Feestdag

De Europese Unie bestaat 50 jaar. Hiep Hoi. Premier Balkenende hield een toespraak in de Ridderzaal ter ere van dit heuglijke feit. Hij roemt de afgelopen jaren. Weg zijn die nare oorlogen, en vrij zijn we. Vrij om te gaan en staan waar we willen. Vrij om onze dromen waar te maken. Vrij om... nou ja vul zelf maar in eigenlijk. Maar zijn we nu echt zo vrij, fris en vrolijk vandaag de dag?

Nou nee, integendeel. We verzuipen in een moeras van politieke correctheid, regeltjes en doelloosheid. Wat heeft al die luxe ons gebracht? Comfort ja, maar is dat nou zo belangrijk? Nog zo iets. Religie is verdwenen, Nederland is bijna volledig ontkerkt. Met dank aan de baby boomers. Ze wilden vrij zijn. Niet meer met pa en moe op zondag naar de kerk.

Nou het is ze gelukt. Maar of al die vrijheid en keuzemogelijkheden nou echt zo fantastisch zijn... tsja de keuze uit 40 televisiezenders is inderdaad fijn. Of dertien verschillende soorten yoghurt in de supermarkt. Toch kan dit echter niet verhelpen dat ik me de laatste tijd een beetje leeg voel. En zes herhalingen van Dancing with the Stars (of on Ice of on weet ik veel) halen dit gevoel niet weg. Waar vechten we voor? Wie het weet mag het zeggen.

Ondertussen wacht ik op Wereldoorlog 3. Zucht.