Plotseling klapt die deur dicht, het voelt als een klap in je gezicht.
Allerlei gedachten schieten door je heen,wat voelt dit toch gemeen.
De gevoelens van liefde en geluk, zijn vervangen door diepe pijn en blijven een tijdje stuk,
Je voelt je vervreemd en alleen. Je gedachten van streek en kunt nergens heen.
Trillende handen en een langzaam kloppend hart, wat je nu ook doet, je voelt je leeg en behoorlijk verward. Het zal een tijd lang je gevoel bederven.
Want weggaan is toch een vorm van sterven
,naja zo voelt et nu eenmaal, jweet die shit
.
?
