Om 13:30u had m'n moeder de afspraak met Dr. Taal.
Dr. Taal vroeg aan m'n moeder hoe het ging en vroeg ook hoe de operatie was gegaan van haar schouder.
M'n moeder moest die dag wel weer even bloed prikken zodat Dr. Taal de uitslag heeft van het bloed bij de volgende afspraak.

Alleen ging het bloed prikken niet zo goed. Het lukte niet om bloed af te tappen uit m'n moeder d'r arm dus werd het bij d'r pols gedaan en terwijl daar de naald werd geprikt spoot het er bij d'r arm eruit.
Ook liet die mevrouw iets vallen waardoor het aan de naald bleef hangen. Al met al een pijnlijke ervaring.

We moesten ook een afspraak maken bij de Radiologie voor een CTscan en die staat voor 14 augustus. Mijn moeder heeft een soort melkachtig spulletje meegekregen en dat moet ze een dag voor de CT innemen en het laatste beetje op de dag van de CT.

Maar m'n moeder vind dat een heel vies drankje wat ik me eigen heel goed kan indenken.
En 21 augustus is de afspraak bij Dr. Taal en dan heeft de dokter ook de uitslag van de CT om te zien of alles nog stabiel is en/of het niet verder uitgezaaid is.

Vandaag weer op gesprek geweest bij dokter Taal en de tumor is gelukkig nog steeds stabiel.
Op de echo was niks bijzonders te zien, geen verdere uitzaaiingen.
Ik heb nog wel gevraagd over de uitslag van die scan en dat was ook allemaal goed.
Verder nog wat dingen besproken en gevraagd en toen heeft dokter Taal gezegd dat m'n moeder pas over 4 maanden terug hoefde te komen.
Dat is wel beter.

Op wat bezoekjes van de Internist, Cardioloog en Orthopeed na dan.

Vandaag was gelukkig de laatste dag van de controle onderzoeken.
Pfff wat een gereis is dat iedere keer zeg, maar ja het is wel om te checken of het nog steeds stabiel is.

Om 14u had m'n moeder de afspraak staan voor de echo.
Na een 20min (ongeveer) werd m'n moeder geroepen.
Ik liep mee want ik ben gewoon nieuwsgierig en vind ook interessant om zoiets te zien.
En om de weblog bij te houden met de informatie.
De dokter ging met echografie kijken hoe het nu allemaal is. Dus hij deed stukjes vast zetten zodat hij ze later nog een keer goed kan bekijken.

Hij maakte ook een praatje met ons en het is een hele aardig man hij maakte zelfs grapjes

Nu is het afwachten tot 17 januari dan hebben we een gesprek bij Dokter Taal en krijgen we als het goed is ook meteen de uitslagen te horen.

Vandaag was het de dag van de CTscan.
M'n moeder moest een uur heel stil blijven liggen.
Ik ben toen in die tijd ff wezen roken buiten m'n kapster gebeld voor een afspraak en toen weer naar binnen gegaan om wat drinken te kopen en m'n metro te gaan lezen.

Na een half uurtje ben ik de afdeling Nucleaire op gegaan om te kijken of m'n moeder al klaar was. Want zo'n jongeman zei dat het misschien ook wel na een half uurtje klaar kon zijn.
Maar dat was het dus niet. Dus ik heb nog een half uurtje zitten wachten in de wachtkamer.

Toen om 14u kwam m'n moeder eraan lopen en zijn we naar de auto gegaan en zijn we naar huis gereden.
Dit was dag 2 op naar nummer 3.

Vandaag was dag 1 van de 3 dagen achter elkaar naar A'dam.

Vandaag moest m'n moeder weer naar het ziekenhuis om een injectie te halen voor de CTscan en foto's voor morgen 09-01-'08
M'n moeder had om 13:30u een die afspraak.
We kregen meteen te horen dat de afspraak voor 09-01-'08 vervroegd werd naar 13u.

Na een kleine 10 a 15min werd m'n moeder geroepen.
We liepen samen de kamer binnen waar de injectie werd gegeven. We konden ieder op een stoel gaan zitten. De dokter die deed die band om en zette de naald in de ader en toen dacht hij dat hij goed zat, dus hij ging er een beetje zoutspoeling er in spuiten, maar het liep niet lekker door of terug (hoe ze dat ook noemen)
Dus moesten we van stoel wisselen en toen ging hij het in de andere arm proberen. Maar hij pakte de ader bij m'n moeder d'r pols en daar ging het wel goed.
En toen konden we weer gaan.
Dat was dag 1 van de 3 dagen.

M'n moeder had een afspraak bij de Cardioloog en door het maken van een ECGfilmpje was de uitslag niet zo heel goed.

De uitslag was dat m'n moeder een lekje heeft van 1 van d'r kleppen. 21 januari heeft ze weer een afspraak en dan wordt er doormiddel van een echo gekeken hoe groot die lek is en wat er aan gedaan kan worden.

Wat wel een goed teken is dat haar bloeddruk heel goed is. Gelukkig niet hoog, want een aantal jaren geleden was de hoogst gemeten bloeddruk bij m'n moeder 250 bij ... en dat had haar dood kunnen zijn.

Dus het is nu weer in spanning afwachten voor 21 januari.

Update: M'n moeder heeft een ruisje in d'r ene hartklep dus dat moet in de gaten gehouden worden.

Vandaag belde Dokter Taal met de uitslag van het bloed en de echo.

Op de echo waren er geen veranderingen dan de vorige keer. En het bloed was ook goed.
Het eerst volgende onderzoek is op 08-01-'08 dat is dan voor de injectie voor de Nucleaire afdeling. En 09-01-'08 is de scan.
10-01-'08 is de echo.
17-01-'08 is weer een gesprek bij dokter Taal.

