Ik lees al een tijdje mee met een ander account en ik denk dat ik ook wel wat kan bijdragen aan de discussie over de verschillende werking vd tabletten.
My 2 cents:
Redenen waarom de inslag/werking/farmacologisch effect per pil kan verschillen
- Hardheid
Een hard tablet kan soms niet desintegreren. Dit kan komen doordat water het tablet niet volledig kan penetreren of doordat het tablet o.i.v. hoge druk krachtige bindingen heeft gevormd.
- Omstandigheden bij productie
Ook kunnen de omstandigheden bij het produceren van het mdma tablet invloed hebben. Wanneer een tablet wordt geslagen wordt eigenlijk de porositeit van het poeder of de granulen verminderd. Het tablet blijft altijd licht poreus waardoor zich in het tablet een beetje lucht bevind. Bij een hoge luchtvochtigheid en of hoge temperatuur stijgt de hoeveelheid vocht in de lucht. Deze lucht komt ook in het tablet terecht. Door dit water kan hydrolyse van het farmacon of diens hulpstoffen optreden. MDMA is niet gevoelig voor hydrolyse, sommige hulpstoffen echter wel. Ontleding van deze hulpstoffen kan invloed hebben op de desintegratietijd, de dissolutie en de dus Cmax in het lichaam (lees: het kan langer duren voordat het tablet werkt en het gewenste farmacologische effect wordt bereikt).
- Deeltjesgrootte
Hoe kleiner de deeltjesgrootte van een farmacon (in dit geval dus MDMA) hoe sneller deze zal oplossen. Hoe groter het oppervlak van de deeltjes, hoe meer water interactie heeft met het zout(mdma is in dit geval in zoutvorm) en hoe sneller het farmacon oplost. Bij een kleine deeltjesgrootte is er echter ook meer kans op ontleding/interacties (meer oppervlak dus meer reactief oppervlak).
- Interactie farmacon met hulpstoffen
Sommige hulpstoffen kunnen er voor zorgen dat dissolutie wordt vertraagd. Er kan adsorptie aan het oppervlak van een hulpstofdeeltje optreden. In de literatuur is hier veel onderzoek naar gedaan. Over MDMA en diens adsorptieve eigenschappen is weinig bekend.
- Magnesiumstearaat
Magnesiumstearaat is een hulpstof welke in de farmacie wordt beschreven als glijmiddel(minder wrijving tussen de deeltjes tijdens het mengen/gieten van het poeder in de matrijs; zorgt voor een kleinere spreiding van het farmacon), antiadherent (minder adhesie tussen de deeltjes waardoor een homogeen mengel wordt gegarandeerd) en lubricant (nederlandse vertaling even vergeten maar zorgt ervoor dat het gedrukte tablet niet achterblijft in de matrijs). Magnesiumstearaat vormt een laagje om ELK deeltje en ook om het tablet zelf, dit laagje kan maar enkele moleculen dik zijn. Door dit laagje wordt de wrijving verminderd.
De eigenschappen van deze hulpstof zijn kunnen van pas komen bij het maken van een gaaf en homogeen tablet. Er kleven enkele nadelen aan het gebruik van magnesiumstearaat. De structuurformule zegt eigenlijk al genoeg. Het is een sterk hydrofobe stof (log p >4 geloof ik). Juist dit is niet gewenst wanneer het farmacon moet oplossen in water. Doordat de stof een laagje om elk deeltje EN om het tablet vormt komt het water moeilijker in contact met het oppervlak van het daadwerkelijke tablet. Bij overmatig gebruik(>2%) kan de biologische beschikbaarheid van een tablet STERK worden verminderd.
Ook heeft de stof invloed op de tabletsterkte, deze neemt namelijk af naarmate de hoeveelheid mgstear toeneemt. Er is een correlatie tussen de hoeveelheid magnesiumsteraat en de tabletsterkte. In een clandistien MDMA lab/drukkerij zal waarschijnlijk niet heel exact rekening worden gehouden met concentraties mgstearaat. Hierdoor kan de hoeveelheid mgstear per batch verschillen.
