Feestjes organiseren is leuk.
Feestjes organiseren is hard werken.
Feestjes organiseren is stressy.
Feestjes organiseren is zelf NIET feesten.

PACT is dit allemaal in het kwadraat.

Maar als het zo lekker gaat als afgelopen Koninginnedag, dan is het allemaal de moeite waard geweest.

In de aanloop was het wel een tijdje ploeteren deze keer (vorig jaar leek 't toch makkelijker op de 1 of andere manier). M'n "gewone" job vroeg heel veel tijd, ik kreeg last van een ontsteking in m'n linkerschouder en 2 weken vantevoren hoor ik dat de 2e dag van Novalectra geschrapt wordt, ook al balen.

Dan maar al m'n goeie plaatjes bij elkaar pac(t)ken voor Koninginnedag. In tegenstelling tot vorig jaar, toen ik op het moment zelf ging improviseren en er pas tegen het einde van m'n uurtje een beetje in kwam, nam ik dit jaar het zekere voor het onzekere en heb ik de boel maar es voorbereid.

Normaal gesproken als ik moet draaien, feest ik altijd lekker mee, en dan voel ik wel aan hoe ik de DJ-draad moet oppakken. Maar als je een hele dag staat te werken en van het feest niet veel meer meekrijgt dan wat gedreun in de verte, is een goede voorbereiding geen overbodige luxe. Het publiek wil tenslotte waar voor z'n geld.

Dus donderdag naar de platenzaak, lekker inkopen doen om in de stemming te geraken, vrijdagavond laat thuis knutselen om te zien welke plaatjes ik wil draaien. Uiteraard worden dat er veels te veel voor een uurtje, dus een stel zet ik er op de "reserve-lijst" voor het geval dat ik er sneller doorheen ga dan verwacht.

Tot 3 uur 's nachts nog vanalles zitten printen, prijslijsten, line-ups, roosters etc. Dat belooft een korte nacht en een lange dag te worden...

Om 8 uur gaat de wekker, spullen bij elkaar zoeken en eerst nog inkopen doen: geldbakjes en wisselgeld bij het GWK, daarna met hoge snelheid naar 't Eindje waar het al een drukte van jewelste is. Al kort na 12 uur, als Wieger aan de eerste set van de dag begint, komen de eerste klanten muntjes scoren.

9 uur later mag ik dan even m'n hokje uit om m'n setje te doen. Munami staat flink te gassen, maar dat hoort erbij. Ik wil toch rustig beginnen om de mensen weer even af te koelen en dan proberen mee te krijgen op m'n muzikale achtbaantje. De meiden van DeHenk werken zich een weg naar voren toe en ook andere bekende gezichten duiken langzaam op uit de massa. Spannend...

Het draaien op zich, gebeurt altijd in een soort wazige roes van opperste concentratie, spieken of 't publiek wel reageert of niet en vloeken als een plaatje scheef zit of mensen ineens aan kabeltjes gaan rommelen midden in m'n set. Een uur en vele zweetdruppeltjes later is het alweer voorbij en als de MC Dave Miller alweer aankondigt, keer ik langzaam en tevreden terug op aarde.

Plaatjes weer inpakken en terug naar "het hok" en kijken of de administratie nog klopt. Plaatjes draaien is tenslotte maar een hobby...