Vaardigheid - Tripkanaal
Mistige schimmen
ben toch niet blijven hangen,
angst beklemt me,
"ze" komen me vangen.
Een paar weken gelee, ging ik naar een café,
na een glas of twee voel ik mij niet meer zo OK.
Iets halicunerends in mijn drank gegooid, ik gebruik die zooi nooit, t was LSD.
Verhalen van gebruikers klopte met mijn prognose alles leek vaag te gaan net als bij een narcose.
"Visioenen" tijd om naar huis te gaan,
toen ik thuis kwam, niemand thuis, TV nog aan.
"Veronica!" Rasti Rosteli en zijn show,
yo, hij zei:"luister naar mij sluit je ogen, ontspan je lichaam"
al die dingen ...
[kijk zo werd ik de TV in gezogen.
Eenmaal binnen vol van bekenden
Rudi Carel,
Wim De Bie
en Joop van de Ende, herkende mij niet , maar ik herkende hem wel
hier op 4 en RTL (vloes voor het eest duel?)
Zo kwam ik ook bij Wobble in een bak vol met letters,
vormde een ladder met m'n wobbel blokken (hom) klom ik verder.
Iemand greep me bij mijn pols het was Marco Bakker.
Ik zei:"pass me de mic" en dat deed 'ie gelijk,
langs het mic snoer gleed ik naar benee,
langs de KRO TROS NOS en NCRV
zap me weg naar een ander kanaal]
Treed toe tot fascinatie, van het ontastbare concentratie is in deze staat
van onschatbare waarde rust in mijn denk-gang maak plaats voor chaos en
reeel is ingewikkeld als de kosmos..
mijn visie word troebel het geheel schijnt te leven alles staat te beven
van de kast tot de muur even verlies ik grip maar al gauw maak ik een trip
naar de dieptes van het schaduwrijk waar heer schim heerst over mijn eigen
silhouette die ik nu zie voor het eerst op een muur geprojecteerd als een figuur
uit de trip-zone, het beeld is buitengewoon.
[op Sport net werd ik gewekt door een ding ding ding
een emmer water in mijn bek en daar stond ik in de box ring
ik in de één mike tyson in de andere hoek, was je bang?
Bang? Ik? ik scheet in mijn broek, ondanks die knikkende knieen
kon ik nog rennen weg van die hoek in uppercut t ging als dat enne
ik ontweek er 1, 2, 3 die 4e was hangen als die frisdrank Raak op mijn kaak
slag op mijn wangen, ik vlieg de ring uit als een specht waar kom ik nu terecht]
ik word benadered door een sjabloon van mijn eigen persoon.
die me verteld over gnomen en fantomen in een monotone toon,
waardoor ik binnen zijn patroon word gezogen en me niet meer los kan laten
hoe langer hij blijft praten des te dieper ik erin word getrokken en voor ik het
in de gaten heb zit ik gevangen in een web, gespannen van een alter ego
en gespleten persoonlijkheid ik gooi me met totale overgave in de strijdt
contouren vliegen her en der en over een weer, ik ga tekeer als onweer
met bliksem en donder mijn clone gaat ten onder ik duw mijn schaduw opzij
vliegensvlug vlieg ik terug naar de realiteit.
gewekt door een ijzingwekende kreet, badend in zweet, maar nog steeds op de TV planeet.
wreed achtervolgt door de juten, wat kan mij dat schelen, het script flipt toch per minuut.
langs verschillende frequenties, naar benee.. balanceer ik over de bedrading van mijn TV
ik gleed door gaten, die printplaten, die fascaten, bevestigd aan kabels als geaarde bloed vaten
luidkeelse klanken komen dichterbij, terwijl ik ronddwaal van kanaal tot kanaal het is kabaal
uit mijn speakers, het maakt me steeds dover toen ik de kabels had gesloopt was het over,
met weer besef van hier en nu pak ik de bus naar de stad, maar treed buiten mezelf,
mijn brein draait als een rad, mutatie van angst en in een halucinatie, hoge acceleratie in een
helse decoratie mijn hart klopt hard mijn kop ploft uit mekaar heel de bus onder kwabben
mijn ogen staan een beetje raar naast me maar toch zie ik alles nog goed.
ik verbaas me raar want alles zit onder het bloed, ik ga erbij zitten alles draait als een mixer
voel pijn in mijn kassen en opeens is er niks meer..
