Evil Dark Muisj

voor onze mooie lieve luciano

heey lieve sgat van mama en papa

op 11-10-11 ben je in onze leven gekomen , zo onverwachts !!
maar je was zo welkom in onze leven , je had alles wat je hart kon begeren .
helaas heb je er nooit mee kunnen spelen of in liggen .

dat maakt ons niks uit we hebben in de week zoveel van jou genoten !!
ons aan het huilen gemaakt omdat je zo mooi was en zo grappig , met je verstoppen onder je armpje

je was gelijk al dol op ons en wij op jou , we wouden nooit van je zijde wijken .
dat hebben we ook nooit gedaan , elke moment dat we bij je konden zijn waren we bij je .

in het begin ging het ademen nog wel moeilijk voor je , maar je was en bent nog steeds een kleine vechter en je liet zo erg zien dat je wou .
als mama en papa bij je waren was vaak ook wel wakker maar je oogjes open kon je nog niet goed . maar je liet dat je wakker was door je hartslag .

elke dag ging je er op voor uit , 3 dagen na dat je geboren was mog je al bij mama op de borstkas liggen , mama vond dat echt heel leuk en dat bewees ook dat je zo goed voor uit ging .
toen het zo ver was vond mama het wel heel eng omdat je nog zo klein was , maar ik wou je ook zo graag bij me hebben .
lekker vast houden , van je genieten , samen met papa over je praten wat we allemaal met je gingen doen als je thuis was bij ons .
lekker wandelen , bij opa en oma zijn , en je tante en oom natuurlijk .

alles laten zien wat mama , papa , opa , oma ,tante en je oom voor je kocht hadden .
zo dat je daar ook heerlijk me kon spelen , of kapot maken als wij het niet zagen en dat maakt toch niet uit want het is van jou

volgende dag mog je bij papa liggen , maar papa mog ook hele met jou verschonen dat vond papa wel eng hoor omdat je zo klein was en papa heeft hele grote handen , toen papa je mondje schoon moes maken begon je ook gelijk op papa zijn pink te sabbelen , dat was zo goed .
want dat betekende dat je papa vertrouwde en dat je je goed voelt bij papa .

in de avond heeft papa je op zijn borstkas gehad dat vond je ook super leuk , we merkte allebij ook dat je aan het genieten was .
je lag zo lekker rustig te slapen , en af en toe was je met je wiebeltenen aan het bewegen of met je armpje

zo wisselende mama en papa af en elke dag vond je het leuker .
mama heeft je ook mogen verschonen , en wat heb jij gedaan naar papa geluisterd he
mama heeft je poep luier verschoont , en dat was een flink van je hoor .
maar we waren der wel heel blij want dat liet zien dat je er ook op voor uit ging .
bij mama wou je alleen niet sabbelen op me pink , maar dat maakt ook niet uit want mama had toen nog lange nagels waar je wel op probeerde te bijten .

je hebt ook aan mama en papa je mooie ogen laten zien , maar eerste keer toen je je ogen open deed stonden oma en mama op het punt om weg te gaan , en dat vond oma wel gemeen van je .
we hebben toen ook nog even over je staan praten en dat merkte je al gelijk weer dat we het over jou hadden want je hartslag ging om hoog dat liet je wel even duidelijk merken .

de rest van de dagen waren mama en papa weer veel bij je , alleen mama sliep al thuis en jij was nog in het ziekenhuis .
dat was heel moeilijk voor mama en papa , we wouden je zo graag mee naar huis nemen maar dat ging helaas nog niet .

wat we allemaal niet wisten was dat 18-10-11 de laaste dag was dat je onder ons zou zijn .
mama en papa hadden uit geslapen , maar we waren daar na gelijk naar je toe gegaan , je was zooo mooi van kleur .
en werd ons uit gelegd hoe het met je ging alles was positief , we waren daar ook heel blij om .
mama en papa ging er ook een beetje van uit dat onze nachtmerrie was afgelopen en dat je voor uit ging en snel mee naar huis mocht .

dat was helaas niet zo onze nachtmerrie begin toen pas , want mama en papa waren naar buiten gegaan om even een frisse neus te halen .
en daarna zouden we terug komen dat hadden we je belooft .
toen we terug kwam stonden en 3 mensen om je heen , het ging nog niet heel slecht met je maar je had een dikke harde buikje gekregen , en je beentje had een beetje een vreemde kleur .

