Neem jij maandag de aansteker mee
x NovembermaatJ4Ever
ut waas 12 aor in venlo ut waor tied um naor hoes te gaon,
toen emand zei heej loep is mei ut is heer nog neet gedaon.
ik keek ow aan en ik schrok dervan ik had ow jaore neet gezeen,
geej waar nog mooi net zoe mooi als toen gans in ut begin.
op ut kerkplein in November zag ik ow veur den ierste kier,
de wind dae weide daor ow haor en ik zag ut gevaor.
ik zag mien hand al in ow hand en ik daog loop daor loop daor,
onderweag heb ik mej zelf verteld ut waas neet mier dan een blaad det velt.
mar un blaad det velt en en book giet dicht maar wat bleef was ow gezicht,
overdaag de zon en snachts de maon ik kos ow oege neet weerstaon.
ik doch mier aan ow dan aan mejzelf ik doch dage aan een stuk,
wat is dit nou moeie vrouw dit is weggegoeit geluk.
en snachts in bed dan slaop ik net komde geej op bezeuk beej mej,
mien bed is kalt mien kamer kalt en ik droom hard as staal.
en geej ziet zacht als dons als vacht ik drei mej um ow heen.
en in ow erm weer ik werm en droem mien moeiste zin.
tevuul gedoch te lang gewacht ik ging door op halve kracht,
der bleef nix mier over van dit schip ut dreef langzaam tot een stip.
tot een puntje aan de horizon op unne oceaan zoe groet,
ik heb alles overboort gegoeid den haven dae kwam noeit.
ut waas smerges vruug in venlo hoeg tied um naor hoes te gaon,
geej keek mej aan en ik keek ow aan van kiek os heer now staon.
ik peek ow hand en ik lachte want ow gezicht en owe naam.
en hoe geej keek och haor wegstreek toen de zon aan de hemel kwaam.
