Hahaha

MAAK BAAN FOR THE MOST OFFICIAL
"EXPECT A PIMP SLAP ALS JE NEP KOMT"
Om ongeveer half drie 's middags neemt een zestal mc's plaats in Royal Café de Kroon aan het Rembrandtplein te Amsterdam. Het aantal valt al op, Nederland barst niet bepaald van rapgroepen met genoeg mc's voor een overcompleet basketbalteam. Aangezien ze zichzelf de niet bepaald bescheiden groepsnaam The Most Official hebben aangemeten, komt het goed uit dat het gezelschap inderdaad een aantal zeer erkende leden heeft.

Sugacane, 32 jaar oud, is in Amsterdam een fenomeen op zich. De rap- en straatveteraan doorkruisde de straten voorheen in een Lexus met draaiende velgen, tegenwoordig is het met zijn Hummer waarschijnlijk nog lastiger parkeren. Hij heeft nog geen album uit maar ging niettemin platina op de straat, zo hij het zelf beschrijft. Rowdy (33) en MD (33), eveneens Amsterdammers, verdienden hun sporen in de begindagen van hiphop in Nederland. Niet alleen achter de apparatuur maar ook op de straattegels, een kenmerk dat elk lid deelt. Voeg daar U-Niq (29) en Sonny D (26) aan toe, voormalige leden van Committee Gunmen, en een onwaarschijnlijke Amsterdam-Rotterdamconnectie is gelegd. Hekkesluiter Mr. Probz (21) uit Zoetermeer verbindt als Nederlands grootste Engelstalige belofte de groep oudgedienden netjes met hedendaagse ontwikkelingen. The Most Official voert ver terug, staat stevig in het heden en is hier om te blijven, oftewel: "The Most Official staat voor de titel die we hebben verdiend in de loop der jaren, nog steeds claimen en bovenal verdedigen."

Het gezelschap heeft vanaf de vorige nacht tot half negen deze ochtend opgenomen in de studio. Tekenen van vermoeidheid zijn niet aanwezig, stuk voor stuk zijn de mc's bij de les. Cane classificeert Most Officials muziek als "street, hood". "Onze formatie is compleet. We hebben allerlei stijlen in ons kamp. Mensen die als mongolen lopen te flowen, mensen met punchlines, niggas from the streets. Iedereen is gelijk, geen middlemen, alleen bosses." Hoe ervaren de mc's hun rollen in de groep? Cane: "Mijn lyrische inhoud is gewoon echt straat. Wat ik zelf in levende lijve heb ervaren, waar ik doorheen ben gegaan, verwoord ik." U-Niq: "Vroeger was ik een beetje monotoon, de laatste tijd ontwikkel ik me tot een veelzijdiger mc. Door deze boys kijk ik anders tegen tracks aan. Mijn straatachtergrond, emotie en stemkleur komen beter tot uiting door het werken aan mijn flows. Wat onze groep zo krachtig maakt, zijn de persoonlijkheden op de tracks. Je kan bijna voor je zien hoe de mc in het zanghok staat om die microfoon op te vreten. Op de band moet je emotie horen, echtheid, rauwheid. Dat mist echt bij de meeste Nederlandse hiphop."

Probz: "Ik probeer beelden te spitten, alsof je een film voorbij ziet komen. Visual storylines zijn belangrijk voor me. Op de mixtapes wordt het gewoon zestiens blazen, het album pakken we anders aan." Sonny: "Ik concentreer me op sterke teksten en flows. Ik verwoord ervaringen uit mijn eigen leven, mensen moeten zich in me kunnen verplaatsen." MD: "Die jongens hebben het allemaal gezegd. Een goed verhaal, sterke inhoud. Geen bullshit lullen en keep it real, de waarheid komt toch wel boven tafel." Rowdy sluit af: "Echtheid en levenservaring man. Als een motherfucker naar die shit luistert dan moet hij me niet alleen begrijpen maar ook voelen." U-Niq wijdt verder uit: "Je hoort dat we intelligente mannen zijn met levenservaring. Geen platte, simpele shit die alleen draait om motherfucker, I shoot you." Cane valt in om de rauwe stijl verder te beschrijven: "Er zit diepgang in. We blijven wel gevoelig, emotioneel. Door gebeurtenissen in ons eigen leven maar ook door de negatieve ontwikkeling van onze scene. Als we mensen op ons pad krijgen die we niet kunnen uitstaan, of verkeerde dingen doen, dan fokken we ze op."

