Frysk bloed tsjoch op! wol no ris brûze en siede,
En bûnzje troch ús ieren om!
Flean op! Wy sjonge it bêste lân fan d'ierde,
It Fryske lân fol eare en rom.
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Hoe ek fan oermacht, need en see betrutsen,
Oerâlde, leave Fryske grûn,
Nea waard dy fêste, taaie bân ferbrutsen,
Dy't Friezen oan har lân ferbûn.
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Fan bûgjen frjemd, bleau by 't âld folk yn eare
Syn namme en taal, syn frije sin;
Syn wurd wie wet; rjocht, sljocht en trou syn leare,
En twang, fan wa ek, stie it tsjin.
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Trochloftich folk fan dizze âlde namme,
Wês jimmer op dy âlders grut!
Bliuw ivich fan dy grize, hege stamme
In grien, in krêftich bloeiend leat!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
lied 2
ik wit net asto sist te wachtsjen
op in freonlik wurd fan my
as ik dy oprop in myn gedachten
dan wurd ik sa bliid fan dy
ik fiel it as ik dy foarby rin
as ik dy sjoch dyn stim wer hear
it sit in hundertûzen flinters
dy't swiet swefe troch myn lea
ik ha dy leaf myn hiele libben
't is folle mear as hâlden fan
't is krekt as asto in myn bloed sist
en ik kin der neat tsjin dwaan
dyn moaie eagen lykje marren
ik kin der sa in ûndergean
it is in bjusterbaarlik barren
ik krij it ek fan 't Hearrenfean
ik ha dy leaf, ik ha dy leaf
ik ha dy leaf, wat moat ik sûnder dy
't binne mar fjouer lytse wurdsjes
en al makket ús dat soms wat bang
ik ha dy leaf
wol âlve stêden lang
ik fiel it moarns asto wer opstietst
ik sjoch it yn in simmerske bui
ik wurd al weak asto ris fourtgietst
yn myn allermoaiste trui
it is myn hân dy'st samar fêstpakst
as wy kuierje lâns de feart
it komt ek, en dat is no it frjemde
troch soms hast hielendal neat
ik ha dy leaf, ik ha dy leaf
ik ha dy leaf, wat moat ik sûnder dy
't binne mar fjouer lytse wurdsjes
en al makket ús dat soms wat bang
ik ha dy leaf
fjirtjen blommencorso's lang
ik priuw it as ik dy in tút jou
of asto laakest út alle macht
ik sjoch it as der wer in stjer falt
nei it wyld vrijen yn 'e nacht
it is dy tinteling, dat bryske
en dêrom bisto fan my
as ik dy rinnen sjoch dan tink ik
God der giet in ingeltsje foarby
ik ha dy leaf, ik ha dy leaf
ik ha dy leaf, wat moat ik sunder dy
't binne mar fjouer lytse wurdsjes
en al makket us dat soms wat bang
ik ha dy leaf
twintich skutsjes lang
ik sjoch twa âlde minsken
hân in hân by de pc
it is ien fan myn grutste winsken
ik haw dy leaf, ek nei de AOW
ik ha dy leaf, wat moat ik sûnder dy
't binne mar fjouer lytse wurdsjes
en al makket ús dat soms wat bang
ik ha dy leaf
hûnderttsien keatsfjilden lang
ik ha dy leaf, ik ha dy leaf
myn hiele libben lang
lied 3
(De Kast & Rients Gratema & Piter)
Fryslân do libbest, do libbest as in hert,
gjin dei dat ik net even oan dy tink.
Der baarnt in fjoer yn my, in libbenslang ferlet,
dy te rûken, dy te sjen dyn taal te hearren,
myn byld fan dy is noch net skansearre:
dyn wide loften, de sinne op it waad,
boerepleatsen yn it beammeskaad,
de âlde toer dy't tolve oere slacht,
de fiere lûden yn'e stille nacht.
Fryslân do libbest, do libbest yn myn hert,
al bin ik fier fan dy, ferjit my net,
Fryslân ferjit my net.
Bin ik werom dan fyn ik op'e taast de paden
As ik werom bin stiet de flagge op'e toer
Bin ik werom dan stiet it fee te pronkjen
As ik werom bin giet dat nijs as diggelfjoer
Bin ik werom dan sjoch ik al myn âlde freonen
As ik werom bin rint it libben út'e hân
Bin ik werom dan wol ik feesten fiere
As ik werom bin leit it hea wer op it lân
Nederlands:
Friesland je leeft, je leeft als een hart,
er gaat geen dag voorbij dat ik niet even aan je denk.
Er brand een vuur in mij, een levenslange behoefte,
jou te ruiken, je te zien, je taal te horen,
mijn herinnering aan jou is nog niet vervaagd:
je mooie lucht, de zon op het wad,
boerderijen in de schaduw van de bomen,
de oude toren die twaalf uur luidt,
de verre geluiden in de stille nacht.
Friesland je leeft, je leeft in mijn hart,
al ben ik ver weg van jou, vergeet mij niet,
Friesland vergeet mij niet.
Ben ik terug dan vind ik op de tast de paden
Als ik terug ben staat de vlag op de toren
Ben ik terug dan staat het vee te pronken
Als ik terug ben gaat dat nieuws als een lopend vuurtje
Ben ik terug dan zie ik al mijn oude vrienden
Als ik terug ben loopt het leven uit de hand
Ben ik terug dan wil ik feesten vieren
Als ik terug ben ligt het hooi weer op het land
