zaterdag 21 januari 2006 om 13:37
Vorige week, tijdens een theeleut met een zwanger vriendinnetje, kregen we het spontaan over de ziekte van BA. Zij vermoedt dat een gemeenschappelijke vriend van ons hiervan een lichte vorm heeft. ,,is helemaal niet erg hoor, ik heb er zelf ook last van gehad’’ zei zij.
Nu dus duidelijk niet meer met een zwangere buik en een gezamenlijk gekocht huis waarvan de cement pas net droog is, maar goed.
Nu zijn er duizenden mensen die pretenderen de ziekte van BA te hebben. Over het algemeen komt deze ziekte voor bij vrij jonge mensen (onder de 40) maar bij uitzondering kan deze ziekte ook bij 40+ ers voorkomen. Vaak heeft deze ziekte zich dan wel verergert tot het syndroom van BA en is genezing vrijwel onmogelijk.
BA-ers zijn met het blote oog niet te herkennen. Ze kunnen achter je staan in de rij van de supermarkt, of naast je dansen in een club, niemand zal op dat moment kunnen zeggen of de ziekte van BA bij deze persoon heeft toegeslagen of niet.
BA ontpopt zich pas als men probeert een hechtere band met Ba-ers te creëren, en dan vooral in relationele sfeer. Het is in de regel niet besmettelijk. Wel kan het verergeren als men toch al aanleg heeft voor BA en er zich een dergelijk geval in de omgeving voordoet.
De ziekte van BA is een emotionele aandoening binnen een relatie. Symptomen verdwijnen vaak spontaan weer als de prikkel die BA triggert verdwijnt.
Zogenaamde BA prikkels kunnen bijvoorbeeld zijn:
Alle woorden waarin het woord ‘samen’ is verwerkt, gebruikt door de (toekomstige)partner of een te dichte fysieke aanwezigheid van diezelfde persoon.
BA kan gefaked worden. In de regel gebeurt dit wanneer men een goede smoes voor het beëindigen van een relatie nodig heeft.
Symptomen van BA kunnen tijdelijk de kop ingedrukt worden door gebruik van alcohol, drugs of beide. Hierbij verkrijgt men een beneveling van de geest, en dus ook van BA. Dit is echter voor frequent gebruik niet aan te raden.
Er zijn gevallen van BA die dmv relatietherapie aangepakt zijn.
Maar Bindings Angst (waar BA voor staat) verdwijnt meestal door onbekende oorzaak.
NB: de tegenhanger van de ziekte van BA is de ziekte van VA, die staat voor Verlatings Angst. Een relatie tussen mensen met deze aandoeningen is gedoemd te mislukken.
Nu dus duidelijk niet meer met een zwangere buik en een gezamenlijk gekocht huis waarvan de cement pas net droog is, maar goed.
Nu zijn er duizenden mensen die pretenderen de ziekte van BA te hebben. Over het algemeen komt deze ziekte voor bij vrij jonge mensen (onder de 40) maar bij uitzondering kan deze ziekte ook bij 40+ ers voorkomen. Vaak heeft deze ziekte zich dan wel verergert tot het syndroom van BA en is genezing vrijwel onmogelijk.
BA-ers zijn met het blote oog niet te herkennen. Ze kunnen achter je staan in de rij van de supermarkt, of naast je dansen in een club, niemand zal op dat moment kunnen zeggen of de ziekte van BA bij deze persoon heeft toegeslagen of niet.
BA ontpopt zich pas als men probeert een hechtere band met Ba-ers te creëren, en dan vooral in relationele sfeer. Het is in de regel niet besmettelijk. Wel kan het verergeren als men toch al aanleg heeft voor BA en er zich een dergelijk geval in de omgeving voordoet.
De ziekte van BA is een emotionele aandoening binnen een relatie. Symptomen verdwijnen vaak spontaan weer als de prikkel die BA triggert verdwijnt.
Zogenaamde BA prikkels kunnen bijvoorbeeld zijn:
Alle woorden waarin het woord ‘samen’ is verwerkt, gebruikt door de (toekomstige)partner of een te dichte fysieke aanwezigheid van diezelfde persoon.
BA kan gefaked worden. In de regel gebeurt dit wanneer men een goede smoes voor het beëindigen van een relatie nodig heeft.
