Zaterdag kwart voor 10 (hoe kan het ook anders?!
*) werden we voor het Victoriahotel in Amsterdam verwacht. Zo gezegd zo gedaan arriveerde ik daar na het nodige gestress en geren om kwart voor tien stipt.
Vanuit de verte zag ik lekkere tjik Anja al staan, whoehoe! Langzaam aan druppelde de stoep voor het hotel vol met al onze broers, zussen, neven en nichten en hier en daar een oom en tante. Toen we eenmaal compleet waren konden we vertrekken.. De busreis duurde aardig lang, maar dat mocht de pret niet drukken.. Gezelligheid kent geen tijd!
Onderweg werd ons verteld over de housecamping en boer Jan. Alles kan en mag, zolang we niets slopen.. Dat was ook niemand van plan, dus dat kwam mooi uit. Verder werden we omgedoopt tot ‘Studiegroep communicatie’, want dat is wat boe Jan denkt dat we waren.. Prima, Studiegroep Communicatie it is!
Eenmaal aangekomen bij de camping in het bruisende Zelhem bleken we in een heus paradijs terecht te zijn gekomen. De heerlijke minimaldeuntjes weerklonken al lekker over ‘onze’ camping. Het zonnetje scheen en iedereen die de bus uitkwam begon meteen met het ontdekken van het paradijsje. Er werd het zwembad ingedoken, op het luchtkussen gesprongen en geknuffeld.
Daar kwamen ook prins Martijn en neef René aangelopen! We wisten dat ze zouden komen, maar dachten dat ze afgezegd hadden omdat ze niet in de bus zaten. Maar de 2 loedertjes waren met de auto gekomen, omdat ze de dag erna eerder weg moesten om naar een ander feestje te gaan. (Tsk andere feestjes? Wat nou andere feestjes?
) Lang konden we daarom niet boos zijn, want het zijn nou eenmaal onze schatjes. Echt 2 van de liefste meneertjes van Nederland en altijd gezellig. Martijn met z’n fles whisky in de hand, het boefje!
Na het opzetten van de tent hebben we ons maar snel in bikini gehesen, want de tempratuur was haast tropisch! Er was een zeepsopbaan waar de familieleden met lef hun kunsten konden vertonen op het gebied van buikschuivers maken.
Aranka en ik besloten een kennismakingsrondje te gaan maken om de familie wat beter te leren kennen. Bij de eerste tent bij neef Thomas (toch?
) was het eigenlijk al zo gezellig dat we maar zijn blijven plakken. Na wat campingdwalen, bellenblazen, springkussen springen, watergevechten en nog wat hippe dansjes was het tijd voor de barbecue.
Onze familie zorgt goed voor ons, want we konden genieten van hamburgers, frikadellen, satétjes, broodjes, salade en komkommer.. Na dit eetfestijn was het tijd voor een kampvuur. In de tussentijd werd het feest naar binnen verplaatst.
Na het nodige douche en omkleedwerk waren de prinsesjes er helemaal klaar voor. Aranka en ik waren helemaal in ons sas met die roze pruiken. Geluk is roze en dat merkten we meteen.. Wat is het fijn om roze te zijn! Een nichtje had een mooie beschrijving van onze nieuwe coupes: My little pony haar. Dat was het! Ik overweeg nu voor altijd roze haar te nemen, maar ik weet niet of mijn baas ook in zal zien dat roze haar echt goed voor de zaken zal zijn. Bedoel, iedereen wordt toch blij van roze?
Buiten bij het kampvuur kwamen we batman tegen en Nick de tovenaar. We moesten een paar mensen even duidelijk maken dat we PRINSESJES zijn en geen elfjes.. Wél prinsesjes met extra powers (ketapowerrrrrrr) want we kunnen wel toveren met onze stafjes. Dus hebben we hier en daar wat toverspreuken uitgedeeld. Ik doe ook aan verzoekjes dus zodoende wilde ik voor 1 iemand een geweldig weekend toveren, maar per ongeluk heb ik dat voor iedereen gedaan! Ook heb ik ervoor gezorgd dat de eerste twee lesuren communicatie (hoe kan het ook anders?) op maandag een beetje dragelijker werden.
Toen de schuur eenmaal familieproof was konden we écht gaan beginnen.. De voetjes gingen goed van de vloer en het was ontzettend gezellig. Toch heb ik het idee dat niet alle familie tegelijk daar binnen is geweest, er ontbraken steeds mensen. Voor mijn gevoel zijn alleen de prinsesjes non-stop daar binnen geweest. Waar waren de andere broeders en zusters?! Feesten die in ploegendienst, soort estafette? Of zaten er toch meer mietjes bij dan we dachten? Of werd er ondertussen aan een beetje incest gedaan? Het maakte ook allemaal niets uit, want het was LEUK!
Op een gegeven moment was ik 2 prinsesjes kwijt dus ik ging even naar buiten om ze te zoeken (bezorgde moederkloek die ik ben
)
Daaaar waren ze.. omringd door allemaal giechelende mensen aan het lachgas. De boefjes!
