Hugo Camps :
" Echtgeaarde voetballiefhebbers hebben een hekel aan fusies. Fusies zijn bedenksels van managers, makelaars en politici. Van mensen zonder hart voor een stamnummer. Fusies zijn moord. G*A, Racing Genk, Zulte-Waregem, FC Brussels… o, wat hebben deze weeshuizen een leed veroorzaakt. Toen Genk nog Waterschei en Winterslag was, was voetbal in de Limburgse mijnstreek een cafézit waard. Er kwam geen einde aan het palaver over wie de mooiste en de beste was. Clubliefde was een familiekoorts: het stamnummer van de club was erfelijk. Onvervreemdbaar. G*A is zo mogelijk een nog grotere pijnbank. Germinal Ekeren en Beerschot bij elkaar gekoekt, het is hetzelfde als een olifant die zich door een vleermuis laat dekken. Uit wederzijdse wanhoop. Wat daarna komt, is bastaard voor het leven. Dat heet nu de prijs te zijn voor oecumene in het voetbal, al zal Jos Verhaegen dat anders noemen. Fusiestrategen halen het hart uit een club. Wat erger is, ze degraderen liefdesgekken tot asielzoekers. Nog altijd dom achter vlag en wimpel aan, maar nu als uitgeprocedeerden."
