donateur
http://www.teletet.org/post/post.php?PID=47916
Forumonderwerp · 814853
209x bekeken
Filmpje duurt me te lang
donateur
och och... mensen hebben tegenwoordig ook geen geduld hè! 
donateur
mij ook..
donateur
whahahahah 
ziekelijk
om te gillen Whahahahahahaaaahahahaaa Echt het kijken waardt 
Whahahahahahaaaahahahaaa Echt het kijken waardt donateur
zeker wel
vooral dat laatste stukje, dat die andere gast ook zn bek open trekt8)
vooral dat laatste stukje, dat die andere gast ook zn bek open trekt8)
donateur
maarre... zou dit echt zijn?? of gewoon in scene gezet..??
donateur
dat vraag ik me eigenlijk ook af
...
ff googlen
...ff googlen
ik denk dat het echt is. Is wel te controleren natuurlijk google
google *stereo*
donateur
mag jij lekker zoeken, ik ben ook nog aan t 'werk'
.
.donateur
minder!
ik kan nix vinden iig.. is ook al wel een oud programma lijkt me..
ik kan nix vinden iig.. is ook al wel een oud programma lijkt me..
ik zal wel eens ff googlen
donateur
hmmm niets te vinden over die knakker ..... Misschien is het al te oud is immers al 17 jaar geleden
niets te vinden over die knakker ..... Misschien is het al te oud is immers al 17 jaar geleden donateur
whahahahah dat is toch niet echt??!!!
Zeker wel goed, alleen denk dat het niet echt is! Kan bijna niet, dat zou gewoon te erg zijn!
donateur
ik zou anders ook zwaar in een deuk liggen als mij dat zou overkomen...
jammer voor die gast dat het live was
jammer voor die gast dat het live was
donateur
ik hoor t morgen allemaal wel
trusten
trusten
Dat komt gewoon uit een satirisch programma, namelijk "In De Gloria"... Staat zelfs onder 't filmpje al aangegeven tussen de reacties...
Hahaha super!
donateur
hahahahaha
Geweldig
Kan toch gebeuren, de slappe lach
Geweldig
Kan toch gebeuren, de slappe lach
donateur
ow, wat ziet dit er bekend uit whahahahahaha
Ik ben vroeger een tijdje radio-presentator geweest (van lokaal tot landelijk) en kwam daarna nog wel eens binnenwippen bij vroegere collega's.
"Zullen wij samen het nieuws doen?" vroeg iemand een keer. Is goed, dus ik ga zitten, krijg de helft van de nieuwsstapel en het rode lichtje gaat branden. Hij doet t eerste nieuwsbericht, ik het tweede, alles liep vlekkeloos.
Helaas bevatte het derde bericht een verhaal over een stad in voormalig Joego-Slavië waarvan de naam voornamelijk uit de letters V en C leek te bestaan. Hij stuikelt een keer of zes over die naam, krijgt de slappe lach en schuift vervolgens het bericht over de tafel naar mij toe. Ik begin vol goede moed (lastig, want ik had het bericht nog niet voor mezelf doorgenomen), struikel natuurlijk over dezelfde naam, schuif het papier weer terug naar mijn collega die NET weer boven tafel is gekomen die vervolgens nog twee pogingen doet, het opgeeft, aan het volgende bericht begint en daar ook niet meer uitkomt.
Afijn, we zitten daar allebei met tranende ogen van t lachen aan die nieuwstafel, maar dat rode lampje brandt dus nog stééds (ZET DAN FF EEN MUZIEKJE OP OFZO HE??)
Het enige dat ik toen nog kon verzinnen was iets à la Herman Finkers... "en dan nu het weer voor gehoorgestoorden: ER IS VANDAAG GEEN ZON!!!!!" (ja, je moet toch wát he?)
Nou, toen kon je daar dus echt iedereen opdweilen, behalve de hoofdpresentator die echt stond te stikken van woede... "hoe háál je t in je hoofd om een beetje te gaan zitten schreeuwen in mijn programma"... helemaal woest stapt hij tijdens het eerstvolgende plaatje naar de programmaleiding "heb je dat gehoord?! heb je dat gehoord?!"
"Ja," zei de programmaleider, "ik vond het eigenlijk best wel knap dat hij er nog wat uit kon krijgen."
Toen was de boot natuurlijk helemáál aan
Ik ben vroeger een tijdje radio-presentator geweest (van lokaal tot landelijk) en kwam daarna nog wel eens binnenwippen bij vroegere collega's.
"Zullen wij samen het nieuws doen?" vroeg iemand een keer. Is goed, dus ik ga zitten, krijg de helft van de nieuwsstapel en het rode lichtje gaat branden. Hij doet t eerste nieuwsbericht, ik het tweede, alles liep vlekkeloos.
Helaas bevatte het derde bericht een verhaal over een stad in voormalig Joego-Slavië waarvan de naam voornamelijk uit de letters V en C leek te bestaan. Hij stuikelt een keer of zes over die naam, krijgt de slappe lach en schuift vervolgens het bericht over de tafel naar mij toe. Ik begin vol goede moed (lastig, want ik had het bericht nog niet voor mezelf doorgenomen), struikel natuurlijk over dezelfde naam, schuif het papier weer terug naar mijn collega die NET weer boven tafel is gekomen
die vervolgens nog twee pogingen doet, het opgeeft, aan het volgende bericht begint en daar ook niet meer uitkomt.Afijn, we zitten daar allebei met tranende ogen van t lachen aan die nieuwstafel, maar dat rode lampje brandt dus nog stééds (ZET DAN FF EEN MUZIEKJE OP OFZO HE??)
Het enige dat ik toen nog kon verzinnen was iets à la Herman Finkers... "en dan nu het weer voor gehoorgestoorden: ER IS VANDAAG GEEN ZON!!!!!" (ja, je moet toch wát he?)
Nou, toen kon je daar dus echt iedereen opdweilen, behalve de hoofdpresentator die echt stond te stikken van woede... "hoe háál je t in je hoofd om een beetje te gaan zitten schreeuwen in mijn programma"... helemaal woest stapt hij tijdens het eerstvolgende plaatje naar de programmaleiding "heb je dat gehoord?! heb je dat gehoord?!"
"Ja," zei de programmaleider, "ik vond het eigenlijk best wel knap dat hij er nog wat uit kon krijgen."
Toen was de boot natuurlijk helemáál aan
laatste aanpassing