Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk! Ik ben behoorlijk vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk was ik nooit! Zo gaat dat liedje helemaal niet of wel! Maakt niks!
Effe een vraagje! Waarom ben je, als je net iemand ontmoet hebt, altijd zo verlegen? Ook als je hem al langer kent! Krijg je er niks zinnigs uit! Moeilijk maar wel een mooie tijd!
Denk je dat je ooit geen gezeik aan je hoofd hebt? Dat je eens rustig je ding kunt doen zonder mensen tegen de schenen te stampen en zonder kritiek?
Dat iedereen je neemt zoals je bent en niet zoals zij willen dat je bent?
Zonder dat er altijd het verleden naar boven wordt gehaald, wat als je het over kon doen, helemaal anders zou doen?
Dat iedereen gewoon eerlijk is?
Ik vraag me dit echt af...