Toen iedereen klaar was met het wonderlijke lachgas gingen we weer naar binnen om nog even goed door te feesten! (Nadat ik een kauwgumpje had gekregen van mijn favoriete neef Youri.)
Speciale dank nog aan Prinses Margriet, voor haar assistentie bij het plassen. (Ik hoor jullie denken ‘WTF’?) Het was weer eens zo’n avond dat het bijna simpelste wat er is: piesen, onmogelijk leek. Na een paar pogingen van een half uur kwam Margriet buiten de wc staan fluiten. En toen lukte het! Hoezee!
Langzaam aan kwam de zon op en scheen het zonnetje naar binnen. Ik besloot mijn beentjes even rust te geven en lekker op een stoeltje in het zonnetje te gaan zitten. Het was ineens akelig stil zo zonder muziek. Gelukkig liet het entertainment niet al te lang op zich wachten. Mannen en megafoons.. Prachtige combinatie. De een na de ander leefde zich helemaal uit met dat ding. Nadat Maurice met dat ding uitgespeeld was ging Jaime er mee in de weer. Hij ontpopte zich als een heuse presentator en was duidelijk helemaal in zijn nopjes met deze rol. Een geweldige achterneef (waarvan ik nu écht ff de naam niet meer weet) trakteerde ons op een aantal prachtige liedjes. Zo schor als een kraai, maar vol overtuiging zong ie over een eendje met een veertje aan zijn poeperdje, het briljante nummer ‘langzaam aan kom ik er ook wel’ én ‘M’n vader heeft een hele grote penis’.
Inmiddels was het feest buiten al weer begonnen! Een paar fanatiekelingen stonden daar al meteen weer te dansen, ik besloot éventjes te wachten tot ook daar de zon doorkwam.
Zelfs voor het ontbijt was gezorgd, dus er kon weer extra energie bij worden getankt. (Persoonlijk heb ik het maar bij Special K gehouden, schijnt erg gezond te zijn volgens de reclame
)
En toen was het zover, OVERAL zon! Overal lagen mensen te tjillen met hun billen, aan elkaar te plukken, knuffelen en vooral aan het dansen. We hebben nog een poging gewaagd om een Twistercompetitie op te zetten, maar dat lukte niet echt. Ik, diehard Twisterster in hart en nieren, had er wel zin in. Maar ik was al af bij ‘linkervoet op geel’.. Misschien had het iets met mijn ontbijtje te maken
En op het moment dat je denkt dat het níet beter kan.. kan het dus toch nog beter. Het goede nieuws was: ‘We gaan door tot 5 uur!’ Jeeeeeeeuj!
We hebben even snel onze tent platgegooid en ingepakt zodat we nog even verder konden genieten van de zon, de muziek en onze familie. Er was nog even gelegenheid om allemaal de baas te bellen om vrij te nemen op maandag en een dagje langer te blijven, maar helaas waren er ook bazen die niet zo gediend zijn van dat soort poppenkast. Dus zodoende moesten wij ’s middags gewoon met de bus naar huis. Dat was eigenlijk ook wel lekker, want m’n voetjes wilden niet meer zo graag en de drugs was verzadigd.. Deed z’n werk niet meer naar behoren.
Dus na een gepast applaus voor de geweldige organisatie en boer Jan vertrokken we weer richting Amsterdam.
Terug in de metro met oom Maurice (je hebt mijn tandpasta nog
) en zus Jenny kon ik nog even nagenieten van het weekend. Toen zij waren uitgestapt kwamen er 2 pubermeisjes binnen. Die zaten maar te gniffelen als ze naar mij keken. Ik vroeg me even af wat de neuk er aan de hand was. Totdat ik in het raam mijn weerspiegeling zag: Een zwerfmeisje met allemaal tassen, gigantische stuiters als ogen en het meest achterlijke oranje hoedje dat je maar kan voorstellen op d’r roodverbrande hoofd. Sja daar zou ik ook om lachen als ik 15 was. Maar ach, ik kan ze garanderen dat mijn weekend 100000000 keer beter was dan hun avondje in de plaatselijke fanta-disco. En ík weet wat ketamine is, gnagna. Zij denken waarschijnlijk dat het een soort brandstof is.
Thuis aangekomen viel ik met m’n neus in de boter, nou ja: barbecue. M’n ouders zaten ‘gezellig’ te barbecuen met m’n saaaaaie zus en d’r nog saaiere vriendje én een hoopje vellen dat zich m’n oma noemt. Hè leuk
Na wat kritische blikken op mijn nieuwe junkie-look (nou ja nieuw??) besloot ik onder de douche te gaan staan om er vervolgens een uur niet onder vandaan te komen. Wat was ik VIES! Maar ja, je wordt pas goed schoon als je écht vies bent.
Het weekend waar we zoooo naar uitkeken is voorbij gevlogen. Ik heb er van genoten en ik hoop dat álle andere familieleden dat ook hebben gedaan. Op de herinneringen aan dit weekend kan ik in ieder geval een tijdje teren.
![:\](https://static.partyflock.nl/smiley/hmmzz_streep.png ":\"){kind=small}
