Vandaag precies een jaar geleden, op een maandag, ik weet het nog erg goed! Elmo kwam thuis en zei, san ga even zitten, ik moet je wat vertellen.....
Meteen kreeg ik kippevel, de manier waarop, er moest iets ergs zijn!
Toen de woorden...Dennis is dood...dan ontkenning, nee dat kan niet! Hoe dan? Waarom dan?
Even lijkt het alsof je in een achtbaan zit, je gevoel neemt een loopje met je, of je wil of niet, als verdoofd... Maar het was echt waar, jij zag het niet meer zitten, wilde niet meer verder in dit voor jou zo moeilijke leven.. Voor ons achterblijvers ontzettend moeilijk, maar we kunnen niets anders dan het accepteren en respecteren.
Hoe moeilijk ook, maar nu een jaar later, heb ik meer rust gevonden.. dit is wat jij wilde..niets meer en niets minder

Ik mis je... lieverd hopelijk heb je nu de rust gevonden die je in het leven niet kon vinden..
Brand een kaarsje voor je vandaag!
Liefs