we snapte niet hoe dat kon gebeuren , want we kregen alleen maar positieve nieuws over je .
we moesten af wachten want de artsen wisten ook niet wat het was , der werden foto's van je buikje gemaakt , daar was niks ernstigs op te zien . ze moesten toen ook nog op de bloeduitslagen wachten .
daar was ook niks op te zien , je beentje was ondertussen wel normaal bij gekleurd , daar waren ze heel blij mee want betekende dat het bloed wel gewoon normaal door stroomde .

toen wou de arts bij je een slagaderlijkeinfuus aan leggen , mama wijkt niet van je zijde af ook is mama bang voor naalden , die ging gelukkig er in 1x in .
daar kreeg je ook nog je medicijnen in want dat nam je sneller op in je bloed .
in de avond wou een andere arts een infuus aan liggen in je voetje die dieper is want die zou door lopen tot aan je naveltje , mama was het daar niet helemaal mee eens , want je bent geen speeldekussentje .

maar het moes van de dokter , dus mama heeft het maar toe gelaten .
ze hebben toen weer foto van je buikje gemaakt , om te kijken of ie goed zat , ze konden toen ook gelijk weer naar je buikje kijken of er al wat te zien was waarom je buikje zo dik was .

dat was nog steeds niet te zien maar die infuus zat wel goed , daar waren we wel blij mee .

mama en papa moesten toen van de verpleegkundige naar huis toe om uit te rusten , en we zouden gebeld worden als er misschien een gatje zou ontstaan in je buikje , maar eerst moesten ze nog even kijken of mama der bloed aanwezig was in het ziekenhuis , voor als je bloed nodig had .
en dat was er gelukkig dus mama hoefte niet geprikte te worden .

toen mama en papa eenmaal thuis waren , heeft papa nog snel je spelkameraadtje snooki uit gelaten , hij wis ook al dat je geboren was en zat ook met smart thuis op je te wachten wannneer je mee naar huis mog komen .
je eigen kitten had een hele wilde bui , die kon ook niet wachten .
en papa was net binnen , we zatten net op de bank tv te kijken , en te bidden dat je de nacht kon door halen zonder een operatie .

maar papa's telefoon ging af , en het was het ziekenhuis .
we moesten met spoed terug komen want het ging niet goed met je , het was je hartje , ze kregen je hartslag niet meer om hoog .
we zijn met spoed door een vriend van ons naar het ziekenhuis gegaan .

toen we bij je aan kwamen , werd ons verteld dat ze al een half uur bezig waren met reanimeren bij je , en met medicijnen toe dienen in de hoop dat je hartslag weer omhoog zou gaan .
der werd ons ook gelijk vertelt dat je het misschien niet red , mama is toen in gestort .
papa heeft mama opgevangen , en mama is gelijk gaan zitten en heeft je oma gebeld , die wis overal al van .
maar die begreep mama niet helemaal , dus papa heeft het oma uit gelegd en die kwam gelijk samen met je opa naar het ziekenhuis toe .
mama werd in een stoel naast je gezet omdat ze het bijna op moesten geven , toen werd er nog medicijnen toe gedient , maar dat mocht niet blijken want je hartslag schoot nog 1x naar 104 , maar zakte net zo snel ook weer naar 25 toe .
je bent toen bij mama op schoot gelegd . enigste wat mama kon was huilen , ze vond het zo oneerlijk , papa was ook aan het huilen .
we zeiden tegen mekaar dat het zo oneerlijk is , je bent zo een mooie kereltje , zo lief , en zo sterk hoe kon je dan van ons af genomen worden .
mama en papa waren toen even met je alleen om samen afscheid van je te nemen .
iets wat we nooit wouden doen , de arts kwam toen bij mama en papa en vroeg aan mama en papa of je beademingsslang der uit mog .
mama heeft toen nog gevraagd of er niet nog iets anders was wat je kon redde , omdat het zo oneerlijk was , mama en papa zelfs iets afstaan om je te redde .
maar dat kon niet meer , dus hebben we toestemming gegeven om je beademingsslang er uit te halen .
het was te dicht bij dat je van af werd genomen , je was zo erg aan het knokken om nog verder te leven , zelfs zonder het slangetje in je neus .
mama en papa konden voelen dat je heel erg aan het knokken was , papa is toen oma en opa gaan ophalen , oma kwam huilent binnen kwam ook gelijk naar ons toe lopen .
en vroeg ook waarom en dat zei ook dat het oneerlijk was .
oma heeft je ook nog vast gehouden toen je heel erg aan het knokken was , papa heeft je uit eindelijk over genomen en toen mama naast papa kwam zitten .
kregen we de bevestiging van de arts dat je was overleden om 23:04 op 18-10-11 .

