Het is niet de stilte van naderend noodweer,
donker en dreigend vol van gevaar.
Het is niet de stilte van rustige vrede,
eenheid en liefde dicht bij elkaar.
Wat blijft is een stilte... niet te verdringen,
zelfs niet door praten... lachen of zingen.
De stilte waarin je geen antwoord meer krijgt,
omdat op je vragen zelfs de hemel zwijgt...

You have to take the good with the bad,
smile with the sad.
Love what you do,
and remember what you once had.
Always forgive... but never forget,
learn from your mistakes.. which you might regret.
People change... and some things will go wrong,
but remember: life goes on.!.

You have to take the good with the bad,
smile with the sad.
Love what you do,
and remember what you once had.
Always forgive... but never forget,
learn from your mistakes.. which you might regret.
People change... and some things will go wrong,
but remember: life goes on.!.

Soms droom ik weg van deze aarde,
een fantasiewereld binnengaand.
Want niets heeft meer waarde,
dan liefde die je hart binnengaat.

Een dag zou ik bij jou willen zijn.
Een dag gewoon alleen voor mij.
Even kunnen geloven en voelen,
met jou aan mijn zij.

Gewoon samen lopen langs het strand,
jij en ik... hand in hand.
Met alleen maar het water,
en pratend over later.

Niets meer dan alleen wij twee,
alles vergetend om ons heen.
In onze liefde versmolten,
wij twee zijn dan 1....

Moest toch weer aan jullie denken, dus ook op deze Valentijnsdag.
En ik kan het niet nalaten om te doen,
om jullie te laten weten,
dat mijn gevoelens nog net zo zijn als toen.

Het verleden is niet terug te draaien,
het vertrouwen is er bij jullie blijkbaar niet meer.
Dat het niet meer gaat is me duidelijk,
daar leg ik me dan maar bij neer.

Praten over dingen
is iets wat me steeds vaker wel goed lukt.
Dit gebrek aan communicatie
maakte naar mijn mening veel dingen stuk.

Vergeef me dat ik toch stiekem zal blijven dromen,
dat het ooit weer enigszins goed komt tussen jullie en mij.
Dat liefde veel kan overwinnen
en zaken wat rechter te zetten zijn.

De gevoelens voor jullie zijn nooit verdwenen,
die aantrekkingskracht is er nog steeds.
In jullie bijzijn kon ik bijna alles vergeten,
alsof er nooit iets aan de hand is geweest.

Vergis ik me dan echt zo, geen liefde meer te zien in jullie ogen,
en denken dat jullie nog steeds van me houden.
Dat jullie soms twijfelen en terug denken aan wat er is geweest
en heus ik weet het, het was niet altijd alleen maar een feest.

Nog nooit beheersten anderen zo mijn gedachten,
dat mijn gedrag soms die aan die van een pitbull grenst.
Ik ben bereid veel van mijn principes te vergeten,
omdat ik meer van jullie hou dan ik ooit heb gewenst.

Ik weet het, ik mag het misschien niet eens meer denken,
maar mijn gevoelens voor jullie zijn nog altijd echt, heel diep en intens.
Jullie blijven de Kids van mijn dromen,
en jullie zijn en blijven.. mijn grootste wens.

Voor de 5 Kids: Ik hou van jullie.. Happy Valentine's day..