Symptomen van BA kunnen tijdelijk de kop ingedrukt worden door gebruik van alcohol, drugs of beide. Hierbij verkrijgt men een beneveling van de geest, en dus ook van BA. Dit is echter voor frequent gebruik niet aan te raden.
Er zijn gevallen van BA die dmv relatietherapie aangepakt zijn.
Maar Bindings Angst (waar BA voor staat) verdwijnt meestal door onbekende oorzaak.
NB: de tegenhanger van de ziekte van BA is de ziekte van VA, die staat voor Verlatings Angst. Een relatie tussen mensen met deze aandoeningen is gedoemd te mislukken.
zondag 4 december 2005 om 16:17
Zo’n 10 mensen die ik ken zijn aan het afstuderen
Omdat ze een hogere positie op de arbeidsmarkt ambieren
Nu wil dat nog niet zo heel erg lukken
Want van een kale kip valt niets te plukken
En bij uitstek verkiezen zij,
Een afstudeerplek met zoveel mogelijk drukte erbij
Want waarom tijd besteden aan afstuderen,
Als je je energie aan je bijbaan kan spenderen?
Natuurlijk zijn hierop uitzonderingen
Die het zonder stress en drukte wel uitzingen.
Dit is onder andere bij mij gebeurd
Maar toen was ik nog een studienerd
Kan het me heel goed voorstellen
Dat je niet typt en liever leuke mensen gaat bellen
Iedere smoes lijkt men aan te grijpen
Om er tussenuit te knijpen
Sommigen sluiten zich eenzaam op
Maar met msn aan wordt het toch weer een mop
Mijn eigen gedrag heeft er ook geen baat bij
Want ik bel ze gewoon op een dagje vrijdag
Om gezelligheid te gaan produceren
En ‘nee’ zeggen hoef je dan echt niet te proberen
Toch maak ik me wel zorgen
Of dit gedrag het diploma wel waar gaat borgen
Dus bij deze wil ik graag beloven
De afstuderenden niet meer van hun tijd te beroven
Ik zal ook niet meer naar scripties vragen
Of je over de voortgang ervan doorzagen
En hoop dat door deze blog tot een minimum in te korten,
Jullie meer tijd hebben om je op belangrijker zaken te storten.
Wel ga ik jullie heel erg missen
Want hoe lang dit gaat duren blijft natuurlijk gissen…
Wil je mijn gezwets WEL aan je oren
Laat dat dan alsjeblieft even horen!
Oh ja, en aan alle lieve mensen
Wil ik alvast fijne feestdagen wensen!
Ps: Sorry voor het rijmen, maar het is per slot van rekening bijna Sinterklaas.
Meer...
Voorzetselletsel
25 nov, 16:29
Vaak zeggen mensen tegen mij dat ik teveel nadenk.
Nou moet ik zeggen dat mijn gpm (gedachten per minuut) best hoog ligt ja. Zelfs tijdens mijn werk kan ik het niet laten allerlei zieke ideeen in mijn hoofd te laten ontspruiten. Zo komen mijn blogs vaak in mij op tijdens het schoonkrabben van iemands gebit.
Zo ook vandaag weer.
Ik vraag me namelijk iets af.
Het heeft te maken met taal, en dan vooral het aspect waarom bepaalde dingen in taal zo zijn zoals ze zijn.
Iedereen –inclusief mijzelf - heeft zich wel eens afgevraagd wie bepaalde woorden voor dingen bedacht heeft. Waarom heet een tafel een tafel en een stoel geen schemerlamp? Dat soort dingen.
Het bijbelverhaal in het oude testament van de toren van Babel geeft hier wel enige verklaring voor, maar die raakt voor mij persoonlijk kant noch wal.
Want waarom iedereen als straf opeens een andere taal laten spreken als bijvoorbeeld het woord tafel naar het engels vertaald table (spreek uit als tabel) of naar het frans, table (fonetisch uitspreken) toch nog zo op elkaar lijkt?
Dan zou de benaming voor een tafel dus al eerder bedacht zijn?
Ja dahag!!
Maar nu mijn issue, het gaat om het volgende:
Waarom zeggen mensen dat ze IN bed liggen?