toen hebben we allemaal zoveel om je gehuilt , maar je hebt je rust gevonden en je hebt geen pijn meer , je hebt echt dapper gevochten .
meer konden mama en papa niet van je vragen , meer wilde we ook niet van je vragen dat konden we ook niet doen .

we hebben toen opa en oma naar buiten gebracht , en bedacht wat we allemaal moesten regelen voor je . maar daar moesten we geen zorgen om maken dat deed oma allemaal wel voor je .

mama en papa zijn toen weer naar binnen gegaan ,en je lag er zo mooi bij in je bed , net als of je lag te slapen .
mama heeft je toen uit je bedtje gehaald , en we zijn toen naar de ouderkamer gelopen met je , om je te gaan wassen .
je lieflings verpleegkunidge was er ook bij , en die had het er ook heel moeilijk mee .

mama heeft je toen heel voorzichtig gewassen , en papa heeft je af gedroogd .
daarna hebben mama en papa je nog even vies gemaakt , om een voet en hand afdrukje te maken van je .
toen we daar me klaar waren hebben we nog een paar pleistertjes van je vervangen omdat die vies waren .

daarna hebben mama en papa nog een tijd met je aleen in de kamer gezetten , we konden het nog steeds niet vatten het leek net als of je aan het slapen was .
en uit eindelijk kwam de verpleegkundige terug .
we hebben toen ook nog een plukje haar van je mee gekregen .

toen kwam de gene die jou van ons weg zou halen , we hebben je toen nog een dikke kus gegeven .
en in het mandtje gelegd .
uit eindelijk was je bij ons weg , mama en papa zijn toen naar huis gelopen .

op 25-10-11 was je crematie , was ook heel mooi .
het deed mama en papa heel pijn om toen echt van je afscheid van je te nemen .
je andere oom is toen ook nog gekomen voor je , deed zoveel pijn bij mama .

toen het allemaal afgelopen was , hadden we het besef nog niet .
en dat begint nu allemaal in te zinken , en doet ons heel veel pijn om jou niet meer in onze armen te kennen sluiten en bij ons te hebben ..

maar weet lieve mooie luciano , dat mama en papa altijd van je houden :hartbounce: en nooit zullen vergeten , je altijd in onze hart bij ons zullen dragen .
voor altijd

liefst mama en papa



Ik hou van jou,
Die woorden op mijn liggen op mijn lippen.

Maar ik kan het niet zeggen.
Want onze relatie is al weer aan het ontglippen.

Het waren maar 4 woorden,
Wat helemaal niet zo erg lijkt.
De woorden'ik maak het uit'
Maar die woorden zorgen juist voor pijn en lijd.

Nu nog steeds,
keer op keer.
Als ik je zie,
vliegen die vlinders alweer heen en weer.

Ze weten dat ze niet meer mogen vliegen,
Dus doen ze het rustig aan.
Ik wilde je niet verliezen
Want jij zal voor altijd in mijn hartje blijven staan.

We hadden al veel tijd samen door gebracht.
Gekust, gevoeld, gekeken.
Ik mis je zo,
Ik wilde dit niet afbreken.

Ik wilde toen niet verder,
Maar nu het gebeurd is, wil ik bij je terug.
Terug naar al die mooie tijden.
En dan zal ik die 4 woordjes zeker vermijden.

Ik hou zo veel van jou,
ook al is dat niet te zien.
Ik wil je zo graag terug,
Is dit nou wat ik verdien?

