Marielle -

naisdann

Sgatjee.

nouu, dan maar paar weken wachten voor btg.
als jij in zo'n hok zit. is het toch veel leuker man
wil het lukken dan ? frans? (aa)
jaa laura had een spreekbeurt.
was wel een goeie!
wat voor cijfer had je dan ?
hoe ging tennisles dan ?(aa)
jij komt zoo over een half uurtje.

bff'

vanaaf voebal!! hoelaat gaan we heen??

was vet gezellig in jouw huis (en ook een beetju in de tent )
en met de berenburg!! hahah
vanaaf weer !

hahah,
maar dan kunnen we beter bij iemand thuis gaan zitten ofzow..
want ik mag tog niet zo lang.. duzz
want mn moetder en zusje gaan morgenvroeg weg op kamp,
en daar ga ik ook nog ff heen (met de auto )
maar wie is hier nou eigelijk de sgeiterd?? haha grapje
denise en ik hebben bij mij thuis ook nog gehad..

xx
houvanjouw

ook best een verhaal he??

schatje.

was het druk in de keet?
ghehe, (aa)
ik was vndaag veelste vroeg vrij
5 uur al
6 is toch goed?
tennisles was saaai
dinsdag krijgen we het cijfer van duits weer
word nog wat . x)
je haaar is vast wel moooi joh (aa)
of schaam je je zo, dat je een hoofdoek draagt?
tuurlijk lach ik je niet uit.
jaaa, ik was in raalte x)
en gister ging ik naar men oma.
maja. x)

bff'

trouwens,
jij moet zondag werken he?
ik ook.
ghehe. alleen jij moet 12 uur beginnen
en ik 1 uurr.
omdat ik vndaag 12 uur moest beginnen ofzo . x)

Uitspraak van Marielle - op zondag 8 juni 2008 om 21:08:

▶

heeeeeeeee
oooh zonde.
krijg je nieuwe dan ?
met mij gaat het ook goed hoor
lang niet gesproken
.

kusloveyou.

Joaah zonde he
mijn moeder heeft de verzekering gebeld..
Misschien kunnen die er wat aan doen, maar
nog steeds geen zekerheid.
Ik hoop het wel.
Hij was niet de goedkoopste
en als ik een niewe krijg
wil ik niet zo'n pruts ding als deze.
Jaa we moeten snel weer msnenO:)

xxxxxxxx"Loveuuuuuu.

halooooooh !

vrijdag om 3 uur bij de duitslandweg << dicht bij de evenenmentenhal

xx

okey moeten jullie nog maar een x komu xd
ik ga de volgende keer wel weer mee

houvanju

anders wacht ik wel eventjes op jou en denise dan kan ik helpen dragen met de spullen XD


xx ps . mooie kleur
haar !

Jona was met zijn dagelijks werk bezig, toen God tot hem sprak. "Jona," zei hij. "Ik wil dat je naar Ninivé gaat. De mensen daar zijn slecht. Vertel ze dat hun stad, en alles wat daarin is, binnen veertig dagen verwoest zal worden."

"Waarom hebt u mij daarvoor uitgekozen, God?" antwoordde Jona ontsteld.

"Waarom zou ik, een doodgewone Jood in Israël, over God gaan prediken tegen mensen die ik niet eens ken, die ver weg wonen, die niet eens Joden zijn en niet in u geloven? Bovendien bent u een vriendelijke God en barmhartig. U zou nooit zo'n hele stad vernietigen."

Hij besloot niet te gaan. Maar hij was bang dat God boos op hem zou zijn en probeerde te ontsnappen door aan boord te gaan van een schip dat naar Tarsis ging, wat precies de andere kant uit was.

Het schip vertrok en Jona viel in slaap in het ruim.

Plotseling stak er een hevige storm op en de kapitein schudde Jona wakker.

"Kom," zei hij. "Misschien is het uw God wel die boos is op ons."

Jona bad, maar de storm werd erger. "Luister eens," zei hij tegen de zeelui. "Ik weet dat het mijn fout is. U kunt me het beste overboord gooien." Dat wilden de zeelieden niet, daarom roeiden zij hard om te proberen weer bij land te komen. Maar de orkaan woei heviger dan ooit en daarom gooiden zij Jona toch maar overboord.

Direct ging de storm liggen.

Eerst dreef Jona op de baren, maar dat duurde niet lang.

