Ik wandel in gedachten verzonken
en trek mijn sporen in het zand.
Ik tuur naar de verte, de horizon
en geniet van de stilte op mij heen.
Ondanks de eenzaamheid hier,
voel ik mij toch niet zo alleen.....
Ik voel me gelukkig nu van binnen
Ik ken vrede, ik ken eindelijkde rust
Alle pijn die ik moest overwinnen,
ebt langzaam weg hier aan de kust.
Ik kan verder, verder met mijn leven.
Ik wandel mijn toekomst nu tegemoet.
Ik loop door, zonder om te kijken.....
Mijn verleden.....het ga je goed.
Ik wou dat ik het boek op jouw nachtkastje was
Je zou mij voor je ging slapen nog even vasthouden
En de woorden van mijn en ons verhaal kunnen lezen
Ik zou met mijn woorden vertellen hoeveel ik van je hou
Ik zou je kunnen vertellen over de dromen, het geluk
De woorden zullen dan jouw ziel beroeren, jouw hart vullen
Ik wou dat ik het boek op jouw nachtkastje was
Ik zou mezelf openleggen op hetgeen ik voor je zal zijn
Je kunt dan gelijk zien wie ik in werkelijkheid ben
Ik hoop dat ik dat boek op jouw nachtkastje mag zijn
En naast je op het kussen terecht kom, als jij in slaap valt
Smorgens zal ik er dan weer voor je zijn
