maandag 10 december 2007 om 16:37
Verlangen
Jouw ogen, zoekend naar de mijne
precies wetend waar ik sta.
Jouw onschuldige blik,
een prikkel voor mijn verlangen.
Jouw lach, wachtend op mijn lach terug
precies wetend wat ik leuk vind.
Jouw onschuldige glimlach,
een prikkel voor mijn verlangen.
Jouw verdriet, vragend naar mijn troost
precies wetend wat ik voel.
Jouw onschuldige teleurstelling,
een prikkel voor mijn verlangen.
Jouw woorden, hopend op mijn zinnen
Precies wetend wat ik zeggen zal.
Jouw onschuldige gestotter,
een prikkel voor mijn verlangen.
Jouw aanraking, voelend hoe ik tril
precies wetend waar ik van genieten zal.
Jouw onschuldige streling,
een prikkel voor mijn verlangen.
Jouw liefde, wetend dat het wederzijds is
precies wetend hoeveel ik van je hou.
Jouw onschuldige liefde voor mij,
een prikkel voor mijn verlangen
Mijn dromen, fantaserend over jou
precies wetend hoe jij bent.
Mijn onschuldige godinnengevoel,
prikkels voor jouw verlangens
<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33
het spel van
kussen en van minnen
van zoete lust en zinnen
twee lichamen
die zich niet schamen
van twee naakte lijven
die niet van elkaar
kunnen blijven
vingers zoekend
zacht strelend
genot delend
proeven, ruikend
heel dicht bij elkaar kruipend
als poezen zacht spinnend
als was het de eerste keer
van snoepen en smaken
alsof het is vers fruit
in liefde badend
in extase rakend
verlangend,hunkerend
naar jou liefdes poort
tot dat wij buiten zinnen
ons vol liefde beminnen
<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33<33
Soms staar ik voor me uit, en denk ik weer eens even,
Hoe onze toekomst luidt, komt er ooit nieuw leven?
Een leven van ons beiden, is in het lab ontstaan,
Maar zal het tot iets leiden? Zal de deling verder gaan?
Een positief gevoel, heb ik deze keer,
Halen wij ons doel? of storten we weer neer?
Soms ben ik erg bang, dat het niet lukken gaat,
Maar meestal duurt het niet lang, dat ik dat gevoel toelaat.
Snel krijg ik dan weer kracht, en zie de zonnestralen
Maar als je al zo lang wacht, dan mag je soms ook balen.
Alles draait toch steeds, om onzekerheid,
En krijgen wij dan reeds, de kroon op onze strijd?
Angst, hoop, twijfel en verdriet, dat heb je keer op keer,
Soms is er niemand die het ziet, of soms wil je dat niet meer.
Je wilt niet altijd zeuren, en doet dan vaak maar stoer,
Niet altijd lopen treuren, dat helpt toch ook geen moer.
Het MOET nu maar eens raak zijn
Denk ik dan ook steeds,
Zo’n mensje lief en klein.
Dan is het niet voor niets geweest…
Soms staar ik voor me uit, en denk ik weer eens even,
Hoe onze toekomst luidt, komt er ooit nieuw leven?
Een leven van ons beiden, is in het lab ontstaan,
Maar zal het tot iets leiden? Zal de deling verder gaan?
Een positief gevoel, heb ik deze keer,
Halen wij ons doel? of storten we weer neer?
Soms ben ik erg bang, dat het niet lukken gaat,
Maar meestal duurt het niet lang, dat ik dat gevoel toelaat.
Snel krijg ik dan weer kracht, en zie de zonnestralen
Maar als je al zo lang wacht, dan mag je soms ook balen.
Alles draait toch steeds, om onzekerheid,
En krijgen wij dan reeds, de kroon op onze strijd?
Angst, hoop, twijfel en verdriet, dat heb je keer op keer,
Soms is er niemand die het ziet, of soms wil je dat niet meer.
Je wilt niet altijd zeuren, en doet dan vaak maar stoer,
Niet altijd lopen treuren, dat helpt toch ook geen moer.
Het MOET nu maar eens raak zijn
Denk ik dan ook steeds,
Zo’n mensje lief en klein.
Dan is het niet voor niets geweest…