn. en geloof me: geen ene meid is helemaal tevreden met hoe zij is...
op het moment dat ze dus van haar pc weggaat en ze in de werkelijkheid terecht komt...kan het hard aankomen...omdat veel mensen haar voor iemand anders aanzien als hoe ze op internet is...
ik denk dat ze dan weleens een tijdje heel ongelukkig kan worden...
maar heb ook tijden gehad dat ik elke avond 3 uur lang achter dat ding zat...en dat is echt niet goed voor je...
ik snap wat je hiermee bedoelt en dat je je zusje wilt helpen.
ze creeert hiermee haar eigen wereldje op internet en kan zich voordoen zoals ze WIL zijn. en geloof me: geen ene meid is helemaal tevreden met hoe zij is...
op het moment dat ze dus van haar pc weggaat en ze in de werkelijkheid terecht komt...kan het hard aankomen...omdat veel mensen haar voor iemand anders aanzien als hoe ze op internet is...
ik denk dat ze dan weleens een tijdje heel ongelukkig kan worden...
laatste aanpassing
kansloze column overigens.
je kijkt idd alleen maar vanuit je eigen referentiekader, JIJ vind het ongezond dat ze zo veel achter de pc zit, zij vind het blijkbaar prima. JIJ bent verslaafd aan uitgaan (is ook niet erg gezond, ik spreek uit eigen ervaring
) en zij vind uitgaan blijkbaar niet boeiend.belachelijk overigens dat je je zusje autistisch noemt en blijkbaar alleen maar omdat ze niet hetzelfde leventje leidt als jij.
donateur
gecondoleerd!
je kijkt idd alleen maar vanuit je eigen referentiekader, JIJ vind het ongezond dat ze zo veel achter de pc zit, zij vind het blijkbaar prima. JIJ bent verslaafd aan uitgaan (is ook niet erg gezond, ik spreek uit eigen ervaring ) en zij vind uitgaan blijkbaar niet boeiend.
belachelijk overigens dat je je zusje autistisch noemt en blijkbaar alleen maar omdat ze niet hetzelfde leventje leidt als jij.
Mooi gezegd.
Ik heb echt precies hetzelfde met mijn broertje trouwens. Ik ben extrovert, hij introvert. Ik heb graag mensen om me heen, hij is graag alleen. Ik ga ieder weekend uit, hij zit altijd achter zn computer. En er was een tijd dat ik net zo naar hem keek als de columnschrijver dat naar zn zusje doet. Tot ik me ging realiseren dat ik slechts aan mezelf spiegelde. En mijn gedrag in zijn ogen net zo goed afwijkend is. Tja, misschien komt hij tekort als het op sociale vaardigheden aankomt, maar die jonger werkt in de IT, lekker boeiend. Ik op mijn beurt schroef niet zo makkelijk een computer uit elkaar. Het is maar net welk leven je kiest of waar je terecht komt, op de ene plek zal het ene belangrijker zijn en op de andere plek het andere.Het zou heel wat mensen helpen als ze eens niet zo zwart-wit zouden denken en de termen 'goed' of 'slecht' zouden kunnen loslaten. Die bestaan namelijk alleen vanuit je eigen referentiekader.
donateur
Hoop voor jou als je later groot bent, en misschien het geluk mag hebben, zelf een kind te mogen krijgen, dat deze niet autistisch is, want dan kan je je borst nog nat maken. En ik praat wél uit ervaring
Ik ken er nog zo een, my boyfriend...
1e wat hij doet als hij wakker wordt of thuis komt op welk moment van de dag dan ook eerst op zijn pc kijken (want die staat toch al dag en nacht aan voor zijn downloads)!!!
1e wat hij doet als hij wakker wordt of thuis komt op welk moment van de dag dan ook eerst op zijn pc kijken (want die staat toch al dag en nacht aan voor zijn downloads)!!!
donateur
Ik op mijn beurt schroef niet zo makkelijk een computer uit elkaar
uit elkaar is niet zo moeilijk hoor
ot: alles is alweer gezegd eigenlijk
wat zijn we toch wijs met z'n allen.. 
Het zou heel wat mensen helpen als ze eens niet zo zwart-wit zouden denken en de termen 'goed' of 'slecht' zouden kunnen loslaten. Die bestaan namelijk alleen vanuit je eigen referentiekader.
Ook mooi gezegd
ben het met je eens. Wie ben je/ik om te oordelen of iets goed of slecht is?! Hoop voor jou als je later groot bent, en misschien het geluk mag hebben, zelf een kind te mogen krijgen, dat deze niet autistisch is, want dan kan je je borst nog nat maken.
Haha so true..
Mijn mama heeft er 1 die zwaar autistisch is en 1 (ik dus) met ADHD
Alleenstaande mama, zware taak.
Máár we zijn gelukkig, dat scheelt...
dat ze zo vaak achter de pc zit is geen probleem moet ze zelf weten maar dat ze buiten dat wereldje niks heeft is wel ziek
neem haar toch een keer mee als je in het weekend gaat stappe kan ze plezier maken en misschien voelt ze zich mee rop dr gemak omdat ze SAMEN met jou is
neem haar toch een keer mee als je in het weekend gaat stappe kan ze plezier maken en misschien voelt ze zich mee rop dr gemak omdat ze SAMEN met jou is
jij zit op pf dat is pas kansloos
iedereen die op pf zit is kansloos
Wat doe jij hier dan?
Nou ben op t moment 16 jaar, & geniet van myn leven zonder die hele computer, ja misschien 1 uurtje op de dag.
Voor de rest lekker uitgaan & Met vrienden afspreken.
Dus Het kan nog wel hoor.!! zonder die computer!
Voor de rest lekker uitgaan & Met vrienden afspreken.
Dus Het kan nog wel hoor.!! zonder die computer!