20 april..
de grootste nachtmerrie van mijn leven begon.
nooit verwacht dat zoiets nog zou gebeuren.
nooit verwacht dat dít zou gebeuren.
nooit verwacht dat zij mij zou verlaten..
zo opeens uit het niets..
de dag ervoor kwam ze nog gillend naar me toe..
SSEEEEELLL !! IK HEB JE ZO GEMIST!!
ze was namelijk 3 dagen op kamp geweest, en had me dus 3 dagen niet gesproken..
zij mij knuffelend in de armen vallen.. meteen stroomden alle kampverhalen eruit..
die dag.. 19 april..
was de laatste dag dat je in mn armen zou vallen,
de laatste dag dat je zei hoeveel je me had gemist..
de laatste dag die we samen doorbrachten op school
de laatste dat van Sel & fabb foréver.. zoals jij dat altijd zei..
de dag erna.. was er geen sell & fabb foréver meer..
was er geen sel met fabb in de pauzes meer..
was er alleen nog een sel zonder fabb..
we zijn wel foréver.. maar nooit meer zoals we waren..
zoveel vragen heb ik nog aan je te stellen..
waarom ben je heengegaan?
waarom heb je ons dit aangedaan?
wie had dit gewild?
wie heeft het lef gehad jou van ons weg te rukken..
lieve lieve lieve fab..
meisje van dertien..
slaap zacht..
ik zal je meedragen,
overal waar ik ga, overal waar ik ben.
voortaan zal ik alles was ik doe, voor jou doen..
ik hou van je.
