Tuurent uit het raam kijk ik wat er gebeurt om me heen het is mooi weer. Ik bennatuurlijk weer aan het werk ben pas thuis als het donker wordt. Kut zo'n dag dat alle mensen genieten die ik zie uit mijn raam. Mijn raam een kader van zicht op de buiten wereld ergens waar regels gelden over sociale en materiele onderwerpen. Waarom denk ik soms waarom moet ik werken en waarom is mijn leven zo zwaar. Gezeur ik snap het best dat alles wat ik doe ook andere mensen moeten meemaken. Maar dat eene moment als ik opsta en de wereld lijkt niet groter als mijn slaap kamer vind ik het lekkerste moment van de dag.
Morgen dus weer. Ik leef er naar toe en iedere dag zet ik me er weer toe de wijde wereld te ontmoeten. Maar ergens in de wereld is een persoon die het waard maakt iedere dag die kamer uit te stappen. en tot ik die heb gevonden blijf ik dolen.....