Ladies Night

Afgelopen week was ik voor mijn werk de gelukkige om een keer 'Ladies Night' in de bioscoop bij te wonen. Vijfhonderd vrouwen kwamen af om de première van de nieuwste vrouwenfilm met Hugh Grant. Vijfhonderd vrouwen, één enorme oestrogeenmassa en ik als één van de weinige mannen; Ik denk dat menig man met mij had willen ruilen die avond. Ik heb mezelf geparkeerd net naast de ingang zodat ik de foyer van de bioscoop goed kan overzien. Je zou denken dat op zo’n avond een van de weinige mannen (de overige vier moeten volgens mij verplicht mee van hun vriendin) de nodige blikken toegeworpen zou krijgen. Maar nee, degene die de meeste aandacht krijgen, zijn de andere vrouwen. Het gezelschap is gekapt en gestyled en zenuwachtig schieten de ogen in het rond. Elke keer als de deur open gaat en er een nieuwe vrouw of meisje binnenkomt draaien de vrouwen zich als één vijfhonderd-koppig wezen naar de nieuweling toe en bekijken haar van top tot teen, soms vergezeld van veelzeggende blikken en gefluister. Ik zou meteen wegrennen.

Niets is volgens mij zo tot op het bot hypocriet en vals als een meisje dat een ander meisje tegen komt. Een man is altijd erg direct en zegt gewoon dat ie de ander een groot geslachtsdeel vindt, of plant meteen een vuist in het gezicht van de ander. Vrouwen staan lekker met elkaar te kletsen terwijl een insider aan één blik in de ogen kan zien dat ze elkaar het liefst meteen verlaat zouden willen aborteren.

Er staat een groepje meisjes bij de snoepjesafdeling van de bioscoop. Ik kan zien dat ze elkaar wel mogen, maar niet van harte. Ze kijken elkaar tamelijk spottend en uitdagend aan, maar proberen intussen vriendelijk naar elkaar te lachen en quasi-geinteresseerd over niks te kletsen. “Leuk truitje", zegt het ene meisje tegen een ander, "H&M zeker? Dat zie je zo aan dat dunne stofje, hè. Hij is wel wat te kort, of niet? Je ziet je buik zo. Maar als je cup A hebt is het zeker ook moeilijk kleren te vinden die wel passen, dan zijn het vaak ook van die kindermaatjes." Het andere meisje wenst haar dood met een engelachtige glimlach.

Vrouwen hebben het gewoon moeilijk denk ik. En zijn soms onbegrijpelijk. Ze zijn daarbij ook nog eens onzeker over simpelweg alles. Zeker wat relaties betreft: 45 procent van de Britse vrouwen schijnt stiekem de sms'jes in de telefoon van haar partner te lezen, zo blijkt uit een onderzoek van sms-bedrijf Sicap. Ongeveer 30 procent van de mannen leest de berichten in de telefoon van zijn vrouw/vriendin. Mannen zijn dus beter van vertrouwen (of hebben minder moeite met liegen tijdens een onderzoek). Voor elke vrouwendoelgroep bestaat er trouwens een eigen ‘lijfblad’ en dat terwijl een enquete uit 1995 liet zien dat 70% van de vrouwen zich gedeprimeerd en schuldig voelt na drie minuten bladeren in een damesblad.

De deuren van de bioscoopzaal gaan open en ik blijf in mijn eentje achter in de foyer. Een parfumgeur omringt me en als in de zaal de film begint is het voor het eerst deze avond echt stil. En ik lach in mezelf: die eeuwige strijd om erkenning, waardering. Ze willen de mooiste zijn, houden zich bezig met niemendalletjes en eisen dat hun vriend/echtgenoot zich daar ook druk om maakt. “Wie heeft de mooiste kleren? Zit m’n haar goed? Had ik toch die andere broek aan moeten trekken? Je vindt me te dik hé?� Ze zeuren soms om echt helemaal niks. Machtsterreinen afbakenen en overwinningen behalen, daar gaat het om als vrouwen onder elkaar zijn. Ze zitten boordevol hormonen die soms alle kanten opvliegen waardoor ze soms huilen en lachen tegelijk.
En dat, dat allemaal maakt het zo dat vrouwen de mooiste wezens op aarde zijn.