Er kwam een grote vis, zoiets als een walvis, en die slikte hem in. Drie dagen en drie nachten zat Jona in de buik. Jona bad in de buik van de grote walvis tot zijn god.
"In mijn nood roep ik God aan
en hij antwoordt mij.
Uit het rijk van de dood schreeuw ik om hulp -
u hoort mijn stem!

Hij slingerde mij de diepte in, naar het hart van de zee.
Door kolkend water ben ik omgeven,
zwaar slaan zijn golven over mij heen.
Ik dacht: Verstoten ben ik, verbannen uit uw ogen.
Maar eens zal ik opnieuw
uw heilige tempel aanschouwen.

Het water stijgt tot aan mijn lippen,
muren van water storten op mij neer,
zeewier om mijn hoofd verstikt mij.

Ik zink tot de bodem, waar de bergen oprijzen,
naar het rijk dat zijn grendels voorgoed achter mij sluit.
Maar u trekt mij levend uit de dood omhoog,
o HEER, mijn God!
Nu mijn levensadem mij verlaat
roep ik u aan, God,
en mijn gebed komt tot u in uw heilige tempel.

Zij die armzalige afgoden vereren,
verlaten u, trouwe God.
Maar ik zal mijn stem in dank verheffen en u offers brengen;
mijn geloften los ik in."
Toen spuugde de vis hem ongedeerd uit op het strand. Weer beval de god van Jona naar Ninivé te gaan en dit keer luisterde Jona meteen.

Hij kwam bij de grote stad aan en liep door de straten te roepen: "Nog veertig dagen en dan zal Ninivé worden verwoest!"

De mensen die hem hoorden, werden bang, want ze geloofden in de macht van God. Ze brachten Jona bij de koning en die zei dat iedereen in de stad moest bidden om vergeving voor zijn zonden en een nieuw leven beginnen. God was blij met hun gebeden en spaarde Ninivé.

Maar Jona was boos op God. Hij voelde, dat hij voor gek stond. "Ik wist al die tijd al dat u ze niet zou doden," mopperde hij. Hij ging weg naar de woestijn en ging daar zitten. De zon werd heet en onplezierig, daarom liet God een boom boven hem groeien, zodat die hem schaduw kon geven. De volgende dag ging de boom dood, hij verdorde. De zon stak Jona en hij begon zich heel ziek te voelen. "Wat erg van die boom. Hij heeft maar zo kort geleefd!" zei Jona tot zichzelf. "Ik wou dat ik ook dood was."

Toen zei God vriendelijk tegen hem: "Als jij het nu al erg vindt van die boom, die je nog niet eens zelf hebt geplant of water gegeven, wat zou ïk dan wel niet moeten voelen als ik Ninivé had verwoest? Mijn liefde is groter dan de jouwe. Ik vergeef degenen die spijt hebben en ik breng troost aan alle mensen."

Op een dag verwonderden de mensen van Abrahams stam zich over de grote hoeveelheden dieren die hij offerde aan Allah. Duizend rammen, driehonderd ossen en honderd kamelen. Hij zei tot het verbaasde volk: "Dat is niets bijzonders. We offeren een deel van onze goederen aan God, die ons het leven schonk. Aan mijn edelmoedige Heer zou ik mijn eigen zoon offeren, als Allah mij een zoon zou schenken!"

Een paar jaar later kreeg Abrahams vrouw Hagar een zoon. Zij noemden hem Ismaël. Abraham was zeer gesteld op dit zachtmoedige en wijze kind. Hij nam hem overal met zich mee op reis en dankte God iedere dag.

Ismaël was nu zeven jaar oud. Op een nacht, het was de achtste van de maand dzu-al-hijja, kreeg Abraham in een droom de opdracht van God om zijn belofte gestand te doen en zijn zoon te offeren. Abraham besloot om honderd kamelen te offeren en smeekte Allah om dit offer in plaats van zijn kind te nemen. Maar de volgende nacht kreeg hij dezelfde droom: "Doe je belofte gestand!" Opnieuw offerde hij honderd kamelen, maar weer kreeg hij dezelfde droom: "Doe je belofte gestand!" Abraham wist nu zeker dat hij Ismaël moest offeren. Toen hij 's morgens opstond, het was nu de tiende van de maand dzu-al-hijja, zei Abraham tegen zijn vrouw Hagar:

