Hoi liefje! x3
Hier komt jou lange verhaal
aangezien jij een beetje jaloers was op die van Lindie
wat natuurlijk te begrijpen is
want die was vét mooi!

maar deze wordt ook prachtig
dat verzeker ik je
want er komt alleen maar bull shit in te staan
want eigenlijk heb ik vrij weinig te vertellen (:
Ik zal je onze geschiedenis vertellen:
Loeka en Vera leerden elkaar kennen op de toneelclub waarvan 1 van deze 2 leuke kinderen de naam van is vergeten XD Loeka en Vera wisten niets van elkaar, en gingen ook niet met elkaar om. Dit bleef zo tot ze in dezelfde klas kwamen in de eerste. Loeka keek op een dag op de lijst met de namen bij wie ze in de klas kwam en zag tot haar verrassing Vera van der Meer staan. 'Goh' dacht Loeka 'die ken ik volgens mij, die zat bij mij op de toneelclub!' dus ging Loeka met een goed gevoel naar het Vechtdalcollege in Dedemsvaart. Daar eenmaal aangekomen had Vera een shirtje aan met 'Powerpoes' erop. Loeka vond deze stoer! maar Fernon dacht daar anders over: goh, jezus wat ziet zij eruit! riep Fernon door de klas. Loeka was hier absoluut niet van gediend en sloeg Fernon 'Bek dicht, dat is harstikke cool! riep Loeka door de klas en zo ontstond de hechte band tussen deze twee kinderen. Er was nog een meisje bij, maar die mag niet langer in ons verhaal voorkomen. En nu zijn wij lekker nog steeds vriendinnen en dat vind ik geweldig leuk omdat het altijd leuk met jou is! vooral als Vera weer eens het domme idee krijgt om onze hoofden tussen de scanner te stoppen of iets dergelijks!
Nu ben ik nog steeds inspiratieloos
dus verzin ik nog maar eventjes meer onzin
om jou te vertellen
terwijl jij dat allemaal allang weet
oh
Ik zal ook even beschrijven hoe wij door het dorp gingen crossen
met onze rolstoel
Nouja
niet echt onze rolstoel
eigenlijk hadden we hem gestolen van het vriendje van Floris (:
Op een dag sliepen Vera en Loeka bij elkaar. Na flink ontbeten te hebben met kroekpoek en een fles sinas gingen Loeka en Vera naar beneden om een broodje achterover te werken

Toen Loeka en Vera naar binnen liepen, zagen ze een rolstoel in de schuur staan. 'Wauw, stoer een rolstoel! laten we die stelen zodat we straks rondjes kunnen rijden!' riepen Vera en Loeka blij in koor. Loeka en Vera kwamen erachter dat de rolstoel afkomstig was van een vriendje van Floris genaamd Niek Luiten. (ja vera, dat wist zelf jíj nog niet!) Na het eten mochten Loeka en Vera eventjes over de weg heen rijden en daar maakten ze ruim gebruik van. wat niet helemaal de bedoeling was maar oke. Omdat we niet zo hard vooruit kwamen, haalde Floris ons al snel in en moesten we terug. Maar Loeka en Vera met hen vrouwelijke charmes hadden Floris al snel overgehaald om nog niet terug te hoeven. Ze mochten tot het einde van de straat, en toen moesten we weer terug. Maar ze hadden andere plannen en gingen snel de Viotastraat in. Hierna reden ze langs de het speeltuintje en Loeka kwam op het idee om over het bouwterrein te rijden. Alleen toen kwamen ze vast te zitten. Vera die in de rolstoel zat en geduwd werd stond op en riep over het bouwterrein: 'HALLELUJA, IK KAN WEER STAAN! HET IS EEN WONDER, DE HEER ZIJ GEPREZEN!' Hierbij keken allerlei bouwvakker naar Vera alsof ze een echt gehandicapte was (wat in werkelijkheid ook klopt) en gingen Vera na doen. Dit pikte Loeka en Vera niet en zij gingen weer de bouwvakker na doen. Kortom: het werd 1 groot feest op het bouwterrein door Loeka en Vera

Hierna gingen Loeka en Vera van het bouwterrein af en werden ze gevonden door Floris. Die bracht ze weer naar huis. Maar toen ze even iets anders hadden gedaan, wilden Loeka en Vera weer in de rolstoel. Loeka vroeg het aan haar mama, maar die zei dat ze het aan Floris moest vragen. Deze zei nee, maar toen ze het aan Niek vroeg (de eigenaar van de rolstoel) werd deze gedwongen door Floris om nee te zeggen. Loeka zag dit als een schone kans en ging er samen met Vera met de rolstoel vandoor!
Toen Vera Loeka eventjes aan het duwen was kwam er een busje van het Rode Kruis langs. Loeka probeerde haar hoofd te verbergen met haar handen en dat lukte aardig en Vera duwde Loeka vrolijk door. De mensen in het busje keken met een goed hart naar Vera en complimenteerde haar met haar goede gedrag dat ze met een mongool over straat durfte.
Hierna kwamen we verschillende mensen tegen
onder deze mensen waren Jasper en Patrick. Toen kwam Vera op het goede idee om achter Patrick zijn fiets te gaan hangen terwijl ze in de rolstoel zat. Dit spannende avontuur ging maar net goed, want toen Vera goed achter de fiets hing, week Patrick uit naar Rechts en liet Vera van schrik los. Maar ondertussen had ze flink wat vaart gemaakt, dus Vera reed als een gek met een snelheid van 120 km per uur nog door over de weg. Juist op dat moment kwam er een wit busje aan. Vera kreeg de schrik van haar leven, want er zaten geen remmen op de rolstoel! Maar toen kwam Loeka, en trok Vera met gevaar voor eigen leven de berm in. Het busje raasde voort en Loeka en Vera waren ongedeerd

toen fietsen de groep waaronder Jasper en Patrick door. Loeka en Vera gingen nog eventjes door wat steegjes in Dedemsvaart toen plotseling Loeka's mobiel afging. 'Huis' stond er op het schermpje. Loeka durfte eerst niet op te nemen, maar deed het toch. een schreeuwend broertje aan de telefoon vertelde haar dat ze nu onmiddelijk naar huis moest komen. Dus deden Loeka en Vera dit maar. Eenmaal op de Moerheimstraat kwamen ze Floris tegen op de fiets die hen de rolstoel af wilde pakken. 'Ik breng de rolstoel wel naar huis' bood Loeka aan ' Nee, dat doe ik zelf wel, neem jij die fiets maar' riep Floris haar kwaad toe. 'Nee, ik wil de rolstoel en anders niets!' zei Loeka. 'Nee, je krijgt de rolstoel niet!' riep Floris. 'Oke' zei Loeka en stapte uit de rolstoel. Vera liep achter Loeka aan en daar stond Floris midden op de moerheimstraat met een fiets en een rolstoel. Toen kwamen ze mama tegen, ook al boos omdat ze dacht dat we de rolstoel kwijt waren geraakt. 'Nee, die heeft Floris' zei Loeka. Mama boos, Loeka moest de rolstoel gaan halen. Loeka de rolstoel halen, en toen ze eenmaal thuis waren kregen Loeka en Vera een preek over verantwoordelijkheidsgevoel en dat ze niet zomaar iemand zijn rolstoel mochten stelen. Hier hadden Loeka en Vera weer eens een lesje geleerd!
En ze leefden nog lang en gelukkig met gestolen rolstoel en al!
Zo, ik denk dat het verhaal nu wel lang genoeg is
en anders heb je maar tevreden te wezen
met wat je hebt!
Doei liefje!
loveyou! x3