Music makes you Pretty

Het is vrijdagmiddag, 5 voor half 3, FINALLY! Time’s up! Weer een dag met leraren, presentaties en economische riedeldiedelblabla overleefd. Ik sprint richting busstation omdat mijn bus binnen enkele minuten vertrekt en missen is geen optie met dit weer; ik wil relaxen met een biertje in de tuin. Mijn weekend is volgeplanned, ideeën staan vast en alles is OK.

Hijgend en deels bezweet stap ik de bus in, show mijn OV en kijk rond, met wie heeft het lot mij vandaag samen gezet? Gelukkig geen half-bekenden mensen waar je principieel naast moet gaan zitten en een gesprek moet voeren terwijl je eigenlijk beiden niet wil. Lucky me, ik kan gaan genieten van mijn mp3-speler het komend half uur want ik zie geen bekende gezichten.

Enkele bejaarden uiten hun positieve mening over het weer van de laatste dagen en wanneer ik langs ze ben, besef ook ik dat ze gelijk hebben. De zon schijnt al drie dagen non stop. Ik loop door naar het achterste gedeelte en zie een meisje met een joekel van een zonnebril zitten. Ze heeft haar koptelefoon op en zingt een bepaald continue herhalende woordencompositie en geniet er duidelijk van. Ze draagt een streepjes-t-shirt met kapotte jeans en all stars, heeft kortere haren dan een normaal meisje en ze ziet er een beetje alternatief uit, dus ik schat dat ze op boys noize of daft punk zit.

Ze is niet echt knap, leuk of speciaal en waarschijnlijk iets te oud voor mij, bedenk ik me. Ik ga aan de andere kant zitten en luister aandachtig of ik het nummer herken. Dat is niet het geval. Ik graai mijn tas van de grond en rommel er wat in en terwijl ik heftig op zoek ben naar mijn heilige oordopjes, dringt langzaam tot mij door dat ik ze afgelopen nacht in de auto heb laten liggen... tik-tak-tik-tak! VERDOMME! Ahhh neee! Ik had net zo’n ongelofelijke zin in Royksopp – Rainbow Styling, echt die muziek waar je dat zomergevoel optimaal mee beleeft!

De bus begint te rijden. Flink geïrriteerd kijk ik rond op zoek naar de Spits, maar meneer de buschauffeur was zo vriendelijk om de bus compleet schoon te houden en heeft dus ook geen krantjes meegenomen voor zijn klanten. Onwennig en onrustig kijk ik rond op zoek naar iets interessants, op zoek naar afleiding. Plots hoor ik dat de mp3-speler van mijn busgenote een tandje harder wordt gezet waardoor ik een stuk duidelijker de nummers kan horen. Aandachtig begin ik te luisteren en onderscheid Shake and Pop van het motorgeronk van de bus. Cool! Ze lijkt me echt zo’n festivaltype die zich charmant klem zuipt, los wilt gaan en toch haar klasse bewaart en zich gedraagt.

Het weer is blijkbaar nog steeds onderwerp van gesprek bij de senioren voorin de bus. Echter vanzelfsprekend is het hier nog steeds geen Zuid-Frankrijk want daar hebben ze wijnvelden en een goede keuken en de vergelijking met Amstel en de snackmuur is een flinke teleurstelling. Doch ogen ze tevreden met het leventje hier.

Al een minuut lang hoort mijn oor een bekend riedeltje dat ik onbewust niet opvang en verwerk, maar als later de oudjes uitstappen en die bepaalde afleiding verdwijnt, concentreer ik me vanzelf weer op de mp3-speler aan de overkant. Ik beluister het riedeltje aandachtig en het schiet me te binnen Alter Ego – Rocker! Stiekem begin ik vanuit mijn ooghoeken een beetje naar haar te gluren en besef dat ze eigenlijk toch best wel leuk is. Ze lijkt open minded en houdt (blijkbaar) van goede muziek.

De bus stopt. We zijn over de helft en ik geniet van het onbewuste spel tussen haar mp3-speler en mijn luisterplezier. Een asociale jongen komt de bus binnen lopen, paradeert breed en is blijkbaar into zichzelf. In zijn hand heeft hij een telefoon met de muziek op luidspreker... Snoop Dogg blast zijn bitches away en smoked till hij died zoals gewoonlijk. Veel mensen kijken vreemd op en beschuldigen de jongen van wansmaak. De jongen zelf ruikt ook alsof hij rechstreeks uit de coffeeshop komt. En ook ik kom tot de conclusie dat deze jongen afschrikwekkende muziek luistert.

Hij gaat achter me zitten en ik irriteer me mateloos aan zijn gedrag. Ik wil me omdraaien en rustig vragen of de muziek uit kan, maar gelukkig was een andere man mij al voor. Met veel bombarie en een lang gezicht gaat de telefoon terug in zijn zak en begint de jongen zijn nagels maar schoon te pulken en de bank in de fik te steken. Gelukkig, hij heeft ander vertier gevonden!

Waar waren we?... Ik spits mijn oren weer en besef nu dat het meisje Shenkie aan de haak heeft geslagen. Iets dat ik stiekem niet zo’n ramp vind, maar veel erger moet het uiteraard niet worden met haar. Een halve minuut later slaat mijn hart over en kijk ik op van euforie... wat hoor ik nou... de geweldige klanken van Royksopp – What Else Is There (Trentemöller Remix). Onbewust zing ik de tekst mee en droom een beetje weg bij de break, goede herinneringen komen terug en ik geniet overduidelijk. Hoe zou ze eigenlijk heten? Zou ik op haar afstappen? Een praatje maken over hoe leuk ik haar muziek eigenlijk wel niet vind? Ik twijfel en blijf toch zitten. Het half uurtje busreis dat ik daareven nog vervloekte, blijkt toch erg mee te vallen.

Ik luister enkele nummertjes mee tot ik bij Justice – We Are Your Friends kom. Ik besef nu dat dit het meisje van mijn dromen wel moet zijn: ze heeft alles. Binnen een half uur is ze omgetoverd van een niets-zeggend, onopvallend meisje naar bijna een prinses! Haar haar zit leuk, ze heeft een cool model all stars en die streepjes staan haar best goed. Ik draai enkele keren mijn hoofd om te kijken of ze weet dat ik kijk. Ze staart in de verte naar buiten, ook wegdromend bij de heerlijke muziek. Ik heb nog vijf minuten. Ik twijfel weer, zou ik het doen?

Ik bedenk me dat het eigenlijk alleen maar mee kan vallen: ze kan lachen en me negeren of er komt misschien echt een leuk gesprek uit voort. Beide zou niet erg zijn; het enige wat me zorgen baart is de wigger die achter me zit. Hij zal me vast uitlachen, uitschelden of dissen met een rap, maar eigenlijk is dat wel het laatste waar ik mee kan zitten. Ik verzamel al mijn moed en schraap mijn keel... Ik sta op, leun voorover en open mijn mond om mijn openigszin eruit te gooien, totdat de mp3-speler overspringt naar het volgende nummer... Ik hoor Britney Spears – Oops I Did It Again. Ik zet mijn achterste weer terug op mijn stoel en kijk verslagen naar de grond. Fucking Hell!! Kom op zeg! Achterlijk, lelijk, stom wijf!