Toch rook ik! Cool? Nee. Ik ben verslaafd.

‘Twee weken geleden, sta ik met sigaret, te wachten op het station. Valt m’n oog op een poster: ‘Ook rokers verdienen een beloning’. ‘Haha!’, dacht ik, ‘Wat dan? Een gratis setje verkankerde longen? Het asfalteren van een nieuwe spitsstrook in de longen? Niet? Wat dan wel?’ Oh, m’n oog viel op de tekst eronder: ‘’2 november niet roken en maak kans op een LCD-tv’’. ‘Oke’, dacht ik, ‘maar wie controleert in hemelsnaam wie van 4,5 miljoen rokers in Nederland dan niet rookt?’. Zonder het antwoord te weten waren mijn gedachte alweer ergens anders: ‘Het roken zou maar afgeschaft worden in discotheken, barretjes en op feesten. Poe! Maar is dit werkelijk zo slecht? Zou het de sfeer verpesten? Gesprekken die stil vallen? Mensen die niet meer dansen? Zoenende stelletjes verbaasd op laten kijken? En, dan nog iets wat zijn de pluspunten voor mij van het niet roken met uitgaan? Ik bespaar geld. Of niet? Ik sponsor Chupa Chups. Geen verrassende brandgaten in kledingstukken de volgende dag.’ Want mensen, eerlijk is eerlijk: roken kan levensgevaarlijk zijn als je bezopen bent. Zo niet bij jou dan wel bij mij. Ik wankel van links naar rechts en het komt geregeld voor dat ik iemand brand of visa versa, daarmee kom ik ook bij het volgende: ‘Ik lijd geen pijn als ik mezelf brand met een sigaret. Ik kan de sigaret niet verkeerd om aansteken. Het mag gewoon niet! En ook ben ik gezond want ik rook niet.’ Twijfelachtige uitspraak want schijnbaar kan melk ook kanker veroorzaken, en toch is het gezond. Tja! Nooit gedacht.

Dus ik zie het, rokend op het station, al voor me. Een hele boel gefrustreerde mensen op een kluitje, knijpend in hun glas, knarsend met hun tanden. En dat terwijl de rook-blazer nota bene fel blaast en de zaal vult. Haha! Wat een raar beeld, ik trek onbewust een naar gezicht, denk ik, want een mede roker blijft me even aanstaren en kijkt vervolgens verbaasd weg. Ik inhaleer, blaas de rook nadenkend uit en sta even stil bij de smaak en het gevoel. Voelt het fijn? Nee, eigenlijk niet. Op de een of andere manier rook ik altijd irrationeel. Als ik rationeel zou roken, zou ik het niet doen, toch? Als ik erover nadenk vind ik het niet lekker. Vies eigenlijk. Als ik daarna niet-rokers tegenkom ben ik besmet met rooklucht. Ondanks kauwgom, mondspray, deo en tandpasta. Het zit het in mijn poriën, in mijn haar en mijn vinger stinkt. Vies toch? Toch rook ik! Cool? Nee. Ik ben verslaafd.

Naast de rookzuil of stinkende rookpaal eigenlijk, wil ik antwoord op mijn vraag: ‘Moet roken met uitgaan verboden worden? Wat zijn de pluspunten voor de discotheek eigenlijk? Ik drink meer, want ik moet dwangmatig iets in mijn handen hebben. En natuurlijk geef ik meer uit aan een cocktailtje of shotje dan de 3.30 dat ik kwijt ben aan een pakje L&M. Ook ben ik geneigd van binnen naar buiten te lopen om toch even te kunnen roken, bij barre discotheken betekent dat ik wéér entree moet betalen.

Maar zullen ze het afschaffen? En hoe en wat en waar?’. Het duizelt me terwijl ik nog een blik richt op mijn vriend ‘’de rookpaal’’. Beroemd en berucht. Zijn er mensen blij mee? Niet die ik gesproken heb. Eerlijk gezegd, wat een achterlijk ding! Het stinkt harder dan de rook van een enkele roker verspreidt over het perron en nog belachelijker eigenlijk: de rook van individuele rokers vervliegt direct als je in de openlucht staat! Maar bij de rookpaal? Nee hoor, die geconcentreerde stanklucht van smeulende filters ruik je vanaf tien meter afstand. ‘Welke oplossing zou de overheid verzinnen voor discotheken? Een hippe knipperde rookpaal? Een hok van twee bij twee waar je stikt in je eigen rook? Of moeten we letterlijk het dak op? En dan nog wat, wie gaat dat betalen? Wordt de prijs van de entree en de drankjes hoger omdat de eigenaar noodgedwongen maatregelen heeft moeten treffen? Misschien biedt de verkiezing die eraan zitten te komen uitkomst’. Ik zie mijn trein aankomen. Zucht! Ik deponeer mijn sigaret in de inkeping van de rookpaal en sjok de trein in. Heerlijk! Eenmaal zittend komt er een man naast me zitten. Een vrouw staat naast me in het gangpad. Als ik links kijk zie ik haar achterwerk, en rechts de man. En hij stinkt. Misschien wel erger dan de rookpaal. Ik verstik door de lucht en gebrek aan ruimte maar nergens anders is een plekje. De trein is overvol. Meneer Bos wat denkt u, zou dat ook verboden moeten worden?