Ergens op deze wereld, leefde eens een vis. Deze vis had geen ogen. Toen hij erachter kwam dat, dit zo was at hij zijn eigen moeder op. De directeur van de school werd zo boos dat hij alle leerlingen een uurtje gaf. "GOAL!" schreeuwde Filemon Wesselink, maar het was al te laat. De kaas was namelijk op. Je zou zeggen een ramp. En toen was daar Afrika, het land van de koeien. Dankzij Bert-Jan werd dit probleem snel verholpen, en kon de derde vloer weer opgeruimd worden. Het idee hierachter? -Zeven schapen vermoorden, sprak de prins. Ooit Pizza gegeten? André van Duin weet er wel raad mee. En toen was het visje dood. Janken dat z'n broertje deed, gelukkig was dit toch een kut vis. Niet onmogelijk te doden voor omstanders. Wanneer ik drie keer op enter druk, staat dat gelijk aan één keer spatiebalk. Ooit een kussen tegen je hoofd gehad? Eens moet de eerste keer zijn. Wat dacht je wel niet?!? Rodebieten en bloemkool zijn zo MP3 speler. Je kan wel een hardcore doos verzinnen, maar het heeft meer nut je kat Wilma te noemen. Moraal van het verhaal: Foppe de Haan. Never eat fishes that are still a live, sprak de barman. Een wijs besluit, dacht de wiskunde leraar. Speedcore Gerda voegde daar een mooi dialoogje aan toe. Tijd verdoen is een geweldig iets.
Bomen maken je niet dood hoor! Laat hem nou. Oké. Ja? Nee, naatuurlijk niet zo sprak de verschrikkelijk lelijke bosuil. Koekoekoek. Later, brada's are not to hate. Still keep strong. Of ben je alweer vergeten dat pindakaas slecht is voor het gebit?
-Copyright Roeland-