Normaal gesproken wordt het voorzetsel 'in' alleen gebruikt voor werk- of zelfstandige naamwoorden in relatie tot horizontale oppervlakken met drie (of meer) opstaande zijden.
IN de kast.
IN de vensterbank
IN het kratje
Waarom vormt het bed hierop een uitzondering?
Je zou toch zeggen dat het OP bed liggen zou moeten zijn?
Een bed heeft namelijk niet meer dan twee opstaande zijden (hoofd- en voeteneind) tenzij het een boxspring is, dan heeft het helemaal geen opstaande zijkanten!
Misschien komt het omdat vroeger iedereen in een bedstee sliep (soort van bedkast) of in een ledikant (vier opstaande zijden aan een bed met spijlen).
Aan den Nederlandschen taal ligt het niet, want in het engels is het precies hetzelfde!
Of het moet zijn dat een dekbed als synoniem voor opstaande zijden wordt gezien als je er eenmaal onder ligt. Want meestal als men nog niet onder de dekens ligt placht men wel te zeggen:
Ik lig OP bed
En noem je een dekbedovertrekset dan een drie-of-meer-opstaande-zijden-overtrekset?
En hoe zit het dan met IN de spiegel kijken?
Wordt de spiegel gezien als een soort drie dimensionale doorkijkdoos?
Pff… word er gek van!
Omdat ze een hogere positie op de arbeidsmarkt ambieren
Nu wil dat nog niet zo heel erg lukken
Want van een kale kip valt niets te plukken
En bij uitstek verkiezen zij,
Een afstudeerplek met zoveel mogelijk drukte erbij
Want waarom tijd besteden aan afstuderen,
Als je je energie aan je bijbaan kan spenderen?
Natuurlijk zijn hierop uitzonderingen
Die het zonder stress en drukte wel uitzingen.
Dit is onder andere bij mij gebeurd
Maar toen was ik nog een studienerd
Kan het me heel goed voorstellen
Dat je niet typt en liever leuke mensen gaat bellen
Iedere smoes lijkt men aan te grijpen
Om er tussenuit te knijpen
Sommigen sluiten zich eenzaam op
Maar met msn aan wordt het toch weer een mop
Mijn eigen gedrag heeft er ook geen baat bij
Want ik bel ze gewoon op een dagje vrijdag
Om gezelligheid te gaan produceren
En ‘nee’ zeggen hoef je dan echt niet te proberen
Toch maak ik me wel zorgen
Of dit gedrag het diploma wel waar gaat borgen
Dus bij deze wil ik graag beloven
De afstuderenden niet meer van hun tijd te beroven
Ik zal ook niet meer naar scripties vragen
Of je over de voortgang ervan doorzagen
En hoop dat door deze blog tot een minimum in te korten,
Jullie meer tijd hebben om je op belangrijker zaken te storten.
Wel ga ik jullie heel erg missen
Want hoe lang dit gaat duren blijft natuurlijk gissen…
Wil je mijn gezwets WEL aan je oren
Laat dat dan alsjeblieft even horen!
Oh ja, en aan alle lieve mensen
Wil ik alvast fijne feestdagen wensen!
Ps: Sorry voor het rijmen, maar het is per slot van rekening bijna Sinterklaas.
Meer...
Voorzetselletsel
25 nov, 16:29
Vaak zeggen mensen tegen mij dat ik teveel nadenk.
Nou moet ik zeggen dat mijn gpm (gedachten per minuut) best hoog ligt ja. Zelfs tijdens mijn werk kan ik het niet laten allerlei zieke ideeen in mijn hoofd te laten ontspruiten. Zo komen mijn blogs vaak in mij op tijdens het schoonkrabben van iemands gebit.
Zo ook vandaag weer.
Ik vraag me namelijk iets af.
Het heeft te maken met taal, en dan vooral het aspect waarom bepaalde dingen in taal zo zijn zoals ze zijn.
Iedereen –inclusief mijzelf - heeft zich wel eens afgevraagd wie bepaalde woorden voor dingen bedacht heeft. Waarom heet een tafel een tafel en een stoel geen schemerlamp? Dat soort dingen.
Het bijbelverhaal in het oude testament van de toren van Babel geeft hier wel enige verklaring voor, maar die raakt voor mij persoonlijk kant noch wal.