Er zit Cane duidelijk iets dwars. Op de vraag waarom The Most Official in het leven is geroepen, geeft hij autoritair maar rustig, nippend aan een kopje thee, antwoord: "Kijk naar wat er vandaag de dag uitkomt aan Nederlandse shit. Kom op man, dat kunnen we echt niet definiëren als hiphop. Ik wil geen mensen naar beneden halen, eigenlijk ook weer wel, maar het is gewoon kinderachtige bullshit. Kinderhop is het voor mij. Wij geven wat de straat wil, niet wat het publiek van TMF of de Grote Prijs van Nederland wil." Duidelijke taal, met blije topveertighiphop moet je bij Cane niet aankomen. "Weet je wat er mis is met hiphop in Nederland?" gaat hij verder, "Elke rapper die nu op de buis te zien is, is een flikkertje met stoere praat. Ik rij voorbij in mijn Hummer en ik zie RB Djan bij de bushalte staan, begrijp je wat ik bedoel? Boys komen naar me toe om te vragen of ik weet wie ze zijn. Zo van 'ik ben van die clip Wat Wil Je Doen Dan'. Wat wil jíj dan doen, pik, denk ik dan. Ik word schijtziek van die kleine, liegende faggots. De industrie zit zo in elkaar dat juist die boys gepromoot worden. Nederland gaat denken dat dit het tempo en het niveau van Nederlandse rap-shit is. Terwijl echte gasten, die in een pissy hallway zestiens staan te blazen, moeten aanzien hoe hun dough weggekaapt wordt door pussy niggas. Dat is mis met Nederland. De commercie, de macht, promoot het verkeerde type hiphop. Of je nou in het Nederlands of Engels komt, boeit niet. We blazen iedereen de kanker. Rol je niet met ons? Ben je niet Official."

Direct beginnen de zes leden "Official niggas is here!" door het café te scanderen, alsof Cane een legioen hiphopsoldaten heeft klaarstaan voor de aanval. U-Niq benadrukt dat het om een groepssentiment gaat: "We staan volledig achter hem. The Most Official komt je halen." Hoe verhoudt de stoere, donkere muziek van het collectief zich met hun standpunt over geweld en wapens? "Liever komen die dingen niet voor natuurlijk, aan positiviteit heb je meer," vindt U-Niq. Rowdy keert de andere wang zeker niet toe na een aanval: "Smack me and I'll smack you back, zo zijn we allemaal." Sonny D zit op dezelfde lijn: "We gaan geen geweld opzoeken, maar je oogst wat je zaait. Natuurlijk ga je niet zomaar iemand slaan, steken of schieten. Als je dat doet, ben je gek. Met een motief is geweld al minder raar. Zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar, landen en steden zijn gebouwd op bloed, man. Maar zomaar lauw doen? Nee. Als je liefde geeft, krijg je liefde terug." Over wat de mc's in het criminele circuit hebben uitgevreten, willen ze niet uitwijden: "De straten weten wat we hebben gedaan." Voor de rest is het niet belangrijk: "We zijn muzikanten," benadrukt U-Niq. "Daar doen we het voor. We doen dit niet om tof te klinken. We zijn wie we zijn. Als je op me afstapt omdat je van mijn muziek houdt, of me om een andere reden respectvol benadert dan is het gewoon all love."