Wat ik wel weet, jij verdient de hele wereld.
Maar kan ik de wereld niet voor je zijn?
Ik wil je zo graag terug,
Die tijden met jou waren zo fijn.

Ga je me niet missen?
Want ik jou wel, ik kom niet over je heen, nooit.
Ik hou nog zoveel van jou.
Iemand zoals jij is er dan ook maar een.

Ik wil je terug,
vergeef me.
Ik mis je,
vergeef me.
Ik hoop dat je dit een keer leest,
Dan weet je, dit meisje houd nog heel veel van je!





jij die voor mij
Vele darenweeen doorstond
Mij zoogde , Totdat door
Onrust gedreven honger
Ik een weldadige
Verzadiging vond

Samen met jouw
Zoveel eerste stappen
Van mijn levenspad gezet
Troost gaf bij verdriet of pijn
Toch altijd naast me stond

Ach mam , Weet je ....
We zijn niet volmaakt
Niet alles zal vlekkeloos
Altijd verlopen zijn

Vergeef me , De onrustige sporen
Die ik zo dikwijls achter liet
Dankbaar voor alle goed zorg
Moeder , Ik heb U lief


dit ben ik :
Candy .. LillCann .. Cann .. Uber mini smurf .. Smurfie .. Ukkie ..
23
Aardig
Bijdehand
DaughtryFan
DisturbedFan
Eigenwijs
Inbezit van 1 hondtjuh Snooki
IntwineFan
K1freak
NickelbackFan
Lief
Schattig
Smurf (helaas ben ik klein )
Wandelende knuffelbeer

Likes:

Aapjes kijken (als je op een terras biertjuh zit te drinken )
Crowsurfen
Dansen
Gedichten schrijven
Fotograveren
Naar Metal concerten gaan
Snooki
Skaten
Streetvoetbal
Tekenen
Zingen

dislikes :


Mensen die denken mij slecht kunnen praten
Mannen die niet eerlijk zijn
players
Mensen die niet van dieren houden
Mensen die mijn behandelen als hun eigendom
Mensen die alleen maar aan 1 iemand kunnen denken
Gare mensen die denken dat ze borderline hebben terwijl ze dat niet hebben
Dingen die snel kapot gaan ..
Geen btg hebben
Arrogante mensen
Afa's of terwijl voor mensen die het niet weten dat zijn kraakpand lui en dat soort shit
Mensen die in hun eigen wereld leven
Telefoon die leeg is
Muggen ( de dood aan jullie ga iemand anders prikken )
Mensen die zeggen dat ze komen .. uit eindelijk zie je ze niet ..
Nutteloos gesms .. !!
Mensen die niet eerlijk zijn ..
Films die het niet doen ...
MENSEN DIE KINDEREN HATEN ..!!! ( stel je niet aan ofzo .. jij bent ook zo groot geweest en net zo irritant )


ikke in 3 woorden :

Arno : Lief , Geil ..!! , Schattig
Raymon : Supermooi ..!! , Zorgzaam , Klein ( en bedankt raymon )
Sam : Geil ..!! , Klein , Lief

Ik ben je dochter pappa

Ik ben je dochter, meid en zal het blijven voor altijd.
Maar je hebt het zo vreselijk verknald,
dat nu je een vreemde bent voor mij.
Al die jaren verloren, ze betekenen niks meer
het ging fout, elke keer weer
Je was mijn alles, je was mijn nummer één,
maar ik wen er nu aan dat je uit mijn leven verdween.

Ik doe mijn ogen dicht, denk aan jaren terug en zie je gezicht.
Er was altijd wel iemand, maar niemand als jij.
Maar je bent te laat om er voor me te zijn.
Die kansen heb je gehad, en elke keer deed je me weer pijn.
Ik ben gewend aan het gevoel dat jij me weer laat stikken,
Nu ben ik er klaar mee, ik hoef het niet meer te pikken.
Ik heb zoveel moeite gedaan om jou bij mij te houden,
Maar ik ben je kwijt, net als mijn vertrouwen.
Mijn vertrouwen of het ooit nog goed zal komen,
Is nu zo klein dat ik er alleen nog over kan dromen.

