Uitspraak van verwijderd op zaterdag 5 november 2005 om 01:55:
Ik wil weten hoe het is om met iemand met bps samen te leven
Mijn allerliefste vriendinnetje heeft borderline. Ik weet niet hoe het is om een "bordie" (leuke uitdrukking)
bordies
samen te wonen/leven, maar heb als haar beste vriendin wel het een en ander met haar te maken gehad in haar manische maar ook in haar zwaar depressieve fases. En het had niet veel gescheeld of ik was er zelf behoorlijk in meegesleept. Wat mij geholpen heeft op een gegeven moment is heel duidelijk grenzen stellen en ook af en toe gewoon niet bereikbaar zijn. Dat was de enige manier voor mij om zelf rust te krijgen. Valt niet mee hoor, want je vraagt je toch af, op de momenten dat het met haar slecht gaat, "stel nou dat ik de laatste strohalm ben die ze probeert te bereiken" of "stel nou dat ik morgen dat ene telefoontje krijg, met het bericht dat ze zichzelf in de auto te pletter heeft gereden". Op die momenten bleef ik mezelf maar inprenten: als het gebeurt, gebeurt het toch wel een keer, en ik kan er niet altijd voor haar zijn.
Ze is inmiddels gescheiden en gaat binnenkort voor de tweede keer trouwen. Met een vrouw dit keer. Ik denk dat dat haar heel erg heeft geholpen, eindelijk toegeven dat ze niet op mannen maar op vrouwen valt. Het is net alsof ze eindelijk zichzelf is. Wat haar ook enorm heeft geholpen zijn de gesprekken met haar psycholoog en een paar sessies hypnotherapie.
Ze is inmiddels helemaal van de medicijnen af en het gat super met haar. En wij zijn nog steeds dikke maatjes. Ik ben getuige en ceremoniemeester op haar bruiloft en zij is getuige op de mijne.
Dus, hart onder de riem voor alle andere borderliners: er is hoop en het is "te genezen", al moet je er wel heel veel doorzettigsvermogen voor hebben!
En voor alle mensen die met bordies leven: denk aan jezelf! Je bent geen professionele hulpverlener, en je moet af en toe je grenzen stellen en er soms ook even niet voor hem/haar zijn, maar voor jezelf!