"De hele jeugd van tegenwoordig moet eigenlijk stoppen met rappen," grapt Probz. Cane lacht en valt hem bij: "Iedereen, stuk voor stuk." Hij is bezorgd over de invloed van het huidige hiphopklimaat op jongeren, die immers de fakkel zullen overnemen. "Als je nadenkt over wat kids tegenwoordig op tv ziet aan rap, hoe denk je dan dat de volgende generatie gaat rappen? Neem een Rowdy, U-Niq of MD. Die zijn al bezig met rap sinds 1985, '86. Nu is het 2005, ze staan nog steeds op beide benen en staan tekstueel hun mannetje. Dat bewijst al dat ze langdurig een rap-carrière kunnen aanhouden. Succesvol of niet, dat heb je niet in de hand. Ze kunnen succes maken op straat, maar voor een commercieel publiek pakt het moeilijker uit." Sonny haalt herinneringen aan zijn eigen hiphop-opvoeding op: "Toen ik elf jaar was, luisterde ik naar niggas als Cane, Rowdy. Dat was te wow, te ill. Ik heb als het ware een studie van deze shit gevolgd voor ik op dit punt kwam. Ik wil eigenlijk een toets verplichten voor alle fokking rappers hier. Noem een nummer van Rowdy, van Cane. Wat was hun eerste nummer op Villa 65? Kids van tegenwoordig missen de achtergrond om mij iets te kunnen vertellen. Rechtstreeks van school stappen ze een game in waar ze niets van afweten, dat kan fokop eindigen voor bepaalde mensen. Ze weten niets over echtheid, de straten. Ze kennen alleen de route naar het Mediapark in Hilversum."

U-Niq springt in: "Even eerlijk. Denk je dat Lange Frans & Baas B vroeger op B-Boy Extravaganza zouden kunnen optreden? Echt niet. Wij hebben van alles meegemaakt. Zoveel nachtelijke treinreizen, slapen op stations, naar huis en de volgende dag weer optreden voor 100 gulden, 250 gulden. Roven, mensen gesloopt of van het podium getrapt zien worden. Nu komen boys die een rijmpje kunnen schrijven en opzeggen opeens hiphop claimen. Waarom krijgt Brainpower de prijs voor beste rapper van Nederland? Ik begrijp die shit niet." Cane haalt als reactie ook herinneringen op, al zijn die wat groffer getint dan wat Sonny oprakelde: "Ik gooide toen een barkruk op je kankerkop, man. Bierblikjes op je bek. Ik gooide vuilnisbakken op Dope Posse, want ze waren trash. Dan kwam Too Tall me vragen of ik niet zo werie wilde doen, hij voelde zich verantwoordelijk voor mij. Die boys die nu rappen, zouden het tien jaar geleden niet overleven in onze cipher, we zouden ze de kanker slopen. Weet je wat we gaan doen? We gaan ze alsnog de kanker slopen, met terugwerkende kracht." U-Niq: "En geld terugpakken dat van ons is, met terugwerkende kracht. Inhalen. They owe us." The Most Official als de agressieve belastingdienst van de hiphop. Juist daarom wordt extra benadrukt dat ze niet doelloos haten maar een tegenwicht willen bieden aan de overwegend "happy carnaval-sound op de buis". Zij hebben het gevoel hiervoor nooit echt de kans te hebben gekregen dus nu wordt het lot in eigen handen genomen. U-Niq: "Natuurlijk mag de rest wel bestaan, er is ruimte voor. Er zou een balans moeten zijn maar Hilversum heeft ons altijd tegengehouden."

Is er in de kennelijk te brave Nederlandse scene wel plek voor dit grimmige tegenwicht? U-Niq wil niets aan het toeval overlaten: "We moeten ruimte maken. Kick in the door." Rowdy wil zich niet eens focussen op Nederland. "Eerst Europa in the backpocket en daarna zien we wel" laat hij zich uitermate kalm ontvallen. Cane's voornoemde emotie begint op te spelen. Geprikkeld waarschuwt hij collega-mc's voor het pad van verwoesting dat The Most Official wil achterlaten op weg naar succes. "Op korte termijn gaan we elke rapper in Nederland terroriseren. When you see us in the club, man, expect a pimp slap als je nep komt. Ik heb geen zin meer in die neppe boys, ik word er wrevelig van. Ik ga ze gewoon klappen, for real. Eerst gaan we ze terroriseren met muziek. Doe je tof? Gaan we je slopen. Als je nep bent met je shows of pokoes dan komen we je optreden stoppen en zestiens rondom je oren blazen, we fokken iedereen op. Nederland moet plat gebombardeerd worden met onze posters, flyers en mixtapes. We willen op elk radiostation freestyles droppen, samenwerkingen doen. Daarna door naar Duitsland, Frankrijk, Engeland, Zweden. Overal waar boys met skills zijn, gaan we de boel aanpakken."