Want waarom iedereen als straf opeens een andere taal laten spreken als bijvoorbeeld het woord tafel naar het engels vertaald table (spreek uit als tabel) of naar het frans, table (fonetisch uitspreken) toch nog zo op elkaar lijkt?
Dan zou de benaming voor een tafel dus al eerder bedacht zijn?
Ja dahag!!
Maar nu mijn issue, het gaat om het volgende:
Waarom zeggen mensen dat ze IN bed liggen?
Normaal gesproken wordt het voorzetsel 'in' alleen gebruikt voor werk- of zelfstandige naamwoorden in relatie tot horizontale oppervlakken met drie (of meer) opstaande zijden.
IN de kast.
IN de vensterbank
IN het kratje
Waarom vormt het bed hierop een uitzondering?
Je zou toch zeggen dat het OP bed liggen zou moeten zijn?
Een bed heeft namelijk niet meer dan twee opstaande zijden (hoofd- en voeteneind) tenzij het een boxspring is, dan heeft het helemaal geen opstaande zijkanten!
Misschien komt het omdat vroeger iedereen in een bedstee sliep (soort van bedkast) of in een ledikant (vier opstaande zijden aan een bed met spijlen).
Aan den Nederlandschen taal ligt het niet, want in het engels is het precies hetzelfde!
Of het moet zijn dat een dekbed als synoniem voor opstaande zijden wordt gezien als je er eenmaal onder ligt. Want meestal als men nog niet onder de dekens ligt placht men wel te zeggen:
Ik lig OP bed
En noem je een dekbedovertrekset dan een drie-of-meer-opstaande-zijden-overtrekset?
En hoe zit het dan met IN de spiegel kijken?
Wordt de spiegel gezien als een soort drie dimensionale doorkijkdoos?
Pff… word er gek van!
vrijdag 11 november 2005 om 13:55
Bovenstaande betreft geen advertentie in een blad voor hulpbehoevende ouderen.
Deze hilarische tekst hangt op een Boomerang kaart in het toilet van bekenden van mij.
Het gaat hierbij natuurlijk over Sint Nicolaas (in de volksmond Sinterklaas genoemd).
Elk jaar als de blaadjes gaan vallen besluit menig winkelier zijn etalages en displays vol te stouwen met alles wat met de verjaardag van deze kindervriend te maken heeft.
Pepernoten, chocoladesigaretten, muizen, letters etc… het kan niet op.
Op zich is dit natuurlijk helemaal niet erg. Het enige dat mij irriteert is de planning.
Waarom moeten die detailhandelspecialisten (oftewel winkeliers) zonodig –terwijl het buiten nog minstens 15 graden is – bij het intreden van de kalenderherfst gelijk aanrukken met dit soort prullaria?
Terwijl ik zo lang mogelijk in mijn zomerroes probeer te blijven door oneindig door te gaan met het zuipen van rose en veel zonnebanken, doen bovengenoemde proleten dit effect volledig teniet.
Want elke keer als ik de supermarkt binnenloop om nog maar eens een krat rose te laten aanrukken, word ik bruut geconfronteerd met het feit dat het ‘al bijna’ sinterklaas is in de vorm van manshoge kartonnen zwarte-piet-figuren en borden waarop de chocoladeschimmels nu al in de aanbieding zijn!
Sodemieter op!!
En hoe moet dat met de huidige klimaatverandering, waarbij het steeds warmer wordt in ons kikkerlandje (laat dat ‘koude’ maar weg).
Komt de Sint dan op een geven moment met een mijter met zonneklep via z’n jetski op een dromedaris de stad in gereden terwijl de Pieten met een portable airco lopen te slepen?
Deze hilarische tekst hangt op een Boomerang kaart in het toilet van bekenden van mij.
Het gaat hierbij natuurlijk over Sint Nicolaas (in de volksmond Sinterklaas genoemd).
Elk jaar als de blaadjes gaan vallen besluit menig winkelier zijn etalages en displays vol te stouwen met alles wat met de verjaardag van deze kindervriend te maken heeft.
Pepernoten, chocoladesigaretten, muizen, letters etc… het kan niet op.
Op zich is dit natuurlijk helemaal niet erg. Het enige dat mij irriteert is de planning.
