Partyflock
 
Forumonderwerp · 683366
 
Waarschuw beheerder
hey allemaal.. ben nu nog beetje aan het uitvagen van :xtc: en heb ff een topic bedacht..:P :D sorry als ie kasloos/onzinnig is.. maar ik wil graag jullie antwoord horen!! :D

hoe denk jij dat de mens op aarde is ontstaan..??

volgens mij weet niemand dit zeker..:nee:

en nu niet over God gaan zeiken.. want dat geloof ik ammal niet hoor!! :/
laatste aanpassing
Waarschuw beheerder
Op een mooie lentedag, lang, lang voordat PF bestond, waren de dieren in het regenwoud al vroeg gewekt door een oorverdovende knal.

De dieren voelde dat er iets verschrikkelijks gebeurd was en verzamelden zich bij de grote berg van Kwaq-hULLIE. Zoals ze wel vaker deden wanneer ze onraad roken.

Iedereen verdrong elkaar om een premium plekje voor de heilige overhangende rots waar de grote Brontosaurus hen over enkele prehistorische-minuten zou toespreken.

Na enige prehistorische-minuten verscheen hij; de grote Brontosaurus; ook wel Willem voor intimi. Hij leek wat nerveus, alsof zelfs hij niet wist wat er zich die ochtend had afgespeeld in zijn eigen rijk. Willem brulde een oerkreet over de tot de nok gevulde ruimte onder de rots in een taal die wij mensen helaas niet begrijpen, en de dieren zwegen allen.

Na een speech die niet lang duurde en die we helaas niet kunnen vertalen, brak er paniek uit onder de dieren. Het was volkomen duidelijk dat Willem slecht nieuws had gebracht en een ravage was het gevolg.

Grote roofdieren begonnen in te happen op kleinere dieren, om vervolgens raaskallend het woud weer in te rennen. Andere dieren sloegen zichzelf te pletter tegen de rotsen. Weer anderen probeerden in allerijl de onbeklimbare berg te beklimmen. En dan was er de groep die, alsof hun laatste uur geslagen was er maar in het wilde weg op los begon te paren. Zich niet storende aan het afwijkende uiterlijk van een ander ras, maar onder het mom van "pakken wat je pakken kan" hun lading wegblaften.

Zo ging het wekenlang door totdat de rust langzaam begon weder te keren... Na al die tijd was er immers nog steeds geen ramp gebeurd...
En toen, na enkele maanden de rust volledig weder was gekeerd, begon de geboortegolf...
De schepsels die geboren werden waren volledig mislukt en leken geenszins op hun voorouders, maar hadden toch enigszins wat gemeen. Ze werden verstoten uit de kuddes en zochten elkaar op. Omdat ze allen zo lelijk waren als de nacht maar wel zo geil als een pakkie croma deden ze het alleen maar met elkaar...

En zo, na jaren en jaren van doorfokken, begonnen de wezens steeds meer op elkaar te lijken; ze begonnen te lijken op wat wij nu, duizenden jaren later, de mens noemen...