Dat is toekomstpraat, het offensief van The Most Official begint bescheiden met een mixtape. The Most Official is geboren in de eerste week van januari 2005 en er zit dus een jaar tussen de oprichting en het eerste wapenfeit. Cane kan als oprichter van de groep kan het beste uitleggen wat er in dat jaar ongeveer is gebeurd: "De eerste paar maanden waren we bezig met oriënteren, levelen. Rowdy, MD en ik komen uit Amsterdam, we kennen elkaar dus al. Sinds mijn vijftiende treed ik op in andere steden en zo leerde ik jongens kennen uit Rotterdam, Den Haag, Maastricht, Utrecht, Groningen, Uden, elke uithoek die je maar kan bedenken. Op een gegeven moment kende iedereen elkaar, back in the day. De scene was groot, maar door de liefde voor muziek kwamen we bij elkaar. Rowdy ken ik sinds 1989, U-Niq sinds 1992. In december 2004 had ik het idee dat er iets moest gebeuren. Helaas kwamen U-Niq en Rowdy vast te zitten, dat stagneerde het proces totaal want we wilden geen moves maken zonder de rest. Rowdy kwam vrij in oktober, vanaf dat moment hielden we elkaar streng in de gaten. Ben je nep? Je komt niet op de track. Ben je te laat voor een sessie? Opkankeren. We zijn hard, gedisciplineerd. Op die manier hebben we binnen een maand de mixtape voor elkaar gekregen, sterker nog, binnen een ruime week hebben we alle opnames gedaan."

Naast het gebruik van beats van andere rapnummers, zoals Mobb Deeps Quiet Storm, staan er ook zes eigen, originele producties op de mixtape. Het collectief beschouwt het maken en uitbrengen van de cd als een spar-sessie, een warming-up, de opnames voor het echte album moeten nog beginnen. Sonny D: "Daar gaan we meer tijd en aandacht in steken. Dat wordt geen kwestie van een weekje opnemen. Die mixtape is om even te stretchen, we kiezen gekke beats en flowen op manieren waar we ons op eigen, originele tracks niet aan zouden wagen." Op twee via internet vrijgegeven tracks rapt elke mc in het Engels, in principe de voertaal van The Most Official. "Sommige leden van The Most Official hebben de potentie ook in het Nederlands te blazen, anderen vinden dat niks: they stick to their guns," verklaart Cane. In het Engels rappen staat bij hemzelf hoog in het vaandel getuige zijn opmerkingen over collega's die de definitieve overstap maakten naar Nederlands. "De Spookrijders heetten vroeger Grey en rapten Engelstalig," begint hij. "Ze waren kankernep en dat wisten ze ook. Hun enige uitvlucht was om in het Nederlands te rappen. Zelfs Extince, Yukkie B en Brainpower rapten vroeger Engels maar konden het niet redden. Brain zag mij in 1992 optreden met MC Sranang in Alphen aan de Rijn, hij was fan. Hij stapte op me af om respect te geven en rapte af en toe wat Engelstalige bars voor me, ook bij café de Duivel in Amsterdam, maar ze waren nep en dat zei ik hem. Hij maakte ook die switch naar Nederlandstalig. In die tijd disten we iedereen die dat deed. Waarom? Je rapte Nederlands omdat je Engelstalig niet kon halen, dus je was pussy. Nederlands was plan b, een settle-for-less move. Uiteindelijk is het ook weinig geworden met die boys, de generatie van nu pakt pas echt geld."

U-Niq kan er misschien wat van meepakken. "Ik ga een Nederlandse lp uitbrengen," vertelt hij. "Ik zat vast, opgesloten met een tv, en was het echt zat wat er allemaal op langskwam. Dit kan echt niet meer, dacht ik. Ik doe mijn Nederlandse shit niet omdat ik het in het Engels niet kan, ik kan en doe het gewoon allebei. Maar bijvoorbeeld Sonny D zou echt nooit van zijn leven in het Nederlands spitten, dat is uitgesloten." Cane is het uiteindelijk om het even blijkt dan, al moet de motivatie om Nederlandstalig te schrijven soms worden aangeslingerd: "Als U-Niq me belde uit de bak en een harde vierentwintig spitte in het Nederlands dan motiveerde hij me om dat op te pakken. Hij kietelde me om Nederlandse verses te schrijven. Als ik morgen zin heb om een heel nummer in het Nederlands te maken, doe ik dat gewoon." Probz heeft onlangs Nederlandstalig materiaal opgenomen voor de film Bolletjes Blues!, waarin Cane ook een rol speelt.

