Umek was gewoon bizar. Op den duur kwam ie handen te kort... hup, plaat in zn mond, aan de knopjes draaien, plaat bleek daar niet echt prettig te zitten, dan maar onder zn arm en ondertussen gewoon doormixen. En zo energiek als de pest. Het ging maar door en ging maar door. Zoals ik al zei, UMEK heerste het hele feest
