vrijdag 8 juli 2005 om 15:43
Via een collega verneem ik het vreselijke nieuws over terroristische aanslagen in Londen. Vanaf dat moment wil ik niets anders dan een televisie voor mijn neus om het nieuws te volgen. Helaas, alleen een radio tot mijn beschikking. Veel blijkt op dat moment nog onduidelijk. Later als ik thuiskom zet ik gelijk mijn televisie aan. Gruwelijke beelden komen mijn huiskamer binnen van bebloede en verbrande slachtoffers. Het is af en toe te verschrikkelijk om naar te kijken. Wat een leed en waarom. Waarom in vredesnaam? Onschuldige burgers die op weg waren naar hun werk, huis of om boodschappen te doen. Inmiddels 37 doden en 700 gewonden. Een gevoel van enorme woede komt bij me op. Je staat zo machteloos hier tegen. Die mensen waren gewoon onderweg naar het een of het ander, en in een oogwenk wordt er zoveel ellende veroorzaakt. Mensen die voor hun leven invalide zullen zijn, vaders en moeders die hun kind nooit meer zullen zien, mensen die hierdoor niet meer kunnen werken met de gevolgen van dien! Ik vind het verschrikkelijk en denk aan de mensen daar.
Het gevaar komt steeds dichterbij. Datgeeft je een rotgevoel! Eerst de Verenigde Staten, toen Madrid (190 doden)en nu Londen (52 doden, door zelfmoordaanslagen blijkt achteraf). Al Qaida lijkt zijn lijst af te werken en wij staan machteloos. Het is een kwestie van afwachten tot Nederland aan de beurt is, tot jij op een dag 's ochtends met de trein naar je werk gaat en er zo'n lafaard een bom in je coupe laat ontploffen. Wat een waanzin!
De kunst is om niet bang te worden. Dat is wat ZIJ willen: angst zaaien!! Toch voel ik me na deze aanslagen meer geraakt dan voorheen. Gevoelens van woede, machteloosheid en ook enigszins bang voor wat er gaat komen. Hopelijk gaat dat gevoel snel weg!!!