"Soulsearchin', Concrete, Scorpion King. Dat was het eigenlijk," weet Cane te vertellen over de officieel goedgekeurde producers van het kamp. Want de mannen accepteren niet zomaar iedere beatklopper. "Een echte producer moet je kunnen coachen," meent U-Niq. "Hij ziet de track in principe al voor zich en gaat zo mee in je creativiteit dat hij samen met jou de track uitbouwt." De immer spraakzame Cane: "Het is geen kwestie van alleen een beat aanleveren. Het is belangrijk dat hij meedenkt in het hele productieproces. Zowel creatief als kwalitatief moet alles in orde zijn. You Can't Fool Mine was technisch totaal niet in orde, de beat waar ik op schreef was niet wat we overhielden na het uitmixen. Dat krijg je als een producer technisch niet goed is voorbereid." De track was geproduceerd door QF. Zijn de geclaimde technische mankementen de reden waarom Cane niet meer met hem werkt?

Niet bepaald. "Omdat hij een flikker is. Ik zeg het gewoon, ik heb schijt," laat hij vinnig los. "Hij heeft click-verraad gepleegd. Dat geldt voor iedereen die vandaag de dag nog rondom hem hangt, ze hebben zichzelf allemaal verloochend voor vijf seconden shine in een video. Door zulke schijnheilige moves heb ik ze mijn rug toegekeerd, ik kan niet met zwakke mensen werken. Ik ben een sterke neger met sterke, serieuze plannen. Iedereen van The Most Official heeft die denkwijze, dat maakt ons zo hecht. We werken nooit meer met QF, E-Life, Ganza of Henry Chu. Als iemand van ons een probleem heeft met een producer of rapper dan werkt niemand van ons met diegene. Je krijgt de kans niet om de crew te infiltreren om shit op te fokken." Probz, die een aantal solonummers opnam op QF-beats en zelfs op het THC-debuutalbum op een QF-productie is te horen, werkt al twee jaar niet meer met hem. De track op het THC-album werd zonder zijn weten om op de cd gezet, zegt hij.

De groepsleden van The Most Official komen hecht en, alles ten spijt, amicaal over. Het is moeilijk te geloven dat er ooit mot was tussen Amsterdammer Cane en Rotterdammers U-Niq en Sonny D. De samenkomst is "een teken van positieve groei, mannelijkheid. Laten we een squad neerzetten, fuck die petty beef en let's step the game up. Time is running out, we moeten powermoves maken," aldus Cane. "Die beef was ontstaan omdat E-Life, een kleine, bolle, homofiele kabouter, mij indirect ging dissen," legt Cane op ferme toon uit. "Ik bracht ooit een tape uit, There Ain't Nothing Here Yours, en hij kwam met zijn Stacked With Honours-bullshit-joint waarop hij zegt 'So what the fuck is yours?' Dat was de vonk die de beef deed ontsteken. Ik belde hem op zijn huisnummer om te vragen of hij me diste. Hij ontkende terwijl hij anderen sneaky hints gaf dat het wel aan mij gericht was. Geschrokken reed hij in zijn moeders auto naar Amsterdam om het verhaal te verdraaien. Ik heb het toen maar gelaten. Wat doet hij? Verdergaan met indirecte steken naar me.