Waarom moeten die detailhandelspecialisten (oftewel winkeliers) zonodig –terwijl het buiten nog minstens 15 graden is – bij het intreden van de kalenderherfst gelijk aanrukken met dit soort prullaria?
Terwijl ik zo lang mogelijk in mijn zomerroes probeer te blijven door oneindig door te gaan met het zuipen van rose en veel zonnebanken, doen bovengenoemde proleten dit effect volledig teniet.
Want elke keer als ik de supermarkt binnenloop om nog maar eens een krat rose te laten aanrukken, word ik bruut geconfronteerd met het feit dat het ‘al bijna’ sinterklaas is in de vorm van manshoge kartonnen zwarte-piet-figuren en borden waarop de chocoladeschimmels nu al in de aanbieding zijn!
Sodemieter op!!
En hoe moet dat met de huidige klimaatverandering, waarbij het steeds warmer wordt in ons kikkerlandje (laat dat ‘koude’ maar weg).
Komt de Sint dan op een geven moment met een mijter met zonneklep via z’n jetski op een dromedaris de stad in gereden terwijl de Pieten met een portable airco lopen te slepen?
vrijdag 28 oktober 2005 om 21:09
Morgen is het zover!
Ik heb er nu al helemaal zin in, ook al ben ik ook wel een beetje bang…
Je hoort er namelijk wel heel veel verschillende verhalen over. De een heeft het echt superleuk en is vervolgens maandenlang in de gloria, terwijl de ander bij het horen van het woord alleen al wit wegtrekt en een vies gezicht op zet.
Ikzelf kan hier dus nog niet over meepraten en onderga zaterdag een soort ontmaagding in deze.
Gelukkig wordt het morgen mooi weer! Dan kunnen we in elk geval lekker naar buiten, van de natuur genieten. En hopelijk gaan we overdag, dan kan ik nog een beetje wat zien - is voor Dave ook wel handig, die is nachtblind -
Aan Maus hebben we gelukkig een hele goeie als ‘gids’ hoop ik…
Spannend he… wat zou ik nou gaan doen?
Ik heb er nu al helemaal zin in, ook al ben ik ook wel een beetje bang…
Je hoort er namelijk wel heel veel verschillende verhalen over. De een heeft het echt superleuk en is vervolgens maandenlang in de gloria, terwijl de ander bij het horen van het woord alleen al wit wegtrekt en een vies gezicht op zet.
Ikzelf kan hier dus nog niet over meepraten en onderga zaterdag een soort ontmaagding in deze.
Gelukkig wordt het morgen mooi weer! Dan kunnen we in elk geval lekker naar buiten, van de natuur genieten. En hopelijk gaan we overdag, dan kan ik nog een beetje wat zien - is voor Dave ook wel handig, die is nachtblind -
Aan Maus hebben we gelukkig een hele goeie als ‘gids’ hoop ik…
Spannend he… wat zou ik nou gaan doen?
zaterdag 15 oktober 2005 om 20:16
Het is maar goed dat ik de hoop op het ooit eens krijgen van een relatie totaal heb opgegeven...
Want je wordt toch helemaal niet goed van het gedrag van sommige manspersonen- (voel je vooral niet aangesproken)!
Dan kom je met stappen weer eens iemand tegen waarvan je niet gelijk kotsend om een teiltje vraagt, en je raakt aan de praat. Zijn veel leukere oudere broer laat je tegen beter weten in voor wat hij is-> tis vast weer zo'n 'pretty boy' die het ook weet van zichzelf.
En na veel vijven en zessen geef je je nummer aan het jongere ventje. Hij wil dan natuurlijk gelijk zoenen, maar ik zoen uit principe niet graag in clubs. Dus dat feest ging niet door voor hem.
'Ik bel je morgen' krijg je dan nog olijk te horen
't zal mij benieuwen' denk je nog- en jawel, je krijgt wederom gelijk! Of ze hebben de mast van T-mobile omgehakt...
Want je wordt toch helemaal niet goed van het gedrag van sommige manspersonen- (voel je vooral niet aangesproken)!
Dan kom je met stappen weer eens iemand tegen waarvan je niet gelijk kotsend om een teiltje vraagt, en je raakt aan de praat. Zijn veel leukere oudere broer laat je tegen beter weten in voor wat hij is-> tis vast weer zo'n 'pretty boy' die het ook weet van zichzelf.
