Ik zal er voor je zijn.

hou me stevig vast..
gewoon dicht tegen je aan..
hou me stevig vast..
en laat me nooit meer gaan..
als ik met jou ben hoef ik niet te praten..
ik hoef maar te kijken en je hebt het in de gaten..
je weet wanneer ik een knuffel nodig heb..
of soms gewoon een goed gesprek..
maar jij bent de enige bij wie ik mezelf kan zijn..
bij jou voel ik me altijd zo fijn..
ik voel me veilig en geborgen..
even weg van al m'n zorgen..
onthoud wat er ook gebeuren gaat..
je er nooit alleen voor staat..
want zoals jij er voor mij bent geweest..
zal ik er zijn voor jou..!

Bedrog van buiten...

Van buiten zo gelukkig,
geen traan over haar wang.
Maar van binnen diep gekwetst,
somber en heel bang.

Geen mens die zal vragen,
hoe het met haar gaat.
Want niemand geeft om haar,
overal maar haat.

Mensen die om haar geven,
denken het is wel goed.
Maar niemand ziet hoe het is,
en hoe het verder moet.

Haar uiterlijk is een dekmantel,
voor wat er binnen schuilt.
Het is niet de buitenkant,
maar de binnenkant die huilt.



Gedachten...

Zwijgend zit ik voor me uit te turen,
mijn gedachten maken overuren.
Huilend met een prop in mijn keel,
het word me allemaal eventjes te veel.
Allerlei gedachten die m'n hoofd binnendringe,
wist ik maar hoe ik ze kon bedwingen.
Waarom doet het toch zo zeer,
waarom ben ik mezelf niet meer.
Wat is er toch aan de hand,
het lijkt net of ik in een diep dal ben beland.
Dit gevoel is bij mij naar binnen geslopen,
en ik blijf op verbetering hopen.
Ik moet positiever denken weet ik best,
maar voor mijn gevoel heb ik alles verpest.
Voorlopig zal het wel even zo blijven,
daarom zal ik ophouden met schrijven.



Gevoelens.....

Waarom ben ik begonnen,
waarom heb ik ze gezet?
Het kan me allemaal even niets meer bommen,
wat mensen denken en wat er word gezegd.

Ik weet niet wat ik moet met mijn gevoel,
ik wil het verdriet zo graag kwijt.
Ik heb gelukkig een doel,
en ook heel veel spijt.

Pijn maakt zoveel goed,
het lucht op en maakt me vrij.
Mensen begrijpen niet wat het met je doet,
ze denken niet zoals jou en mij.

Het is zo moeilijk om erover te praten,
al kan ik mijn verhaal bij zoveel mensen kwijt.
Ik kan het gewoon niet laten,
en elke keer heb ik weer spijt.

Ik wil graag stoppen maar het lukt me niet,
mensen gaan zitten zeuren en vallen me aan.
Ik voel me zo rot en heb zo'n verdriet,
daardoor rolt hier die traan.

De traan hier op mijn wang,
het valt iemand op en vraagt wat er is.
Ik vertel mijn verhaal kort en lang,
en vraag me ondertussen af wat ik mis.

Ik mis wat vrolijks in mijn leven,
wat hulp en een keer geen verdriet.
Mensen weten niet hoe ze hulp kunnen geven,
ze begrijpen je gewoon niet.

Mensen denken vaak aan aandachttrekkerij,
terwijl ik juist rust wil.
Ze denken niet aan het gevoel van mij,
daarom geef ik soms bij mensen een gil.

Of ik even met ze kan praten,
zodat ik mijn verhaal even kwijt kan.
Anders kan ik het echt niet laten,
en zet ik ze weer dan.

Als ze me helpen en ik niets doe,
heb ik later niet dat spijtgevoel.
Ook al ben ik heel erg moe,
ik heb een heel goed doel.


Liefde...

Leven zonder liefde
is leven met verdriet.
Leven zonder liefde
is het leven niet.
Leven zonder liefde
is leven zonder jou.
En dat kan ik niet
omdat ik van je hou.