'Er zit niks anders op dan te leven.'
'Wat moet je anders?' schamperde Jordy.
'De evolutie reduceren tot elementaire deeltjes.'
Onder de bomen verraden je gele tanden dat je meer dan vier pakjes per dag rookt. De clown in jou, de clown die je al dagen gek maakt met het gemekker om je gezondheid, omdat je die absolute lustbeleving wil verkrachten omwille van je schone geweten. Je weet dondersgoed dat je verkeerd bezig bent om de verkeerde vruchten te plukken van de kale bomen. Alleen jij weet in al je naiviteit dat de aardbeien dit jaar roomser smaken dan de Paus, al kon hij door het politieke uitsluitsel van weleer geen weerwoord bieden aan de waan van de dag. Zelden zag men zo'n zedendelict door de vingers, met als doel om de hegemonie in stand te houden die de elite al lang verachtte. Daardoor kon je langer doorroken dan je eigenlijk wenste, terwijl het rijbewijs door je ouders onthouden werd. Hoe triest is dat? Kon je niet anders? Was je wellicht te min om te slagen voor dat ene doel? Kon het je wat schelen? Neen, luidt het antwoord. Het kon je niks schelen. Je zit hier nu maar te zitten om de tijd te doden en nieuw leven in te blazen. Het liefst stond je nu midden in de danszaal te spacen op de muziek van Richie Hawtin, de halfgod van de westerse dansmuziek. Hij kon ook niet weten dat hij in je hoofd kon kruipen om daar de rotte appelen in je gehoor om te toveren tot een harmonieus geheel van de lekkerste vruchten in je oorboom. Waarom zou je het verzwijgen? Je wist het toch immers al? De takken van bladeren keken verlegen naar beneden toen jij ze opraapte, in de hoop ze te kunnen behoeden voor een reconstructie op sterk water. De natuur was zelden zo begaan met het lot van jou, om het te bezegelen van je bewezen diensten. Nooit was er namelijk enige reden te twijfelen aan jouw goedheid jegens de mensheid en al het andere ongecultiveerde machtsmisbruik rondom de mythe van de oerknal. God verhoede dat je een zeldzaam schepsel was in deze unieke tijd van ruimte en schepselkracht, dat meest vermogende zaadkranen mogen doortorsen naar een nieuw universum, ergens waar de wanklanken van de lelijkheid nog meer doordringen dan de muren van de schoonheid verdragen kunnen. Was je daarom zo sceptisch? Omdat ene kleine detail? Wellicht terecht, maar we zullen het nooit weten. Je hebt je keuze gemaakt om de boel te kunnen overzien en overheersen, want het liefst zit je nu natuurlijk met opengesperde ogen te turen naar een plek waar je het best tot je recht komt: tussen de benen van Moeder Muziek. Je likt je schoon, de wonden zijn schoongespoeld door de alcohol in je eigen lichaam, vervangen door het bloed, dat geen raad wist met de vuiligheid van de nicotine die via driebaanswegen onophoudelijk de hectometerpaaltjes aaneenrijgen. Gadverdamme, wat was dit een ranzig stadium! Maar je moest er doorheen als een spons door de emmer, uitgeknepen en afgedroogd, klaar voor de volgende klus. Strak in het pak zoeken naar de confrontatie met jezelf, om je een dienst te bewijzen, om weer die resultaten op tafel te leggen. Je bestaansrecht is niet in het geding, maak je daar maar geen zorgen over. Ik weet dat het goed met je gaat, met je aardbeien, met je honden, met je alles wat je hartje begeert. Omdat je begeert. Jij begeert en bemint meer dan wie ook in deze ruimte, want de keuken kon niet deugen en de krochten van de ziel werden onder het hakmes gelegd? Vind je het gek dat je je even opsluit? Isolatie is geen straf! Het is de redding van ons aller individuen, in een maatschappij waar de lustelozen het moeten afleggen tegen de hebzuchtigen, want hun Bijbel is gespeend van gematigdheid. Geniet er daarom van dat er zo veel kan, dat JIJ zoveel kan, en dat je de mogelijkheden benut om alle goud van de wereld in je eigen hart te vinden en te doorgronden. Het is je rijkdom die je gegeven is, het zijn de vleugels van je eigen bestaan die je verder laten reiken dan de zon kan schijnen. Dat is behoorlijk ver, kan ik je zeggen. Verrijk de geest met de middelen die tot je dienst staan en geniet van dat ene moment dat je mens bent. Je bent mens op dat moment dat je met volle overgave de illusie beleeft in een systeem van werkelijkheid dat niet te kraken is. Een eeuwige liefdesrelatie met jezelf dus! Je kan niet buiten je eigen werkelijkheid treden, ook al zou je het nog zo graag willen. Je bent geboren of gedoemd om te falen en te mislukken, maar misschien nog wel meer om keihard alle ballen terug te kaatsen en terloops een klein vreugdedansje te doen als de glazen wand van buitenproportionele arrogantie wordt beslecht. Je bent een goed mens, met de beste bedoelingen. Iedereen kan er van meegenieten, maar jij nog wel het meest. Let the sun go down when you're finished, Palooka. In de beelden van de Buddha zitten al waarheden verborgen die het transcendente overstijgen. Het kan niet anders, of er is jaloezie gaande dat er in het hiernamaals de oplossing wordt geboden voor alle raadsels op Aarde. Waar blijft de weerlegging? Wel, die is er niet. Er bestaan geen weerleggingen of antithesen, er bestaan alleen disgeluiden. Ze zoemen wat rond om de tijd op te vullen, maar zelf, diep in je hart, weet je dat gelijk hebt. Het kan ook niet anders, het is jouw geconstrueerde werkelijkheid. Wat zeggen die T-shirts dan? Maniakale onzin. Niet geloven, gewoon doorlopen. De boeken zijn al geschreven om waarheden af te sluiten, nu moet je nog zien te overleven in de jungle van letters die elkaar telkens weer verraden en plagieren. Is dat dan de bedoeling? Neen, dat je een goed mens bent. En dat ben je. Dat heb je zojuist bewezen. De vruchten zitten in je oren om het ongeborene te horen. Je staat open voor creativiteit en vernieuwingen, om de mens een stap voor te zijn en de rest te laten stikken van disgenot en pakkende slogans. Je weet wel beter, de commercie bijt in zijn eigen staart vandaag de dag. It's up to you, President. No one blames the victim. De artificiele betekenis is nog niet gegeven, maar reken maar dat je kan bogen op een gouden troon van diamanten, waarmee je kostje bekostigt en de danszaal laat sidderen van genot. De hypnose is de illusie van de waanzin, terwijl jij al met die zonnebril in de weer bent geweest. Telkens een stapje dichter bij de waarheid, om het geheim van de gouden sleuten uit te vissen. Medailles snijden aan twee kanten en messen steken pas diep als het hart al in de hand ligt, terwijl de kranten bol staan van de onzin en vertelkunst. Show us the glory, stay awake and be careful. It might be your rescue for danger. Anxious ways to consider, right? Another way of live is proven, till death takes all cares away, Apple. Stay tuned, fellow American!
Dit gekke verhaal heb ik zo uit mijn duim gezogen en uit de mouw geschud en andersom, anders kom ik niet verder met het bedenken van uitwegen tot consideratie van het reeds bestane.
Koen.