En na veel vijven en zessen geef je je nummer aan het jongere ventje. Hij wil dan natuurlijk gelijk zoenen, maar ik zoen uit principe niet graag in clubs. Dus dat feest ging niet door voor hem.
'Ik bel je morgen' krijg je dan nog olijk te horen
't zal mij benieuwen' denk je nog- en jawel, je krijgt wederom gelijk! Of ze hebben de mast van T-mobile omgehakt...
zondag 9 oktober 2005 om 20:23
Winter… de r weer in de maand, extra vitamine C en Calcium…
Ik vind het maar nix.
Zondag hebben we nog met ongeveer 50 man aapjes nagedaan in het Vondelpark door lekker op kleedjes in het zonnetje, constant aan elkaar plukkend, etend, drinkend, dansend en junks aantrekkend (we zaten per ongeluk op hun plekje) bij elkaar te kruipen. Maar ik vrees toch echt dat dat de allerallerlaatste mooie dag is geweest van dit jaar. Ik wil iedereen die deze wonderschone dag mogelijk heeft helpen maken dan ook hartelijk danken! Inclusief de weergoden.
Nu zit ik me klaar te stomen (letterlijk) voor koning winter. Maar daar is weinig koninklijks aan, behalve dan dat ik blauwe handen krijg in plaats van blauw bloed!
De sjaals en wanten weer uit de kast, muts op (maar is hip dus niet erg) en op speurtocht naar sokken waar je voeten niet in bevriezen: Tom poes, verzin een list.
Het allerergste van de winter is wel de belachelijke kleur die mijn neus dan aan gaat nemen buiten: knalrood! Gedurende de maanden december, januari, februari en soms zelfs maart, zie ik eruit als een verstokte alcoholist! En dat is echt geen pretje…
Verder heb je dan last van een schilferige huid (alleen Nivea helpt een beetje) en is het nog pikkie donker als je een club uitstapt. Plus dat je ook nog eens het risico loopt dat je ergens aan vastvriest of dat je auto niet start ’s ochtends. Om van files vanwege gladheid maar te zwijgen. Kortom: ellende!!
Het enige voordeel is dat er weer gesnowboard kan gaan worden, dus we hebben maar alvast geboekt om de spirit erin te houden!
Ik vind het maar nix.
Zondag hebben we nog met ongeveer 50 man aapjes nagedaan in het Vondelpark door lekker op kleedjes in het zonnetje, constant aan elkaar plukkend, etend, drinkend, dansend en junks aantrekkend (we zaten per ongeluk op hun plekje) bij elkaar te kruipen. Maar ik vrees toch echt dat dat de allerallerlaatste mooie dag is geweest van dit jaar. Ik wil iedereen die deze wonderschone dag mogelijk heeft helpen maken dan ook hartelijk danken! Inclusief de weergoden.
Nu zit ik me klaar te stomen (letterlijk) voor koning winter. Maar daar is weinig koninklijks aan, behalve dan dat ik blauwe handen krijg in plaats van blauw bloed!
De sjaals en wanten weer uit de kast, muts op (maar is hip dus niet erg) en op speurtocht naar sokken waar je voeten niet in bevriezen: Tom poes, verzin een list.
Het allerergste van de winter is wel de belachelijke kleur die mijn neus dan aan gaat nemen buiten: knalrood! Gedurende de maanden december, januari, februari en soms zelfs maart, zie ik eruit als een verstokte alcoholist! En dat is echt geen pretje…
Verder heb je dan last van een schilferige huid (alleen Nivea helpt een beetje) en is het nog pikkie donker als je een club uitstapt. Plus dat je ook nog eens het risico loopt dat je ergens aan vastvriest of dat je auto niet start ’s ochtends. Om van files vanwege gladheid maar te zwijgen. Kortom: ellende!!
Het enige voordeel is dat er weer gesnowboard kan gaan worden, dus we hebben maar alvast geboekt om de spirit erin te houden!
donderdag 6 oktober 2005 om 19:14
07:00
De wekkerradio zorgt ervoor dat ik weer in het land van de levenden kom. Bij Fun X zijn ze in ieder geval al klaarwakker: een verschrikkelijk R&B nummer teistert mijn trommelvliezen. Verwilderd kijk ik om me heen: mn eigen huis, gelukkig!