Het is soms moeilijk om te leven,
om je er helemaal voor te geven.
Maar ik heb zo mijn dromen,
al zullen die misschien niet allemaal uitkomen.
Toch zal ik van ieder moment moeten genieten, en daarvoor ook vechten,
achteraf zelfs van de slechte.
Alles gebeurt denk ik met een doel,
en dat geeft mij een goed gevoel.
Dus op weg naar betere tijden,
zal de toekomst mij van de onzekerheid en twijfel bevrijden.
Is die periode van twijfel eenmaal achter de rug,
dan wil ik alleen maar verder en naar bepaalde delen nooit meer terug.
De klok der tijd telt ook voor mij de dagen,
die langzamerhand het verleden doet vervagen.
De toekomst zal voor mij met mooie momenten komen,
als ik ze tot me neem, zal het gevoel van geluk weer met volle teugen binnen stromen.
De ongelukkigheid wordt langzaam maar zeker uit mijn lichaam gezogen,
het doet mij weer lachen en m'n tranen drogen.
Mijn gevoel voor het leven is anders dan het ooit geweest is,
het brengt veel wat ik graag hebben wil, zonder enige twijfel of gemis.
De zon gaat voorgoed ook voor mij schijnen,
regen en onweer zijn ook grotendeels uit m'n leven aan het verdwijnen.
Niet meer ongelukkig, en niet meer zo moe,
mede door de kracht van de liefde lacht het geluk me eindelijk weer toe.
Echter dit alles zijn geen dromen,
dit keer zal de toekomst ervoor zorgen dat liefde, passie en eeuwig geluk naar me toe zullen komen.

Het pad van onze liefde was moeilijk samen te begaan,
niemand wist hoe het allemaal zou gaan.
Bij vlakke delen was de liefde tussen ons heel erg fijn,
maar bij de hobbels die we hadden deden we elkaar ook veel pijn.
Die pijn was helaas op geen enkele manier meer te verzachten,
we moesten blijkbaar op betere tijden wachten.
En die zouden ook wel komen, dat heeft ons pad ons doen beloven,
zodat we beiden in een gelukkig leven konden geloven.
Het pad van de liefde was hard, en dat leek soms oneindig lang,
we waren dacht ik samen toch zo sterk en voor niemand bang?
Ik kan je kunt niets meer vragen en zal dus ook niets meer weten,
maar 1 ding is zeker.. de tocht met jullie was er 1 om nooit meer te vergeten.

Jullie waren mijn licht,
ook al was het soms donker.
Jullie waren mijn stilte,
ook al stormde het.
Jullie waren mijn zonnenschijn,
ook al regende het.
Jullie waren mijn vuur,
ook al was er kou.

Ook al zijn jullie nu verdwenen...
jullie zijn nog steeds mijn schatten,
waar ik van hou.!.

Waarom kijken zovelen niet verder dan hun neus lang is, en oordelen alleen maar op basis van 1 kant van een verhaal.?.
En als ik dat dan aangeef voelt dat blijkbaar direct als een aanval, hoewel het goed bedoelt is....
Als je 2 kanten van een verhaal hebt gehoord, DAN pas heb je recht van spreken. Ik zal in ieder geval niet zo "kinderachtig of laag" zijn om zelfs zulke opmerkingen te verwijderen.
En nogmaals.. er staat niets van mezelf bij wat niet door de beugel kan. Tis jammer dat er tussen de regels door wordt gelezen..
Misschien overbodig om hier te vermelden.. maar ik heb dus bij lange na niet meer zo'n hoeveelheid haar op mijn kop als op die foto. Dus daarom ook het dubbelzinnige ervan. Vraag maar aan kennissen, vrienden en familie hoe ik over haar praat.. dan zul je ook van anderen horen dat ik haar niet zwart maak of wat dan ook... Maar daar durft blijkbaar ook niemand aan.. En daarmee creëer je bij jezelf een beeld van een ander die beslist niet positief kan zijn
Tis dan ook frappant dat er bij die andere afbeelding "Vooroordelen zijn zooooo makkelijk.." minder opmerkingen worden gemaakt dan bij deze.
Bedankt daarvoor.

Een gat in mijn hart,
een lege plek.
Een plek bestemd voor jullie.
Die plek wordt jammer genoeg niet gevuld.
Die plek zal mij altijd laten weten,
dat ik wat mis.
Iets mis in mijn leven,
een gat dat mij aan jullie zal laten denken.
Een gat die mij vertelt,
dat ik jullie nooit mag en zal vergeten.
Een gat altijd leeg.
Ja, een gat zonder leven.

Ik hou van jullie.