JA
EN HIER EEN VERHAALTJE DAT THIJM ME ONLANGS VERTELDE
Er ligt een vogel te creperen in een vrieskoud weiland. Een man loopt langs en hoort de vogel. Jij overleeft de nacht niet, denkt de man, kijkend naar het zielige bundeltje verlepte veren. Dan ziet de man een dampende koeienvlaai en hij duwt het verkleumde beestje in de warme stront. Zo lukt het je misschien de nacht door te komen, denkt de man, en hij loopt door. Een halfuur later komt er een andere man voorbijgelopen. Hij hoort de opgewarmde vogel uitgelaten kwetteren. Wie heeft jou hierin gedrukt, denkt de andere man, waarna hij zich voorover bukt om de vogel naast de vlaai te zetten. Voor de eerste zonnestralen hem kunnen verwarmen sterft de vogel van kou en uitputting.
ERGO: Zij die je in de stront duwen hebben niet altijd het slechtste met je voor, zij die je uit de stront trekken doen niet automatisch het goede, en zij die in de stront zitten moeten vooral niet te luid kwetteren.
je veux partir from the crowd
omhoog, like a cloud
that flies langsam dans le ciel net als jij
jetzt fliessen meine Tränen parce que vous
and I close my eyes, je pense la vie est blue
I am one, bin alleine je suis pas de deux
you are gone, life ist nicht comme je veux
hier sta ik und ich bin zwar gross
aber it feels like I’m less
du warst mein Essen fürs Herz
I suffer von Schmerz
walking einsam in de straat I confess
dass ohne dich ich niet meer weet wozu
en zonder jou je suis lost in blue
dogtroep - billa labut (96) wieger woudsma