De smaak van duizend dode vogeltjes hangt in mijn mond en als ik rechtop ga zitten komt er een bonkend gevoel van pijn aan mijn schedeldak kloppen.
De plicht roept en ik stap onder de douche (getver wat stink ik).
Onder het lauwwarme water begin ik me beter te voelen en me het een en ander te herinneren:
Leidens ontzet, treinen, mensen en bier... heel veel bier. Niet alleen bier in mijn mond, maar ook in mijn nek en over mn hoofd (dus DAAR komt die lucht vandaan)
Gisteravond was ik dronken, lam, aan lager wal, in de olie, kant en klaar!
Trillend van katerigheid stap ik de douche uit en wordt de inhoud van mijn maag al bijna spontaan opgebraakt bij het idee aan ontbijt alleen al.
Terwijl ik me opmaak -waarom neem ik die moeite eigenlijk, met broeddoorlopen ogen en wallen zo groot als de Grand Canyon valt er toch niets mee te beginnen- vraag ik me af hoe ik deze dag door ga komen.
Er staan allemaal vreemde nummers in mijn telefoon die mij vannacht gebeld hebben <- shit!! Welke proleten zijn nu in het gelukkige bezit van mijn nummer?!
Ik heb ook mensen gebeld: wat ik gezegd heb?? Geen idee...
'ik ga nooit meer drinken'
Borrelt er nog ergens in mijn hoofd op tussen gevoelens van ultieme brakheid.
Het is een godswonder dat ik heelhuids op mn werk kom en daar van pure ellende geen verdere schade aanricht.
Wat ben ik blij als deze dag voorbij is!
Ps: dit verhaal gaat dus over gisteren. Want dacht je nou echt dat ik op bovengenoemde dag tot schrijven in staat was?
De wekkerradio zorgt ervoor dat ik weer in het land van de levenden kom. Bij Fun X zijn ze in ieder geval al klaarwakker: een verschrikkelijk R&B nummer teistert mijn trommelvliezen. Verwilderd kijk ik om me heen: mn eigen huis, gelukkig!
De smaak van duizend dode vogeltjes hangt in mijn mond en als ik rechtop ga zitten komt er een bonkend gevoel van pijn aan mijn schedeldak kloppen.
De plicht roept en ik stap onder de douche (getver wat stink ik).
Onder het lauwwarme water begin ik me beter te voelen en me het een en ander te herinneren:
Leidens ontzet, treinen, mensen en bier... heel veel bier. Niet alleen bier in mijn mond, maar ook in mijn nek en over mn hoofd (dus DAAR komt die lucht vandaan)
Gisteravond was ik dronken, lam, aan lager wal, in de olie, kant en klaar!
Trillend van katerigheid stap ik de douche uit en wordt de inhoud van mijn maag al bijna spontaan opgebraakt bij het idee aan ontbijt alleen al.
Terwijl ik me opmaak -waarom neem ik die moeite eigenlijk, met broeddoorlopen ogen en wallen zo groot als de Grand Canyon valt er toch niets mee te beginnen- vraag ik me af hoe ik deze dag door ga komen.
Er staan allemaal vreemde nummers in mijn telefoon die mij vannacht gebeld hebben <- shit!! Welke proleten zijn nu in het gelukkige bezit van mijn nummer?!
Ik heb ook mensen gebeld: wat ik gezegd heb?? Geen idee...
'ik ga nooit meer drinken'
Borrelt er nog ergens in mijn hoofd op tussen gevoelens van ultieme brakheid.
Het is een godswonder dat ik heelhuids op mn werk kom en daar van pure ellende geen verdere schade aanricht.
Wat ben ik blij als deze dag voorbij is!
Ps: dit verhaal gaat dus over gisteren. Want dacht je nou echt dat ik op bovengenoemde dag tot schrijven in staat was?
vrijdag 30 september 2005 om 13:50
Het gebeurde allemaal op maandag. In alle vroegte maakte ik voort om zsm naar Voorthuizen te komen. Ik was geselecteerd om mee te doen aan een haar modelopdracht aldaar. Wat inhield dat je ‘en plein publique’ verknipt werd.
