nu stel je jezelf op als slachtoffer
Uitspraak van verwijderd op dinsdag 17 oktober 2006 om 14:52:
dus jou gedrag en of gevoel word bepaald door wat een ander doet????.....stel je je wel afhankelijk op vind ik.....
Zo bedoelde ik het niet... Weet niet precies hoe ik het uit moet leggen, misschien aan de hand van een voorbeeldje. Ik hou zielsveel van mijn vriend, maar stel ik besluit hem te verrassen door eens onaangekondigd langs te komen, tank de auto vol, rijd 1,5 uur die kant op, en vind hem vervolgens in bed, hevig zwetend en kreunend met het buurmeisje. Eerst komt dan de woede, dan het verdriet erbij, en op een gegeven moment worden die woede en verdriet tot een brok haat (gemengd met liefde, want dat houden van is (helaas) niet in 1x weg).
Als hij mij met evenveel respect zou behandelen als ik hem behandel, en evenveel van mij zou houden als ik van hem, zouden die gevoelens van woede, verdriet en uiteindelijk haat nooit getriggerd worden. Snappen jullie het zo een beetje? Ik weet niet goed hoe ik het anders zou moeten verwoorden...
Haat is trouwens een sterk woord, het is bij mij meer een explosie van blinde woede en moordend verdriet. Op het moment dat ik hoorde dat zij bij mijn ex in bed lag, ging ik door het lint. Ik zag niet meer scherp (de bekende rode waas voor je ogen), weet niet meer hoe ik de rest van de dag ben doorgekomen, noch hoe ik de auto heel heb thuisgekregen, and so on and so on. De volgende dag was dat al een stuk bekoeld, en toen ik ze het weekend daarna tegenkwam in de kroeg, het nieuwe "happy" couple, was het alleen nog maar controleerbare woede (en een paar traantjes op de wc) jegens beiden. Wat met het verstrijken van tijd steeds minder werd.
