De gecompliceerde eenvoud van simpel

“Met zoveel saus kan je stront nog wel lekker maken!!� Dat was wat mijn vader altijd predikte, wanneer ik iedere zondagmiddag weer een fikse kegel mayo op mijn friet donderde. Aan zijn toon viel op te merken dat hij er zich groen en geel aan ergerde, iedere keer weer, maar mij stoorde zijn irritatie niet! Ik was enkel bezig met de gedachte om lekker met mijn frietjes door de mayo te ploegen.

Hoewel het misschien niet als een wijze spreuk klinkt, het is wel een uitspraak die mij grappig genoeg het meest is bijgebleven. Mogelijk doordat het iedere zondag onmiskenbaar voorbij kwam, maar vooral ook door de humoristische kwaliteit van deze one-liner. Die ene zin is zo simpel en tegelijkertijd zo veelzeggend. Hoe moeilijk sommige gevoelens ook te omschrijven zijn, zo helder kan een one-liner het neerzetten. Het komt uit geheel onverwachte hoek, maakt je eerst aan het lachen en vervolgens aan het denken. En wat je er ook op wilt antwoorden, je zal nooit om de eenvoudige waarheid heen kunnen.

Regelmatig hoor ik arrogante mensen neerbuigend spreken over 'het simpele volk'. Volk beneden hun stand. Volk dat alles wat ze zien en horen zo vereenvoudigen, dat het voor hun te plaatsen is. Ze missen diepe gedachten. Simpel klinkt behoorlijk beperkt. Alsof het niet wijs is, of anders gezegd, dat het aan elk intellect ontbreekt. Maar ik hou ervan. Ik ben bijzonder gecharmeerd van bouwvakkerstaal, schuine grappen en simpele uitspraken. Ik zie simpel als trefzeker. Allesomvattend. En hoe heerlijk is het om al je impulsen onbevangen naar buiten te brengen, zonder dat je er over nadenkt. Dat wanneer je wordt aangespoord tot denken er een rad gaat draaien in je hoofd en je het willekeurig ondoordachte antwoord er gewoon uitflapt. Geen diepzinnige stelling die tot in de diepste diepte van het universum zitten ingeworteld, geen goed gejatte ‘eigen’ mening, maar gewoon een schuine bak. Een bak die je terug brengt tot de kern, een bak die je door een heel ander perspectief naar het onderwerp laat kijken, een bak die nieuwe wegen opent. Maar vooral een bak die je aan het lachen maakt. Dat is toch wel de stille kracht van eenvoud.
En zo eenvoudig is simpel niet! Iemand geheel met jouw gevoelens of gedachten te laten inleven is wellicht een van de moeilijkste levenskunsten die er zijn. Laat staan in één zin! Dat is gewoon onmogelijk om uit te werken. Om het zo te overdenken dat je het in één enkele zin kan pakken. Zoiets kan enkel tot stand komen doordat er bij iemand een rad ging draaien en er een dolzinnige ingeving uitrolde. Het is een kunst. Slechts de door humor geïnspireerde geest kan tot zo’n gedachtes komen.

Ik beleef een hoop lol aan de bier-en-tieten denkwijze! One-liners maken het leven amusanter en vereenvoudigen de kijk op bepaalde zaken aanzienlijk. Mensen zullen je beter begrijpen. Denken en piekeren betekenen zorgen. Bovendien zijn er al voldoende clichés die iedereen maar al te graag van elkaar overneemt. Hoe interessant mensen ook mogen overkomen als ze jou met hun intellectuele visies willen imponeren.. Eenvoud siert de mens.