Dus gelukkig hoeven we 2 maanden niet naar A'dam of er moet verandering in komen dan moeten we wel aan de bel trekken, maar we hopen op het goede.

Donderdag 31 mei 2007 weer naar A'dam.

Om 11:00u injectie voor de botscan.

En om 13:30u onderging m'n moeder de botscan.

Ik kon daar 's ochtends en 's middags niet aanwezig zijn omdat ik bij m'n oppas adresde hond nog moest uitlaten. Maar ik was er om 14:30u wel aanwezig. Toen had m'n moeder weer een gesprek bij Dokter Taal.

Dokter Taal gaf de uitslag van het vorige bloedonderzoek door en die was goed.

Er was een arts in opleiding die die dag mee liep met de dokter. Die arts in opleiding die ging aan m'n moeder d'r buik voelen en luisteren en drukken om te kijken waar m'n moeder d'r pijn zit.
Maar door het stevig drukken op de plek waar het zeer doet bij m'n moeder konden de beide dokters nog niet echt uitzoeken waar die pijn precies zit.

Ik zei tegen m'n zus is het misschien niet d'r milt? Omdat m'n moeder in 1972/1973 een auto ongeluk heeft gehad en haar milt op springen stond. Maar dat was het niet zei de dokter want de milt ziet er goed uit.

M'n moeder moest weer bloed laten prikken en er werd een afspraak gemaakt voor weer een CTscan en een echo van de buik + een biopt.

En van die uitslagen willen ze gaan kijken wat voor een behandeling ze kunnen gaan doen.
Maandag word m'n moeder gebeld door de dokter over de uitslag van de botscan en m'n moeder moet vragen hoelang ze moet stoppen met haar ascal (dat zijn bloedverdunners) meestal zijn dat 7 dagen. M'n moeder moet daarmee stoppen omdat ze die CTscan moet ondergaan.

Vrijdag 22 juni 2007 moet m'n moeder weer naar A'dam voor de CTscan en de echo + biopt.

Vandaag zijn we (m'n zus, m'n moeder en ik) naar het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis geweest. Om daar een second opinion te doen.

Om 9:00u moest m'n moeder zich inlaten schrijven en om 9:15u had ze een afspraak bij Dokter Taal.
Daar een heel gesprek gehad en wat er allemaal gedaan wordt bij m'n moeder. Er komt nog steeds geen behandeling omdat ze nog niet de symptomen heeft die bij het Carcinoïd Syndroom horen. Als ze wel medicijnen krijgt bijvoorbeeld dan kunnen ze in een verder stadium niet werken.

Ze moest vandaag wel bloedprikken daar in het ziekenhuis zodat ze het bloed kunnen onderzoeken.
En er is een afspraak gemaakt voor 31 mei.

31 mei krijgt m'n moeder om 11:00u een injectie dan om 13:30u word er een botscan gemaakt, en om 14:30u heeft ze weer een gesprek bij Dokter Taal.

31 januari 2007, belde m'n moeder op om te zeggen dat ze een echo heeft gehad van haar buik en dat het er niet goed uit zag.
Want ze hadden vlekjes op haar lever gezien. Dus werd ze door gestuurd naar haar Internist. M'n moeder moest 5 februari naar het ziekenhuis en de Internist liet weten dat het k*nker is.

16 februari moest m'n moeder naar de Internist daar moest ze om 9:30u zijn en ze had gevraagd of m'n zus en ik er ook bij wilde zijn. En tijdens het gesprek werd duidelijk gemaakt dat m'n moeder een milde vorm van Carcinoïd heeft.

Een carcinoïd is een kleine en langzaam groeiende kwaadaardige tumor (kankergezwel). Het is een bijzondere en zeldzame tumor, die op verschillende plaatsen in het lichaam kan ontstaan. Bij voorkeur in de blinde darm, maar ook in de maag, dunne darm, dikke darm en longen kan een carcinoïd voorkomen. Zeer zelden zit een carcinoïd in de alvleesklier of in de geslachtsklieren. Een carcinoïd wordt soms bij toeval, zoals bij een blindedarmoperatie, aangetroffen. Er zijn dan vaak nog geen uitzaaiingen.


Een carcinoïd is bijzonder, omdat de tumor hormoonachtige stoffen produceert (neuro-endocriene tumor). Deze 'hormonen' kunnen allerlei klachten geven. Al deze klachten bij elkaar zijn voor artsen erg herkenbaar en worden het "carcinoïd syndroom" genoemd.

Een carcinoïd is een langzaam groeiende tumor. De vooruitzichten voor de patiënt zijn over het algemeen dan ook gunstiger dan bij andere soorten tumoren.


Bij m'n moeder zit de tumor in de staart van de alvleesklier.

6 maart moest m'n moeder naar het ziekenhuis voor een injectie voor een CTscan.
7 maart moest ze weer naar het ziekenhuis voor die CTscan, om te zien waar de tumor zit.
Tussendoor moest ze ook een bloedonderzoek onder gaan om te kijken of daar hormonen in zaten, maar die zitten daar niet in. Ze moest ook een urinetest doen om te kijken of de tumor hormonen achter liet in de urine, maar dat is ook niet zo.

M'n moeder moest ook een punctie laten doen of er uitzaaiingen zijn en die zijn er, dat zijn de vlekjes op haar lever.
Ook moest m'n moeder een dagje in het ziekenhuis liggen voor laparoscopie en in haar darm werd een poliep weggehaald en onderzocht, het was niet kwaadaardig.