Na ongeveer anderhalf jaar eindelijk weer een keer naar een feest.
maar dit keer zonder mijn vrouwtje, ik ging dit keer met 4 collega's naar masters of hardcore statement off disorder.
en ik kan jullie wel vertellen na anderhalf jaar was het toch wel weer gruwelijk om aan te komen bij zo'n locatie en alles horen trillen.
ik voelde me net een klein kind in de snoepwinkel.
bij aankomst was het zoals gewoonlijk dringen voor een kluisje en ff pissen.
maar na dit allemaal te hebben gehad zijn we de zalen door gegaan en gruwelijk was het inderdaad ik heb egt genoten van de shows eromheen en de snoeihharde muziek uit de speakers.
gelukkig had ik in iedereval 1 iemand bij me (blowro

) die wel weet wat los gaan is want de rest hing maar een beetje aan de bar.
ik moet zeggen dat ik ook een beetje baalde dat nosferatu niet op de main maar in de old skool stond want de muziek daar viel egt tegen.
maar aan het einde van de avond of eigenlijk gezegd begin van de ochtend ( na helemaal loos te zijn gegaan op grote vriend tommy) was ik toch blij om weer lekker op weg te gaan naar mijn kleine meissie en vrouw.
en toen we zo terug naar de trein liepen dacht ik bij mezelf: ik ben het nog niet verleerd hardcore to the bone ik ben terug van weg geweest
jongens bedankt voor de vette party ik heb genoten