Klinkt stom misschien maar ik heb altijd al tegen mn moeder gezegd dat ik het denk ik niet kunnen accepteren als zij een nieuwe vriend zou krijgen..ik kan dat niet hoor..ik moet er zelfs niet eens aan denken..maar gelukkig zijn mn ouders nog bij elkaar!
Dan heb jij je ouders net op een rotleeftijd uit elkaar zien gaan waarschijnlijk. Als je heel klein bent, weet je niet beter meer. En als je volwassen bent, kan je t relativeren. Maar zit je in de puberteit, lijkt dat me heel erg moeilijk als kind zijnde om te accepteren.
Mijn moeder moet er dan mee verder haar leven delen, en niet ik... om mijn moeder of vader niet te steunen of hun keuze te respecteren zou egoistisch zijn...
Jij kan t dus op deze leeftijd relativeren en je kent ook de menselijke behoeftes inmiddels
Maar ik begrijp ook dat als je t ziet dat t alsnog heel erg moeilijk is
Ik zou ook iedere vent aanvliegen die aan mn ma wil zitten en ieder wijf dat aan mn vader zit dr ogen uitkrabben bij wijze van spreke