"Kom, trek Ismaël zijn beste kleren aan en parfumeer hem met de beste parfum, want ik ga bij mijn Vriend op bezoek en ik neem Ismaël mee." Abraham nam Ismaël bij de hand, ook nam hij een stuk touw en een mes mee. Ze gingen op weg naar Mina, zeseneenhalve kilometer buiten Mekka. Het kind holde en sprong vrolijk voor zijn vader uit. Daar kwam de duivel naar hem toe en zei: "Abraham, wat ben jij voor een vader, dat je je eigen zoon gaat doden?" Maar Abraham antwoordde: "Ik heb dit bevel van de Almachtige God gekregen, die alles weet."

De duivel probeerde toen Hagar aan het twijfelen te brengen door haar de ware reden van de reis te vertellen. Maar het lukte hem niet. Toen vertelde hij Ismaël zelf wat er ging gebeuren, maar ook het kind antwoordde hem, dat wat God beval gedaan moest worden. Abraham en Ismaël zaten nu samen aan de kant van de weg en Abraham vertelde de reden van hun tocht. Ismaël antwoordde: "O vader, volg het bevel van Allah. Ik zal gehoorzamen. Bind mijn handen en voeten vast, opdat ik u in mijn doodsstrijd geen pijn kan doen. Als u jongens van mijn leeftijd tegenkomt, huil dan niet, wees niet bedroefd, want uw verdriet zou mijn ziel kwetsen."

Droevig luisterde Abraham naar de woorden van zijn zoon. Hij bedankte en omhelsde hem en kon zijn tranen niet langer bedwingen.

"Kom, vader," zei Ismaël, "laat ons niet langer wachten om het bevel van Allah te gehoorzamen."

Toen nam Abraham het mes in zijn handen en drukte het op de keel van Ismaël om hem te offeren, maar... o wonder, het mes weigerde te snijden. Verbaasd sleep Abraham het mes opnieuw, maar het liet geen krasje achter op de huid van zijn zoon. Hoe was dit mogelijk? Abraham verloor zijn geduld en smeet het mes op de rots. De rots brak in stukken...

Op wonderbaarlijke wijze begon het mes te praten: "Jij wilt snijden, maar het is de Almachtige, die messen laat snijden. Zelfs niet het kleinste haartje van je zoon zou ik kunnen krenken zonder zijn toestemming."

Ismaël zei: "O vader, laat ons samen de naam van Allah aanroepen, als u het mes op mijn keel zet."

Abraham drukte nogmaals het mes op de keel van zijn zoon en beiden riepen: "Allahu Akbar (God is machtig)," en dezelfde woorden weerklonken uit de hemel: "Allahu Akbar, Allahu Akbar." Het was de stem van de aartsengel Gabriël. Hij verscheen aan Abraham met de woorden: "Abraham, ik breng u de vredesgroet van de Heer van hemel en aarde. Hij schenkt u deze ram om te offeren in plaats van uw zoon."

Vader en zoon waren overgelukkig en begrepen dat er aan hun beproeving een einde was gekomen.

voor het eten, eventjes oplezen,

Op een dag stapte Djha een café binnen en nam plaats in de eerste de beste luie stoel. Maar aan hetzelfde tafeltje zat al een heel deftige klant. Hij was gekleed in een licht kostuum van de beste snit, had een schildpadbril en een echt gouden pen. Deze keurige heer was een beetje verbaasd over het vrijmoedige gedrag van onze Djha en sprak hem aan: "Zeg, ken jij me niet?"

"Nee," zei Djha.

"Wel, ik ben die-en-die, de ambassadeur van dat-en-dat land."

"En ik ben Djha, zoon van Djha."

"Maar je kent toch wel tenminste mijn land?"

"Nee."

"Hoe dat zo? Wij bezitten de atoombom. Wij hebben de belangrijkste fabrieken ter wereld en kunnen alle mogelijke dingen maken..."

"Wij maken geen dingen, wij maken personen."

"Wat, kunt u mensen maken?"

"Jazeker, en zelfs hele mooie, in alle soorten, alle lengten en alle kleuren."

"Dat is interessant! Juist dat ontbrak nog in onze productielijn! Ik zou graag uw vestiging willen bezoeken. Onze onderzoekers zouden zeker uw productie kunnen verbeteren!"

