Nou vooruit.

Vrijdagmiddag half 5, de werkweek zit er weer op. Eindelijk.
Het was een zware week. Niet wat betreft werk, maar wel door de doordeweekse voetbalwedstrijden die uiteraard weer in de kroeg bekeken moesten worden.
Vermoeid loop ik richting de metro en bereid ik me voor op een lekker avondje niks doen.
Heerlijk onderuitgezakt op de bank liggen en met m’n laptop op schoot met een half oog naar de tv staren.
Morgen moet ik immers weer fit zijn, want dan wacht er weer een goed festivalletje.

Terwijl m’n ogen half dichtvallen besef ik net op tijd dat ik bij de volgende metrohalte er weer uit moet.
In de bus richting het dorp krijg ik een sms van een vriend: Vanavond klein drankje doen in de kroeg?
Ik doe rustig aan vanavond, antwoord ik.
Telefoon: Kan je dan vanavond wel ff langskomen, want ik wil m’n kaartje voor morgen graag hebben,
zodat ik later op eigen vervoer ook naar het festival kan komen. Nou vooruit, toch maar weer eventjes de kroeg in vanavond. Met de nadruk op eventjes.

Ik stap de bus uit en fiets richting de supermarkt om mijn weekendportie sigaretten in te slaan.
In de supermarkt kom ik 2 vrienden tegen die boodschappen aan het doen zijn voor een barbecue. ‘Hey ga je mee varen?’ Twijfelend kijk ik ze aan en vraag: ‘Wat doen jullie dan met eten?’
‘We gaan varen naar het meer en leggen daar aan om lekker te gaan bbq-en en varen dan weer terug. Uurtje of 10 zijn we weer terug.’
Nou vooruit. Ik besluit mee te gaan.

Even snel langs huis, zwembroek aan doen, zonnebrand insmeren, badlaken mee en gaan.
Het is een heerlijke zomeravond en m’n vrienden wachten al op me bij de boot.
Bij aankomst krijg ik meteen een lekkere koude pats in handen geduwd.
Ik neem een goede positie op de boot en ga languit liggen.
Heerlijk varen we richting het meer en onderweg praten over onze weekendplannen en over de voetbalwedstrijden van de afgelopen dagen.
Na menig koude patsen verorberd te hebben is het tijd voor een frisse duik.
Hierna besluiten we aan te meren en de wegwerp barbecues te gebruiken.
Veel honger is er niet en de koude biertjes gaan er beter in.
De zon begint te zakken dus we besluiten terug te varen.
Terug in het dorp toch maar even de kroeg in. Ik had immers beloofd om een kaartje af te geven.

In de kroeg aangekomen is het weer gezellig druk, zoals altijd.
Meteen krijg ik een biertje in m’n handen. Rustig drink ik deze op en maak aanstalten om te gaan.
Ga je weg? Neem nog een biertje? Klinkt het meteen.
Nou vooruit. En van het een komt het ander en voor ik het weet ik het heel erg gezellig en ondertussen alweer half 2. De kroeg gaat zo sluiten.
Vrienden opperen om een kampvuur te gaan maken en daar gezellig verder te gaan.
Nou vooruit. Brak ben ik morgen toch wel.

Ook bij het kampvuur is het erg gezellig. Steeds meer mensen komen erbij en als we uiteindelijk met een groep van 30 man zijn, is het bier op.
Niet dat ik nog veel kon drinken, maar het is toch iedere keer weer een domper als het bier op is.
Zullen we de biertaxi bellen? Schreeuwt iemand terwijl een ander al met de pet rondgaat om geld in te zamelen. Nou vooruit.

De volgende ochtend wordt ik met knallende koppijn wakker.
Terugdenkend aan de vorige avond besef ik mij dat ik vandaag nog een heel leuk festival voor de boeg heb.
Eigenlijk ben ik te brak en heb ik helemaal geen zin.
M’n telefoon gaat: Hebben we al een beetje zin? Nou vooruit.