Zuster zijn is een prachtig vak
Een vak dat al eeuwen bestaat
Een vak met heel veel dankbaarheid
Waarin je voor de ander klaarstaat

Een vak met lachen en met huilen
Want ook de zuster doet het verdriet
Als na vele jaren zorg
Een van de mensen het leven verliet

Een vak dat ook best zwaar is
Maar wat met liefde wordt gedaan
Zorg met toewijding gegeven
Maar waar er ook iets fout kan gaan

Want zusters hebben inderdaad vaak haast
Vergeten wel eens zorg te geven
Maar echt wij geven om ons werk
En om uw kostbaar leven

Heus wij doen ons reuze best
En u mag u zeker ook beklagen
Maar geef ons soms wat gebrip en geduld
Meer zullen wij niet van u vragen

Is een mooi gedichtje wat wij nu zoal moeten doorstaan om de clienten te vrede te staan, om de clienten hun een thuisplek te geven of te bieden zodat ze zich veilig en vertrouwd voelen

Wij als Zusters staan klaar om mensen te helpen in nood maar ook waar het nodig is bij maar kleine dingentjes

Wat zal er toch zonder Zuster moeten?
(Denk daar maar is over na)
Bijvoorbeeld straks heb jij de leeftijd geraakt en heb je wat kleine complitatie (probleempjes) waar wij als Zuster bij moeten helpen en er zijn dan geen Zusters meer op aarde, wie gaat je dan verzorgen?
Misschien wel je zoon/dochter maar dat kunnen vele niet eens aan voor jaren lang elke dag en elk moment klaar te staan voor je want dan hebben ze zelf geen leven meer en dat willen jullie diep in jullie echt niet of wel dan?

verzorgende zijn!!


Verzorgende zijn......Een opsteker voor de mensen in de zorg!!!

Deze kreeg ik toegestuurd....
erg mooi


VERZORGENDE ZIJN:


Wassen met de washandjes die je hebt
gemiddeld zo'n 40 kilometer per week lopen
rozen in het water zetten
een kussen opschudden
tegen alle luchtjes kunnen
in de waszak kruipen
flauwvallen bij een decubituswond
weggelopen patienten opzoeken
water en dergelijke opdweilen
's avonds met de benen in de lucht zitten
een zoen krijgen van een vrouwtje van 81
met de feestdagen de wacht ingaan
in de wacht heel erg bang zijn
even tijd maken voor een praatje
blozen op een mannenzaal
het huilen op de ene zaal en het lachen op de andere
net doen alsof je flink bent
mensen uitzwaaien
bezoek te woord staan
dankbaarheid ontvangen
een lichtje zijn voor andere mensen
houden van
geduld hebben en geduld ontvangen
leren waarderen dat je zelf gezond bent
mobiliseren en activeren
geen onderscheid maken
het gevoel hebben dat je machteloos bent
hopen dat je de juiste woorden zegt
niets meer kunnen zeggen
soms moeite hebben met jezelf
twijfelen en zeker zijn
medelijden en medeleven
je afvragen " waarom"
samen hopen en samen geloven
je collega's bemoedigen
jezelf proberen te blijven
fouten maken
de grenzen van het leven leren kennen
snel volwassen worden
tot het laatste toe er zijn.