Djha legde met een ernstig gezicht zijn vingers op zijn lippen: "Sstt, zachtjes... fabrieksgeheim... Dat zou wel eens voor strategische of bedrijfsspionage aangezien kunnen worden. Want onze productie van mensen levert met de dag meer op..."

"Ik zal er genoeg voor betalen," zei de man, "als het moet een miljoen dinar..." Dat vooruitzicht leek Djha, die als gewoonlijk in geldnood zat, heel aantrekkelijk. Hij besloot dan ook zijn maatregelen te nemen.

"Waar en wanneer kan er betaald worden?"

"Wanneer u maar wilt," antwoordde de ambassadeur.

Djha dacht diep na en maakte toen een afspraak voor de betaling op een bepaalde tijd in een Turks bad. Hij kende het badhuis goed en wist dat er drie deuren in zaten.

Even voor de afgesproken tijd kwam Djha bij de hamman aan en bracht drie of vier kameraden op de hoogte van het plan.

Hij vroeg een van hen, die erg goed gebouwd en breedgeschouderd was om voor een handdoek te zorgen; een ander werd belast met de zorg voor een grote wolk stoom, wanneer Djha hem een knipoog zou geven; een derde werd voorzien van een slof in beide handen die hij op hetzelfde teken luid tegen elkaar moest kloppen, om zo het lawaai van een benzinemotor na te bootsen.

De ambassadeur, die nog nooit in een Turks bad was geweest, stapte door de hoofdingang naar binnen. Djha begroette hem heel hoffelijk voordat zij het bezoek aan de werkplaats begonnen.

De eerste man die te voorschijn kwam was de mooie Apollo, zonder kleren, slechts bedekt met een handdoekje.

"Wie is deze man?"

"Dat is een van onze producten. Hij is goed gelukt zoals u wel kunt zien." Het levende beeldschone model liep waardig weg door de deur van de kleedkamer.

Vervolgens troonde onze gids de onderzoeker mee naar de massageruimte.

"En hier, wat gebeurt hier?"

"Hier worden de toekomstige mensen gekneed om ze hun vorm te geven."

Terwijl ze door de zaal liepen kwamen ze langs een man waar de masseur extra zijn best op deed. "Wat is dat nu?" vroeg de ambassadeur. "O, dat is een fabrieksfoutje, die moet helemaal opnieuw vorm gegeven worden..."

Daarop gaf Djha met een knipoogje te kennen aan zijn makker dat hij de atmosfeer moest vullen met een flinke dot stoom, terwijl de andere handlanger de slofjes tegen elkaar sloeg, zodat een hels "tchac tchac" te horen was.

Een wolk vochtige stoom, gloeiend heet en verstikkend, verspreidde zich overal in de zaal.

Alle vormen vervaagden en des te meer omdat de brillenglazen van de ambassadeur beslagen raakten. Het was alsof men midden in de atmosfeer en nevels was terechtgekomen ten tijde van het ontstaan van de aarde.

Verblind, verstikt en badend in het zweet smeekte de bezoeker om genade.

Maar Djha deed het voorkomen alsof ze nog maar pas aan het begin van de rondleiding door het bedrijf waren gekomen.

Uiteindelijk slaagde de beloofde cheque erin om de onverbiddelijke gids te vermurwen en Zijne Excellentie naar de derde deur, de uitgang te leiden.

Die avond vierde de kashba groot feest, waarbij hulde werd gebracht aan de moderne wetenschap!

hier nog 1tje. voor het slapen gaan.

schatje,

oooh echt? (aa)
daar wil ik ook wel is werken.
maja. wat moest je daar ALLEMAAL doen dan ?
haha, sorry x)
ik kopieer dat van jou altijd.
zat er dus nog tussen
ik heb je wat verhaaltjes gstuuurd,
heb je weer wat te doen vanavond.
want ik moet mee met men broer.
sorry.
jouu haar is wel moooooooooi.
echtwaar.
haha, het was wel gezllig. x)
en in de feestent?(aa)
leek me donders gezllig daar.

bff'

ps. veel plzier met lezen.

maaaai.

schatjee,

je mag niet naaar vmbo
ik ga je zoo missen.
trouwens, dit is je 800ste brichtje
ghehee. (aa)
wat kan je nog op halen dan ?
trouwens, vraag maar so ja.

xx bff'

goedhoor, met oe dan?