Dub Techno kan in mijn beleving een soort vrijheid geven. Tussen de abstracte klanken en hun nagalmen klinken op een mystieke manier parallele werkelijkheden. Als ik luister(bij voorkeur in het donker, of het de ogen dicht) en in extase raak dan lukt het even los te komen, of zoals ik zei: het bewustzijn te ondermijnen. In zekere zin kan het de tijds- en ruimteperceptie enigszins in de war schoppen.
Ik volg je niet, waar wil je heen? Zult u wellicht vragen.
Is het niet een logische stap om de kracht van Dub Techno te gebruiken om de muziek te verdiepen. Dan denk ik aan een multimediale ervaring. De luisteraar beinvloeden door zijn omgeving te controleren. Een Dub Techno installatie. Opzich is dit idee niet nieuw, maar naar mijn idee is zoiets nooit in verband gebracht met DT. Een voorbeeld van 5.1 icm beeld dat mij wel aansprak is
Umfeld (een project van Jochem Paap en Scott Pagano). Ik zie bij de hedendaagse avant garde wel een tendens richting de installaties.
Het centrale element is het geluid. Een 3D-omgeving, nagebootst door surroundsound. Daardoor wordt de complexiteit van de muziek wel veel groter denk ik. Daarnaast dus de visuele omgeving, d.w.z. een projectie scherm. Het liefst rondom de luisteraar, om hem zoveel mogelijk te isoleren. Het is dus zaak beeld/geluid ook zo goed mogelijk te integreren. Het kan nog veel gekker natuurlijk, geur toevoegen bijvoorbeeld.
Hoe denken jullie over deze eventuele nieuwe richting?