"Ik ben gevoelig voor die shit, dus samen met MD heb ik hem de tyfus gedist. E-Life verschool zich achter Sonny, U-Niq en Anonymous Mis van Committee Gunmen. Dat is fokop want ik ken die jongens en ik respecteer ze. E-Life is geslagen door allerlei mensen, zelfs in Rotterdam. Ik snapte niet dat hij het lef had zo tof te doen in tracks en video's met zijn 'I throw niggas in the trunk and be smackin' 'em'. Schandalig. Zijn tekst 'hundred grand pinning,' dat kan niet eens, wie pint er een fokking ton uit de muur? Al die stoerdoenerij maakte me wrevelig. Ik zat echt in die grimey shit. Juist toen begon ik mijn zaken op straat echt op orde te krijgen en had ik geen tijd meer voor die rap-shit. Ik had een penthouse op het Rembrandtplein dus ik zag ik die bitch regelmatig richting die Kevin Masters-show lopen. Uiteindelijk besloot ik hem de pestpleuris te pesten door een eigen label op te richten, zelf een videoclip en studiokosten te financieren en een dis richting hem uit te brengen." Cane heeft het over de aanstekelijke single You Can't Fool Mine waarin Cane de street-credibility van E-Life openbaarlijk in twijfel trekt. E-Life reageert niet, stadgenoot U-Niq voelt zich aangesproken door een regel uit het nummer en opent wel het vuur. Sonny D heeft het gevoel zijn Committee Gunmen-genoot te moeten steunen en maakt uit loyaliteit een Cane-dis van zes minuten lang. De zaak wordt gesust als Cane duidelijk maakt dat hij alleen een probleem heeft met E-Life. Ondertussen zet hij in het Rotterdamse Ahoy de druk op E kracht bij door hem er niet alleen te dissen maar ook een film te vertonen waarin Glaze, bekend als presentator van TMF's hiphop-programma The Pitch, laat weten dat E-Life voor fotoshoots een ketting heeft geleend.

Als E-Life de beef met Cane wil bijleggen, gaat hij tevergeefs naar hem op zoek. "Mij vind je niet, ik ben The Matrix. Ik vind jou!" roept Cane geïrriteerd uit. Een kortstondige ontmoeting bij een fotosessie voor Fubu leidt na wat wrijving tot een afspraak, waarbij de situatie enigszins wordt uitgepraat. Hoewel... "Als hij de zaak wilde sussen dan moest hij een optreden bij de Kevin Masters Show voor me regelen, zei ik hem. Ik dacht: ik ga hem gewoon pimpen voor een optreden, het maakte me toch weinig uit. Toen de rekening kwam, wilde hij tof doen met een creditcard. Het was iets van zestig euro en hij gaf vijf euro fooi. Ik pakte een stapel geld van drie keer zijn creditcardlimiet en gaf honderd euro fooi. Dat betekent gewoon dat ik hem heb beledigd, dat is OG status, don-level shit. We stapten uit die tent, schudden geen handen en vervolgden onze wegen."

Sonny laat de remmen ook los: "Ik heb dit nooit gezegd maar Gunmen en Social Life (het collectief rond Postmen) was een duivels gebeuren. Gasten dachten alleen aan zichzelf en profiteerden van het talent van andere mensen." Hij en U-Niq zijn oprecht boos, opgekropte frustraties geven het gesprek een donkere zweem. Hun voormalige kliek ontbrak het duidelijk aan iets dat ze in The Most Official hebben gevonden, een gevoel dat alle zes mc's beamen. "Eenheid, respect, normen, discpline, principes, trots, eer, loyaliteit," zijn de woorden die U-Niq afvuurt om de band van het team te beschrijven. "Er is heel wat gebeurd voordat we bij elkaar kwamen. Juist daardoor kwamen we tot de conclusie dat we elkaar nodig hebben om tot een hoger plateau te komen. De mensen met wie we eerst samenwerkten, waren niet goed of sterk genoeg om met ons mee te wandelen. Nu hebben we goede communicatie over alles en respect voor elkaars mening. We bespreken vraagstukken tot in de fijnste details en luisteren goed naar elkaar." Voor het eerst voelen de veteranen zich echt thuis in een muzikaal collectief. Het is te hopen dat de leden van The Most Official de laatste zwarte bladzijden uit hun geschiedenis hebben omgeslagen, het vertrouwen en de energie die de groep uitstraalt belooft hoe dan ook wat. Nu de belofte nog omzetten in realiteit, er echte hiphop van maken.

Boys komen naar me toe om te vragen of ik weet wie ze zijn. Zo van 'ik ben van die clip Wat Wil Je Doen Dan'. Wat wil jíj dan doen, pik, denk ik dan.

Elke rapper die nu op de buis te zien is, is een flikkertje met stoere praat. Ik rij voorbij in mijn Hummer en ik zie RB Djan(thc) bij de bushalte staan