woensdag 22 februari 2006 om 12:06
Zoals alle dagen van de afgelopen tijd werd ik een keer rond 1 uur -doodmoe- wakker. Misschien is het niks doen vermoeiender dan ik denk?
Ik heb m'n tablet voorgoed dichtgeklapt en kijk zo nu en dan met een trieste blik naar de -net vervangen en daarom glimmend zilveren- cover. Gelukkig heeft AM een computer, dus ik kan met een gerust hart verder msn'en, google talken, mailen, internetten, browsen, googelen, webloggen en downloaden.
Als ik bovenstaande werkwoorden zo bekijk, vraag ik me af wat ik vroeger eigenlijk in m'n 'vrije tijd' deed. Met vroeger bedoel ik dan natuurlijk het pre-digitale-snelweg-tijdperk. Ik zou het namelijk echt niet weten. Misschien keek ik meer t.v.? Of sprak ik vaker af met vrienden? Wie het weet, mag het zeggen..
'Hoogte'punten van de dag:
Voor de achtendertigmiljoenste keer vergeten dat de douchekop van Anne 1 geniepige -tussen de gewone verstopte waterstralen- straal heeft die met 8 keer de snelheid van het licht eruit straalt. Nou is zo'n extra masserend effect niet erg, mits deze bij het schoonmaken van je very important piemel niet recht je plasbuis in blaast, wat vandaag voor de zoveelste keer het geval was..
Met Naples gebeld. M'n I-20 wordt echt vandaag verstuurd. Ik begin 'em inmiddels behoorlijk te knijpen.
Met Vodafone gebeld. In het kort : Ik krijg niks geen geld terug en ik ben niks niet onterecht afgesloten. Dat betekent dat ik niks niet nul geld overhoud nadat ik deze rekening betaald heb..
Doenja belde me. Ze had m'n weblog gelezen en vroeg me waarom Kevin nooit voor haar koffie aan bed bracht en wel voor mij. Kevin hoorde ik op de achtergrond lachen, dus antwoorden dat 'ze dat lekker aan hem moest vragen' zou niet helpen.
Moeder belde me, 'of ik mee wil naar een ziener' aankomende maandag om te kijken 'wat er nou eigenlijk mis met me is' (niks toch?). Ook 'had ie misschien wel dingen te vertellen die ik nog niet weet'. Ik heb geantwoord dat ik me niet kan voorstellen dat iemand mij na 28 jaar nog iets kan vertellen over mezelf wat ik zelf niet weet. En om niet al te arrogant over te komen : Wat100'en mensen die het goed bedoelden en dito met me voorhadden, me niet al 100 keer verteld is. Daarbij zit 'de ziener' in Rotterdam en had ie bij het maken van de afspraak al kunnen 'zien' dat ik niet eens m'n eigen vrienden bezoek die niet in een straal van 10km wonen, laat staan dat ik op de trein stap om half Nederland af te reizen voor hem.
Morgen met Kaj naar de Kwakel (zwemmen!!)