Te veel magnesiumstearaat zorgt dus voor een verminderde bevochtiging van het tablet en voor een verminderde tabletsterkte. Concreet: de pil slaat eerder/later/niet in.
- Lengte van mengen
Te lang mengen zorgt voor het ‘inpakken’ van het deeltje met magnesiumstearaat met hierboven genoemde gevolgen. Te kort mengen voor slechte glijeigenschappen van het poeder, coagulatie en het vastlopen van de machine. De mengtijd kan veel invloed hebben op de biologische beschikbaarheid van een preparaat.
- Onzuiverheden in het tablet kunnen ook invloed hebben op de opname/dissolutie/desintegratie.
- Amorfe/kristallijne vorm vh zout
Bij de amorfe vorm zijn de moleculen willekeurig gerangschikt in het deeltje. Hierdoor is een groter randoppervlak waardoor het deeltje sneller zal oplossen. De kristallijne vorm is chemisch meer stabiel maar heeft over het algemeen een langere oplostijd.
- Inname van voedsel
De pH is vaak iets veranderd na voedselinname. Aangezien een MDMA deeltje eerst moet oplossen voordat het kan diffunderen door het darm/maag membraan is een gunstige pH gewenst. Omdat MDMA een base is zal deze in een zuur milieu geproponeerd en dus geladen zijn. Hierdoor lost het molecuul snel op. Om in de bloedbaan te worden opgenomen moet MDMA door het darm/maagmembraan heen diffunderen. Een geladen molecuul zal moeilijk diffunderen door een membraan bestaande uit vetstaarten, lees: darmembraan (lipofiel en hydrofiel gaat niet goed samen). Concreet: de pH heeft invloed op de oplossnelheid van MDMA en dus ook op de opname.
Ook kan voedsel invloed hebben op de tijd tussen twee maagledigingen. Voedsel wordt in de maag opgeslagen waarna dit na een bepaalde tijd of wanneer een bepaald volume is bereikt wordt getransporteerd naar de dunne darm. Bij een snelle maaglediging kan MDMA niet snel oplossen in een zuur milieu (de darm is namelijk basisch, ph +-7 a
.
- Route van het farmacon:
Een farmacon bereikt oraal gezien via de volgende route de bloedbaan (met uitzonderingen daar gelaten): Mondslokdarmmaag(hier lost MDMA op)dunne darm(molecuul diffundeert door membraan)Poortaderlever (hier kan een deel van het farmacon al worden afgebroken, het zogenaamde first pass effect). De lever bevat o.a. cytochroom P450 enzymen welke MDMA kunnen afbreken. Sommige stoffen kunnen werken als inducer of antagonist op deze enzymen waardoor de mate van afbraak kan verschillen per keer dat je MDMA neemt.
- Verder nog:
Mdma tablet heeft interactie met de stoffen in de maag (lees voedsel/ander farmacon of diens hulpstoffen)
- Peristaltische bewegingen in de darm/maag (symp/parasymp geinnerveerd)
Het autosomaal zenuwstelsel bestaat uit het sympatische en het parasympatische zenuwstelsel. Het sympatische zenuwstelsel overheerst bijeen fight flight fright reactie, mentale staat van angst/agressie/zenuwen enz. Het parasympatische zenuwstelsel overheerst in rust. In rust wordt meer bloed naar je MD-stelsel gepompt en nemen de peristaltische darmbewegingen toe. Hierdoor kan het zijn dat een farmacon/MDMA in rust sneller wordt opgenomen waardoor de Cmax(maximale MDMA bloedspiegel) hoger is.
Heb het even snel geschreven dus kunnen wat foutjes in zitten. Deze info is trouwens terug te vinden in het boek: Aulton's Pharmaceutics. The design and manufacture of medicines.
We gaan dergelijke dubieuze posts afkeuren of bestraffen!
![[img width=408 height=572 cacheid=001584990030e21a28a364e81a02d9d4ed]http://www.freebits.nl/images/568IMG_1225.jpg[/img]](/images/cache/001584990030e21a28a364e81a02d9d4ed "Bron: http://www.freebits.nl/images/568IMG_1225.jpg")