Enig probleem hierbij is dat je weinig tot geen zeggenschap hebt over de coupe die je wordt aangemeten, laat staan dat het de kappers in kwestie ook maar een zier kan schelen wat je zelf van het gecreëerde eindresultaat vindt.
Gehaast kwam ik dus binnen en de styliste was gelijk druk bezig mij in allerlei pakjes van Lacroix te hijsen plus dat ze de Manolo Blahniks in mijn maat niet had en daarover werd wederom enorm gestressed.
Verwilderd en totaal niet op mijn gemak werd ik uiteindelijk het podium opgesmeten waar de kapper gelijk begon met mijn haar te molesteren. In het begin vond ik het allemaal nog wel prima omdat er toen nog geen zinnen gebruikt werden als:
,,en dan knippen we het hier op tot boven het oor’’
Maar toen dit eenmaal wel aan de orde was begon ik heeeeeel ongerust te worden…
Probleem is ook dat je voor publiek zit en dus geen spiegel hebt waarin je kan kijken hoe kort het wordt.
Op een gegeven moment ben je dan klaar en gaat je kapmanteltje af. Dan sta je daar heel vrolijk te poseren in je kleertjes met je schoentjes en je haar, dat je dus nog NIET gezien hebt…
Vervolgens spoed je je naar het toilet om erachter te komen dat je de kapper in kwestie het liefst persoonlijk zou willen vierendelen!!
Mijn God, ik lijkt wel een soort androgyn monster! Het lelijke zusje van die vrouw in de film Ghost met Partick Swayze (was dat niet Wynona Ryder?). En dan te bedenken dat mijn haar ook nog eens heel langzaam groeit…
De reacties van mensen om mij heen zijn ook niet altijd bemoedigend. Meestal is het zoiets van:
,,Wow! Wat kort!’’
En dan na het zien van mijn sippe gezichtsuitdrukking:
,,Maar het staat je leuk hoor’’
Ja!! Denk je dat ik je dan nog geloof?!
Een betere volgorde zou zijn:
,,Wow wat is je haar leuk!’’
En dan als reactie in tweede instantie:
,,Wel kort voor jouw doen…’’
-Tis kaal of kammen weetjewel-
Enig probleem hierbij is dat je weinig tot geen zeggenschap hebt over de coupe die je wordt aangemeten, laat staan dat het de kappers in kwestie ook maar een zier kan schelen wat je zelf van het gecreëerde eindresultaat vindt.
Gehaast kwam ik dus binnen en de styliste was gelijk druk bezig mij in allerlei pakjes van Lacroix te hijsen plus dat ze de Manolo Blahniks in mijn maat niet had en daarover werd wederom enorm gestressed.
Verwilderd en totaal niet op mijn gemak werd ik uiteindelijk het podium opgesmeten waar de kapper gelijk begon met mijn haar te molesteren. In het begin vond ik het allemaal nog wel prima omdat er toen nog geen zinnen gebruikt werden als:
,,en dan knippen we het hier op tot boven het oor’’
Maar toen dit eenmaal wel aan de orde was begon ik heeeeeel ongerust te worden…
Probleem is ook dat je voor publiek zit en dus geen spiegel hebt waarin je kan kijken hoe kort het wordt.
Op een gegeven moment ben je dan klaar en gaat je kapmanteltje af. Dan sta je daar heel vrolijk te poseren in je kleertjes met je schoentjes en je haar, dat je dus nog NIET gezien hebt…
Vervolgens spoed je je naar het toilet om erachter te komen dat je de kapper in kwestie het liefst persoonlijk zou willen vierendelen!!
Mijn God, ik lijkt wel een soort androgyn monster! Het lelijke zusje van die vrouw in de film Ghost met Partick Swayze (was dat niet Wynona Ryder?). En dan te bedenken dat mijn haar ook nog eens heel langzaam groeit…
De reacties van mensen om mij heen zijn ook niet altijd bemoedigend. Meestal is het zoiets van:
,,Wow! Wat kort!’’
En dan na het zien van mijn sippe gezichtsuitdrukking:
,,Maar het staat je leuk hoor’’
Ja!! Denk je dat ik je dan nog geloof?!
Een betere volgorde zou zijn:
,,Wow wat is je haar leuk!’’
En dan als reactie in tweede instantie:
,,Wel kort voor jouw doen…’’
-Tis kaal of kammen weetjewel-