Dat ik een beetje vreemd ben soms
dat ik af en toe gewoon eens lekker uit mijn dak ga
schreeuw omdat ik blij ben,
de grenzen opzoek om mezelf beter te leren kennen
andere vinden mij waarschijnlijk raar,
ze kijken me na lachen me uit en doen naar
maar het boeit me geef fuck
zolang ik jouw maar heb
jij snapt me, wanneer niemand mij snapt
je pakt mijn hand en zegt dat je voor altijd bij me blijft
jij kijkt door mijn buitensporige gedrag heen
jij bent lief en te vertrouwen alles behalve gemeen
je ziet de ware ik,
laat die andere maar denken wat ze willen
zolang ik jouw maar in mijn leven heb
als het regent,
zie ik een zonneschijn
in een haai zie ik qua karakter een lief konijn
ik ben een open boek,
en heb geen geheim
het liefste wat ik wil is de hele dag bij jouw zijn
soms dans ik op de tafel,
puur uit meligheid
ik loop op straat terwijl de rest me uit zit te joelen
maar ik hoor het niet eens,
want ik denk alleen maar aan jouw,
hoe lief je bent,
dat je er altijd voor bent
en onverwaardelijk van me houd
dat maakt me sterk en die andere laten me koud
waarom zou je 'normaal' moeten zijn?
In een gekke wereld met zoveel verschillende mensen,
die allemaal liefde en verdriet hebben meegemaakt?
Je leeft maar één keer dus leef alsof het je laatste dag is
andere rollen met hun ogen en kijken arrogant naar mij
ze denken dat ik gek ben,
maar dat hebben ze dus mooi mis
ik ben mezelf en mijn stijl is?
alles wat ik leuk vind
jij geeft mij een gevoel van vrijheid,
bij jouw kan ik mezelf zijn want jij snapt me
je bent degene die altijd voor me klaar staat,
no matter what
je maakt me compleet van binnen en vult dat lege gat
jebent me nooit zat
ik hou super veel van je
netjes binnen de regels?
dat is toch ook zo saai
ik wil leven op mijn manier met plezier,
liefde maar vooral ook respect voor andere
jij snapt mijn visie
en neemt me voor wie ik ben
dat weet ik omdat ik je door en door ken.