Soms denk ik dat alles misgaat dat ik net zo als jou wordt
ik wil geen woorden meer vuil maken aan je, dus ik hou het kort.
Ik mis wie je was, ik haat wie je bent
ze zeggen dat ik op je lijk maar ik weet niet eens meer wie je bent.




Hij kijkt me aan, met die gevoelloze blik,
Ik durf hem amper aan te kijken en ik slik.
Wat gaat er nu komen? Blijf ik alleen achter met hem?
Ik begin te zweten en krijg kippenvel van zijn stem.

Zijn handen gaan over mijn rug, zijn hand langs mijn oor,
Zijn snelle, harde adem dat is alles wat ik hoor.
Ik kijk hem bang aan en ik zeg ‘ik wil het niet’…
Maar hij gaat door en er is niemand die het ziet.

Kan iemand hem laten stoppen, ik kan er niet meer tegen,
Hij laat mijn adem stokken, ik kan me niet bewegen.
Zijn broek zakt op de grond, een traan over mijn wang,
Hij was altijd zo aardig, maar nu maakt hij me bang.

Zijn hand gaat door mijn haar, maar ik kijk hem niet aan,
Ik bid om het moment, waarop hij me laat gaan.
Maar het lijkt uren te duren en me benen voelen als lood,
Van binnen schreeuw ik het uit, van binnen ga ik dood.

Als hij klaar is, verdwijnt hij en ben ik alleen,
Overal voel ik pijn er er loopt bloed langs mijn been.
Ik wil schreeuwen, huilen en gillen, maar ik sluit mijn mond,
Ik wil heel hard wegrennen, maar zak in elkaar op de grond.

Ik had nooit gedacht dat dit mij zou overkomen,
Zelfs niet ’s nachts, in mijn allerengste dromen.
Maar het is me overkomen en het is erger dan ik dacht,
Ik kan het nog steeds niet geloven, Ik ben verkracht…



Er werdt misbruik van mij gemaakt,
Ik heb nu mijn gevecht gestaakt,

Laat alles langs me heen gaan,
Ik blijf hier voor altijd stilstaan,

Ga allemaal maar door met je leven,
Ik heb niks meer om naar te streven,

Misbruikt en getekend, slechts 19 jaar,
Denk ik terwijl ik in de verte staar,

Ik wil niet meer, ik ben zo moe,
Ik wil ergens anders naartoe,

Ik wil hier niet meer zijn,
Niet in dit leven vol pijn,

Alsjeblieft mag ik dromen,
Ik ben zo moe…



Soms, weet ik niet of ik wel het juiste doe,
De gedachte daarbij is ook zo'n gedoe.
Je denkt en denkt, doe ik het wel goed,
Weetje wat deze gedachten me allemaal wel aandoet.?

Altijd maar ja zeggen voor de andere zijn plezier,
Want zeg je nee, dan voel je je zo machteloos als een mier.
De gedachten doen je daarom ook zo'n pijn,
Je voelt je zo raar het voelt alsof je staat alleen aan de kantlijn.

''Niemand aan wie je het wil vertellen,
''Al die gedachten, die gaan opzwellen.
''Het word meer en meer,
''Maar je houd het voor jezelf keer op keer.






Spykie

vrijdag 16 april word mijn lieve hondtjuh spykie in geslapen

hij is nog maar 6 jaar oud en moet al zo vroeg bij ons weg
ik neem vrijdag met veel pijn en moeite afscheid van hem
hij weet zelf ook al dat er wat aan de hand is hij neemt afscheid van iedereen op zijn eigen manier

ik ben bij het inslapen van hem omdat ik hem eigenlijk niet wil laten gaan
hij betekent echt alles voor me
heb zo veel mee gemaakt met hem ik was samen met hem de etterbak in huis
we waren altijd met 2en lkkr druk
ik weet niet wat me te wachten staat als ik hem weer zie

vrijdag om 10:15 moeten we bij de dierenarst zijn
dan krijgen we tijd om afscheid te nemen van hem
daarna krijgt ie die verrekte kut spuit die hem bij ons weg haalt

en moeten we met veel pijn en moeite zonder hem door leven

me leven zal dan echt een stuk leger zijn zonder me lieve spykemannetje

ik laat eind deze maand voor hem een tattoo zetten zo dat ik hem als nog voor altijd bij me heb